Denedim, denedim, denedim, denedim
Denedim, denedim, denedim, denedim
Kopu’cak ellerimiz
Bu kalı’cak Tanrı’nın yanına
Denedim, denedim, denedim, denedim
Denedim, denedim, denedim, denedim
Kopu’cak ellerimiz
Bu kalı’cak Tanrı’nın yanına
Bu kaçıncı denememiz?
Yine çıkamıyoruz yarına
Denedim, denedim, denedim, denedim
Denedim, denedim, denedim, denedim
Kopu’cak ellerimiz
Bu kalı’cak Tanrı’nın yanına
Bu kaçıncı denememiz?
Yine çıkamıyoruz yarına
Verse
Bu benim gökyüzüm olamaz
Ne güneş, ne bulut, ne umut var
Bu benim gökyüzüm olamaz
Ne sema ne de aile, huzur var
Gitgide daha derine, düşüyoruz en derine
Kendimi bırakırım ellerine
Koymasam el yerine
Bi’kaç kelime takılır dudağıma, nefes alamam
Büyüyo yaralar, alışırım buna da bu aralar
Kaç sene, kaç acı, kaç anı var
Hepsini koymuşuz çantamıza
Yüreğim taş oluyo’ iyice
Hiçbi’ şey kalmadı diyecek
Yine bu şehir bize kalı’cak
Kaç dize daha yazılır ki bu şiire?
Denedim, denedim, denedim, denedim
Denedim, denedim, denedim, denedim
Kopu’cak ellerimiz
Bu kalı’cak Tanrı’nın yanına
Bu kaçıncı denememiz?
Yine çıkamıyoruz yarına
Denedim, denedim, denedim, denedim
Denedim, denedim, denedim, denedim
Kopu’cak ellerimiz
Bu kalı’cak Tanrı’nın yanına
Bu kaçıncı denememiz?
Yine çıkamıyoruz yarına
More by SANDERLEY