I felt like I have been moving on the wrong path
could I have a choice to change it ?
I want to tell someone that I lost
but have no no one to listen to listen
I felt like I have been moving on the wrong path
could I have a choice to change it ?
I want to tell someone that I lost
but have no no one to listen to listen
เหมือนยังมึนงงสับสนอยู่ที่กลางหมอก
ไม่มีเหตุผลทุกปัญหาไร้ซึ่งทางออก
คนไม่หวังดีพร้อมแทงกันแบบไม่วางหอก
เผลอไปไว้ใจคงตายฟรีไม่มีลางบอก
เพราะชีวิตแม่งต้องดิ้นเพื่อให้หลุดรอด
ต้องเหยียบหัวคนอื่นจนไปถึงสุดยอด
หน้าที่การงานให้กันแบบตกทอด
สังคมเคยน่าอยู่ตอนนี้แม่งหมดมอด
บางคนก็บอกว่าภาษีใช้ไปพัฒนา
หรือช่วยให้นักการเมืองไว้ตีกระหรี่ที่รัชดา
ขณะที่ใครบางคนดิ้นรนทำงานทุกวันจนเกินเวลา
แต่เขาก็ยังจะต้องมาทนกับค่าน้ำมันที่แม่งยังเกินราคา
ใครก็รู้ดีสังคมอัปรีย์แค่ไหน
แต่ที่ผ่านมามันมีกี่คนที่แก้ไข
ไม่อาจตอแหลบอกทุกอย่างว่าสดใส
เพราะว่าโลกแห่งความจริงแม่งแย่เกินจะอดไหว
I felt like I have been moving on the wrong path
could I have a choice to change it ?
I want to tell someone that I lost
but have no no one to listen to listen
ทำไมต้องอึดอัดอยู่ในที่ที่คับใจ
เช้ามารีบตอกบัตรพร้อมเอาเสื้อทับใน
ไม่คุ้มค่าแรงที่ได้เคยรับไป
ไม่ค่อยเข้าใจเป้าหมายชีวิตเหมือนหนังอังกฤษไร้ซับไทย
เลยได้แต่ปลอบใจในทุกครั้งที่พลาดท่า
ทำอะไรก็ผิดพลั้งหรือว่าต้องรอชาติหน้า
ใจมันหงุดหงิดเหมือนคนที่ติดพิษบ้า
บางครั้งบางคราวที่ปวดจิตชีวิตยังเคยคิดฆ่า
ยังไม่รู้จะเดินไปในทิศทางใด
ไอ้ที่เลือกมันก็ยังไม่เคยวางใจ
ไม่อยากจะเดินไปถึงสุดสาย
โดยที่ไม่มีแม้แต่จุดหมาย เพราะในที่สุดความสุขก็หาย
ปล่อยไว้อย่างนี้ก็เหมือนกับภัยที่คุกคาม
ความทุกข์มันรุมเร้าดั่งเปลวไฟที่ลุกลาม
คิดทุกเรื่องราวก่อนกินข้าวในทุกชาม
แล้วก็เก็บเอาไว้ในใจไม่อยากให้ใครมาทุกข์ตาม
I felt like I have been moving on the wrong path
could I have a choice to change it ?
I want to tell someone that I lost
but have no no one to listen to listen
อยากจะกางปีกโบยบินไปบนนภา
แต่เปิดตู้ไปรษณีย์มันยังมีบิลที่ต้องชำระมา
ไม่อยากจะนั่งรอเงินเดือนไปจนชรา
เพราะแม่งมีบางทีที่ต้องกินข้าวทั้งน้ำตา
เพราะไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง
กูเลยยังท้อไม่ได้ถ้าพ่อ-แม่กูยังไม่สบาย
กูยังมีครบทั้ง32ตอนกูลองมอง
วันนึงต้องเป็นของกูไม่งั้นกูแม่งไม่ยอมตาย
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเดินไปบนทางที่ผิด
ฉันสามารถเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงได้หรือไม่?
ฉันต้องการบอกใครบางคนว่าฉันทำหายไป
แต่ไม่มีใครฟังฟัง
เหมือนยังมึนงงสับสนอยู่ที่กลางหมอก
ไม่มีเหตุผลทุกปัญหาไร้ซึ่งทางออก
คนไม่หวังดีพร้อมแทงกันแบบไม่วางหอก
เผลอไปไว้ใจคงตายฟรีไม่มีลางบอก
เพราะชีวิตแม่งต้องดิ้นเพื่อให้หลุดรอด
ต้องเหยียบหัวคนอื่นจนไปถึงสุดยอด
หน้าที่การงานให้กันแบบตกทอด
สังคมเคยน่าอยู่ตอนนี้แม่งหมดมอด
บางคนก็บอกว่าภาษีใช้ไปพัฒนา
หรือช่วยให้นักการเมืองไว้ตีกระหรี่ที่รัชดา
ขณะที่ใครบางคนดิ้นรนทำงานทุกวันจนเกินเวลา
แต่เขาก็ยังจะต้องมาทนกับค่าน้ำมันที่แม่งยังเกินราคา
ใครก็รู้ดีสังคมอัปรีย์แค่ไหน
แต่ที่ผ่านมามันมีกี่คนที่แก้ไข
ไม่อาจตอแหลบอกทุกอย่างว่าสดใส
เพราะว่าโลกแห่งความจริงแม่งแย่เกินจะอดไหว
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเดินไปบนทางที่ผิด
ฉันสามารถเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงได้หรือไม่?
ฉันต้องการบอกใครบางคนว่าฉันทำหายไป
แต่ไม่มีใครฟังฟัง
ทำไมต้องอึดอัดอยู่ในที่ที่คับใจ
เช้ามารีบตอกบัตรพร้อมเอาเสื้อทับใน
ไม่คุ้มค่าแรงที่ได้เคยรับไป
ไม่ค่อยเข้าใจเป้าหมายชีวิตเหมือนหนังอังกฤษไร้ซับไทย
เลยได้ แต่ปลอบใจในทุกครั้งที่พลาดท่า
ทำอะไรก็ผิดพลั้งหรือว่าต้องรอชาติหน้า
ใจมันหงุดหงิดเหมือนคนที่ติดพิษบ้า
บางครั้งบางคราวที่ปวดจิตชีวิตยังเคยคิดฆ่า
ยังไม่รู้จะเดินไปในทิศทางใด
ไอ้ที่เลือกมันก็ยังไม่เคยวางใจ
ไม่อยากจะเดินไปถึงสุดสาย
โดยที่ไม่มีอันตรายเพราะในที่สุดความสุขก็หายไป
ปล่อยไว้อย่างนี้ก็เหมือนกับภัยที่คุกคาม
ความทุกข์มันรุมเร้าดั่งเปลวไฟที่ลุกลาม
คิดทุกเรื่องราวก่อนกินข้าวในทุกชาม
แล้วก็เก็บเอาไว้ในใจไม่อยากให้ใครมาทุกข์ตาม
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเดินไปบนทางที่ผิด
ฉันสามารถเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงได้หรือไม่?
ฉันต้องการบอกใครบางคนว่าฉันทำหายไป
แต่ไม่มีใครฟังฟัง
อยากจะกางปีกโบยบินไปบนนภา
แต่เปิดตู้ไปรษณีย์มันยังมีบิลที่ต้องชำระมา
ไม่อยากจะนั่งรอเงินเดือนไปจนชรา
เพราะแม่งมีบางทีที่ต้องกินข้าวทั้งน้ำตา
เพราะไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง
กูเลยยังท้อไม่ได้ถ้าพ่อ - แม่กูยังไม่สบาย
กูยังมีครบทั้ง 32 ตอนกูลองมอง
วันนึงต้องเป็นของกูไม่งั้นกูแม่งไม่ยอมตาย