Yêu và đau, quá gần nhau
Sự im lặng đã hóa tổn thương
Mãi tính trước bước qua không được
Cố gắng say giấc quên em nhưng
Yêu và đau, quá gần nhau
Sự im lặng đã hóa tổn thương
Mãi tính trước bước qua không được
Cố gắng say giấc quên em nhưng
Thói quen chăm lo em vẫn thức
Anh yêu em mãi
Không còn điểm dừng
Sai cách yêu, cạnh em nhiều
Nhạt nhẽo nuông chiều
Ràng buộc bao điều
Sự ích kỉ, anh chẳng nghĩ
Vì anh nên em chưa nỡ đi
Chuyện ai cũng thấy
Mỗi anh không thấy
Em chất chứa bao buồn cay!?
Nên em âm thầm rời buông
Anh đấy...
Đằng sau hai chữ đã từng
Là cả trời cảm xúc lưng chừng
Xa em anh không vững
Anh chẳng biết nơi đâu để dừng chân
Sông càng sâu càng yên mà
Đau càng thấu càng im và
Anh từ chối tất cả
Chỉ mong em một lần thứ tha
Cạnh thì không quý đợi đi
Tiếc nhiều khi cả đời bởi vì
Vạn người chỉ có một người
Hiểu và yêu những điều anh thiếu
Em ơi nếu gặp nhiều nắng mưa
Hãy cho anh thêm lần đón đưa
Vì em quan trọng
Vẫn mãi hy vọng
Anh sẽ đợi mong
ความรักและความเจ็บปวดใกล้เกินไปด้วยกัน
ความเงียบกลายเป็นเจ็บ
คุณไม่สามารถคำนวณได้ก่อนที่คุณจะผ่าน
พยายามนอนและลืมคุณ แต่
นิสัยการดูแลคุณยังคงตื่นอยู่
ฉันรักคุณตลอดไป
ไม่หยุดอีกต่อไป
ผิดวิธีที่จะรักถัดจากคุณ
ขี้เกียจผ่อนคลาย
มีกี่สิ่งที่ถูกผูกไว้?
ความเห็นแก่ตัวฉันไม่คิด
เพราะคุณฉันไม่อยากไป
สิ่งที่ทุกคนเห็น
ทุกคนที่คุณไม่เห็น
คุณมีความโศกเศร้ามากแค่ไหน!
ดังนั้นฉันปล่อยให้ไปอย่างเงียบ ๆ
เป็นคุณนั้นเอง...
ด้านหลังคำสองคำที่ใช้ในการ
มันเป็นท้องฟ้าทั้งหมดของอารมณ์
ฉันไม่ได้แรงจากคุณ
ฉันไม่รู้ว่าจะหยุดที่ไหน
แม่น้ำที่ลึกกว่าที่เงียบกว่า
ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นความเงียบสงบและเงียบกว่า
ฉันปฏิเสธทั้งหมด
ฉันแค่หวังว่าคุณจะยกโทษให้ฉันอีกครั้ง
มันไม่คุ้มค่าที่จะรออยู่ข้างๆคุณ
เสียใจมากในชีวิตเพราะ
มีเพียงคนเดียวในหนึ่งพันคน
เข้าใจและรักสิ่งที่คุณขาด
ที่รักถ้าคุณพบกับดวงอาทิตย์และฝนตก
ให้ฉันอีกหนึ่งหยิบขึ้นมา
เพราะฉันสำคัญ
ยังคงหวัง
ฉันจะรอคุณ