อยู่ไกลจนสุดสายตา
ไม่อาจเห็นว่าเราใกล้กัน
และทุกครั้งหัวใจฉันยังคงไหวหวั่น
กับความทรงจำ
อยู่ไกลจนสุดสายตา
ไม่อาจเห็นว่าเราใกล้กัน
และทุกครั้งหัวใจฉันยังคงไหวหวั่น
กับความทรงจำ
นึกถึงครั้งแรกเราพบกัน
เธอและฉันไม่เคยต้องไกล
ในวันนี้ฉันต้องเผชิญ
ความไหวสั่นอยู่ภายในใจ
กลัวการที่เราไกลกัน
กลัวว่าใจจะเปลี่ยนผัน ไป...
ฝนพรำ..เปรียบเหมือนครั้งฉันพบเธอ
แววตาของเธอ ยังคงติดตรึงในใจไม่ลืม
รัก...เรา... ยังไม่เก่าลงใช่ไหม
หรือกาลเวลาหมุนไป
เปลี่ยนใจเธอเป็นอีกดวง
* เธอ..เธอยังคิดถึงฉันไหม
เมื่อสองเรานั้นยังต้องห่างไกล
เมื่อเวลาพาเราให้ไกลกัน
รู้..บ้างไหม คนไกลยังคงหวั่นไหว
เมื่อเขามองดูภาพเธอทีไร
น้ำตามันยังไหลออกมา
หยาดน้ำค้างในยามเช้า
กับลมหนาวจับใจ
สายลมโชยอ่อน พัดพาความรักฉันไป
ส่งถึงใจเธอที
(ซ้ำ *)
กาลเวลาอาจทำให้ใจคนเรา
เปลี่ยนผันในวันต้องไกล
แต่ฉันยังคงมีแต่เธอ อยู่ในหัวใจเสมอ...
(ซ้ำ *)
เมื่อเขามองดูภาพเธอทีไร
น้ำตามันยังไหล...
More by SANDERLEY