아무 말 하지 않았죠
바보처럼
눈 처럼 차가워진 널 보며
사라지는 온기
아무 말 하지 않았죠
바보처럼
눈 처럼 차가워진 널 보며
사라지는 온기
그 따뜻한 기억도
지친걸음을 멈추고 난
지나온 길을 돌아보며
오후의 향기 흐려지는 발자국
이렇게 눈이 내릴때 였는데
그날의 기억
차가운 설렘에
찬란히 빛나던
우릴 잊지 못해
긴 계절을 지나
온세상이 하얗게
덮일 때 쯤에
다시 안아줘
막연한 기다림이 더
익숙해 두 손이 시려워도
무심코 또 뱉은 말투에서
네가 새어나와 입을 막고 숨을 참아봐
온 힘을 다해 창문에 입김을 불어넣어
며칠 뒤면 사라질 걸 알지만
나에겐 유난히도 추운 겨울
우연히 마주침을 바란적도 았어
12월의 낮과 밤은 서로를 밀어내고
아무밀도 없었던 것처럼 뒤바뀌네
흐릿해진 시간을
억지로 붙잡은 손을 놓을게
그날의 기억
차가운 설렘에
찬란히 빛나던
우릴 잊지 못해
긴 계절을 지나
온세상이 하얗게
덮일 때 쯤에
다시 안아줘
안녕 겨울
안녕 전부
안녕 한숨
안녕 결국
안녕 우리
안녕
ผมไม่ได้พูดอะไร
เหมือนคนโง่
มองไปที่คุณว่าเย็นเหมือนหิมะ
หายไปความอบอุ่น
ความทรงจำที่อบอุ่น
ฉันหยุดรับเหนื่อย
มองย้อนกลับไป
บ่าย Scent พร่ามัวรอยเท้า
เมื่อหิมะเช่นนี้
หน่วยความจำของวัน
ในกระพือเย็น
ส่องแสงสว่างสดใส
ไม่สามารถลืมเรา
ที่ผ่านมาฤดูกาลที่ยาวนาน
โลกทั้งโลกเป็นสีขาว
เมื่อถึงเวลาที่จะได้รับการคุ้มครอง
กอดฉันอีกครั้ง
รอคลุมเครือมากขึ้น
ฉันใช้มันแม้ว่ามือของฉันป่วย
ในทางที่ไม่ได้ตั้งใจ
คุณรั่วไหลออกครอบคลุมปากของคุณและกลั้นลมหายใจของคุณ
เป่าลมหายใจของคุณลงในหน้าต่างที่มีทั้งหมดของคุณอาจ
ฉันรู้ว่ามันจะหายไปในไม่กี่วัน
มันผิดปกติเย็นสำหรับฉัน
ผมหวังที่จะตอบสนองโดยบังเอิญ
ทั้งกลางวันและกลางคืนในเดือนธันวาคมผลักดันแต่ละออกอื่น ๆ
มันตรงกันข้ามราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เวลาเบลอ
ฉันจะปล่อยให้ไปจากมือของเรา
หน่วยความจำของวัน
ในกระพือเย็น
ส่องแสงสว่างสดใส
ไม่สามารถลืมเรา
ที่ผ่านมาฤดูกาลที่ยาวนาน
โลกทั้งโลกเป็นสีขาว
เมื่อถึงเวลาที่จะได้รับการคุ้มครอง
กอดฉันอีกครั้ง
สวัสดีฤดูหนาว
สวัสดีทุกคน
สวัสดีถอนหายใจ
สวัสดีที่สุด
เราสวัสดี
สวัสดี