โหยหาฮักเอยที่เคยดี มื้อนี้บ่มีอยู่จังใด๋
ให้ชินกับฮักแล้วจากไป สิเฮ็ดจังใด๋ .. ไปบ่เป็น
ฟ้าเอ๋ยมีไว้เฮ็ดหยัง
โหยหาฮักเอยที่เคยดี มื้อนี้บ่มีอยู่จังใด๋
ให้ชินกับฮักแล้วจากไป สิเฮ็ดจังใด๋ .. ไปบ่เป็น
ฟ้าเอ๋ยมีไว้เฮ็ดหยัง
หากเจ้าบ่นั่งเบิ่งดาวนำกัน
บ่มีกะได้ปากซอยตรงนั้น
หากเจ้าลืมวัน เคยเทียวร่วมทาง
มีไว้เฮ็ดหยังถนน
หากเจ้าบ่สนมาเดินเคียงข้าง
เมื่อเจ้าเลือกเขา ผู้มาทีหลัง
โลกนี้ทุกอย่าง เหมือนสิ้นความหมาย
หากบ่มีเจ้า เคียงข้าง โลกร้างใจอ้ายไหวหวั่น
ชีวิตขาดคนร่วมฝัน สิ้นแรงใจ
ฮักเจ้าเพียงนี้ยังทิ้งลง อ้ายคงฮักไผอีกบ่ได้
ตราบที่ทุกลมหายใจ คิดฮอดแต่เจ้านั้น
โลกคงเหงานับจากวันนี้
ในเมื่อบ่มีเจ้าเคียงข้างกัน
คงเดียวดายหมดไฟสิ้นฝัน
เพราะว่าใจนั้นฮักใครบ่ได้อีกเลย
โหยหาฮักเอยที่เคยมี (ความรักที่เคยมี)
มื้อนี้บ่มีอยู่จังใด๋ (คงอยู่บ่ไหว)
มาเฮ็ดให้ฮักแล้วจากไป (แล้วจากไป)
สิเฮ็ดจังใด๋ .. ไปบ่เป็น
หากบ่มีเจ้า (หากบ่มีอ้าย)
เคียงข้าง (เคียงข้าง)
โลกร้างใจอ้ายไหวหวั่น
ชีวิตขาดคนร่วมฝัน สิ้นแรงใจ
ฮักเจ้าเพียงนี้ยังทิ้งลง อ้ายคงฮักไผอีกบ่ได้
ตราบที่ทุกลมหายใจ คิดฮอดแต่เจ้านั้น
More by SANDERLEI