Плакао бих као мало дијете кад се сетим ‘95.
И 4 августа у подне кад сам крен’о испред куће родне.
И 4 августа у подне кад сам крен’о испред куће родне.
Плаче небо над мојим Губином над срушеном кућом Неђукином..
Плакао бих као мало дијете кад се сетим ‘95.
И 4 августа у подне кад сам крен’о испред куће родне.
И 4 августа у подне кад сам крен’о испред куће родне.
Плаче небо над мојим Губином над срушеном кућом Неђукином..
Тужно троглав у маглама ћути,
све нестаде у једној минути…
Тужно троглав у маглама ћути,
све нестаде у једној минути…
О динари мојој песми пишем,
Вољећу је док живим, док дишем.
Драга ми је свака њена стијена са тамјаном што је окађена…
Драга ми је свака њена стијена са тамјаном што је окађена…
Што не палим тамо славску свећу,
То им никад опростити нећу..
Што се сокол у равници буди,
Нек им Господ мјесто мене суди…
Што се сокол у равници буди,
Нек им Господ мјесто мене суди…
Θα κλάψω σαν ένα μικρό παιδί όταν θυμάμαι '95.
Και το μεσημέρι στις 4 Αυγούστου, όταν ξεκίνησα μπροστά από την πατρίδα μου.
Και το μεσημέρι στις 4 Αυγούστου, όταν έφυγα μπροστά από το σπίτι μου.
Ο ουρανός κλαίει πάνω από το gubin πάνω από το ερειπωμένο σπίτι του Nedjukin ..
Δυστυχώς τρία κατευθύνονται στα μάτια σιωπηλά,
Όλα εξαφανίζονται σε ένα λεπτό ...
Δυστυχώς τρία κατευθύνονται στα μάτια σιωπηλά,
Όλα εξαφανίζονται σε ένα λεπτό ...
Γράφω για το δηνάριο του τραγουδιού μου,
Θα την αγαπώ ενώ μένω, ενώ αναπνέω.
Λατρεύω κάθε βράχο με το θυμίαμα που είναι θυμίαμα ...
Λατρεύω κάθε βράχο με το θυμίαμα που είναι θυμίαμα ...
Γιατί δεν θα φωτίσω ένα ένδοξο κερί εκεί,
Ποτέ δεν θα τους συγχωρήσω γι 'αυτό.
Τι ξυπνάει ο γεράκι στην πεδιάδα,
Ο Κύριος να με κρίνει αντί για μένα ...
Τι ξυπνάει ο γεράκι στην πεδιάδα,
Ο Κύριος να με κρίνει αντί για μένα ...