*ในคืนที่ฟ้าดาราสกาว มีหมู่ดาวอยู่นับล้าน
เเต่ตัวฉันเองก็ยังคงเหงา ไม่มีใครเลยอยู่เคียงข้าง
ทำไมมันเป็นไม่ได้ดั่งใจ ฉันถึงไม่มีใคร
ขนาดดาวยังเคียงคู่เดือน เเต่ตัวฉันเองนั้นเคียงคู่ใคร
*ในคืนที่ฟ้าดาราสกาว มีหมู่ดาวอยู่นับล้าน
เเต่ตัวฉันเองก็ยังคงเหงา ไม่มีใครเลยอยู่เคียงข้าง
ทำไมมันเป็นไม่ได้ดั่งใจ ฉันถึงไม่มีใคร
ขนาดดาวยังเคียงคู่เดือน เเต่ตัวฉันเองนั้นเคียงคู่ใคร
(*)
เพราะความรักมันเป็นยังไง ตัวเธอช่วยบอกที
อยู่คนเดียวหลายมาหลายปี ทำไมฉันนี่ไม่มีแฟน
อยากมีใครสักคน เดินจับมือเเละควงเเขน
คนที่เรียกว่าแฟน ฉันก็อยากมีเหมือนกัน
รักใครก็มีเเต่ช้ำ เป็นเวรกรรมเจ้าหัวใจ
พอมีคนที่รัก สุดท้ายก็ดันมาจากไป
หรือว่าชีวิต ฉันต้องอยู่เเบบเดียวดาย
เเละในตอนสุดท้าย ฉันคงไปต่อ
(*)(*)
มันเป็นเพราะฉัน นั้นไม่ได้ดีสำหรับใคร
เก่งเเค่ไหน ก็ไม่ได้ใจคนอย่างเธอ
เปรียบดั่งฟ้า ที่เคียงคู่ดาวอยู่เสมอ
เเต่ตัวฉัน ต้องเคียงคู่ใครละเธอ
ก็ไม่เคยคบกับใครหรอก ก็ไม่ได้บอกกับใครเลย
พึ่งจะมาเจอคนที่ชอบ ก็เลยจะบอกเเม่สามเชย
ตอนเเรกก็คิดว่าเธอใช่ เเต่ว่าที่จริงไม่ใช่เลย
สุดท้ายก็ต้องมาร้องไห้ เเละเสียใจอีกตามเคย
(*)(*)
ฉันยังเชื่อในความรัก สักวันก็คงจะมี
ต่อให้นานเท่าไหร่ ฉันก็นี่รอมันมาเป็นปี
ฉันก็ยังไม่เข้าใจ ทำไมถึงไม่มีใคร
หรือเป็น เพราะฉันปากไม่หวาน
คุยกับใคร เขาก็ไม่เคยสน
อยากเปลี่ยน คำพูดเป็นมน
เเม่หน้ามน หลงกลฉันที
(*)(*)