ใครจะอยากเจ็บปวดอยู่อย่างนี้ประจำ
มันไม่ขำที่หน้าของฉันมันต้องมีน้ำตา
มันเบื่อหน่ายที่ต้องตอบคำถามที่เธอถามมา
ว่าทำไมยังไม่ลืมเธอ
ใครจะอยากเจ็บปวดอยู่อย่างนี้ประจำ
มันไม่ขำที่หน้าของฉันมันต้องมีน้ำตา
มันเบื่อหน่ายที่ต้องตอบคำถามที่เธอถามมา
ว่าทำไมยังไม่ลืมเธอ
ฉันก็อยากให้หัวใจฉันจบ และอยากคบคนที่ทำให้ยิ้มได้
แต่สิ่งที่เธอทำให้ฉันมันมากมาย
มากมายเกินกว่าจะรักใครคนไหน
ส่วนหนึ่งในหมื่นเหตุผล
ที่คนอย่างฉันนั้นไม่อาจรักใครใหม่
ก็เธอมาทำให้ฉันได้เข้าใจ ว่ารักคืออะไร
และฉันยิ้มได้แค่ไหน ในวันที่ใจฉันมีความสุข
และนี่คงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ฉันคิดได้
ก็คนอย่างฉันนั้นไม่ยอมให้ใคร
แต่กลับยอมให้เธอทั้งใจ จนบัดนี้
ก็ยังยอมรอให้เธอคืนกลับมา
โลกมันเงียบอีกครั้งความคิดถึงดังขึ้นอีกหน
นึกถึงหนึ่งคำนั้นที่มันมีทั้งหวานและขม
ร้อยแปดพันเก้าผ่านร้อนหนาวฝน
จนกลายเป็นอีกหมื่นแสนล้านล้านของเหตุผล
ที่ไม่สามารถจะแทรกแซงใครเข้ามาแทนที่
ภาพความทรงจำยังแน่ชัดแค่เธอในเมมโมรี่
อยากรู้จะว่าลืมเธอยากแค่ไหน
อยู่ที่ว่าเธอมีเวลาฟังมันมากพอไหม