Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
[Zwrotka 1]
Niech ciąg dalszy nastąpi, stoję sam cały czas w jednym miejscu
Bo wysiadłem z pociągu, który miał ostatnią stację gdzieś przy Twoim sercu
Albo ktoś mnie wyrzucił, nie pamiętam, albo zabrakło w wagonie tlenu
Albo po prostu za bardzo po drodze skupiłem się na swej podróży celu
Nieważne, nieistotne, teraz do meritum chwil, których nie zamienię w widmo
Już na dworcu, parokrotnie, pomyślałem, że ten cud może zawieźć mnie donikąd
Koleje losu - nie brzmi zachęcająco, nie zrozumiesz, jak się nie przejechałeś
Stałem sam na jednym z wielu peronów, pociąg podjechał, jakby przyjechał dla mnie
Jakby serio przyjechał tu dla mnie
A ja przestałem wierzyć w przypadki już dawno, więc wskakuję w drogę w nieznane
A Twoje nieśmiałe pytanie „co słychać?" i „jak się nazywam?”, i „w ogóle co tam?"
Już po tym pierwszym zapomniałem całkiem, czy stać mnie na podróż po własnych emocjach
[Bridge]
Czy w ogóle na mnie stać ją, bo...
[Refren]
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
[Zwrotka 2]
Pociąg pędził do przodu za szybko, pociąg czułem do Ciebie za bardzo
A po ciągu wydarzeń następnych wiedziałem, że to chyba nie jest mój wagon
Jak mam pamiętać, że zawsze coś za coś, nie ma ryzyka, to nie ma szampana
Ja nie wiedziałem, gdzie ten pociąg podąża, a dawno już byłem po pierwszych dwóch stacjach
Mówi się trudno - racja, kolejne trzy stacje - standard
Czas mijał tak szybko, szczęśliwi nie liczą, jakbym spędzał go na wakacjach
Lecz nie widzę wszystkiego w życiu, nie będę się kłócił, to prawda
Dopiero w połowie swej drogi zauważyłem, że z pociągu wysiadłaś
I to była ostatnia stacja, na której można było w ogóle wysiąść
Zostałem w środku i błądzę po świecie, oglądając szczęście już tylko za szybą
Nieważne w oczach znamiona, nie liczę godzin straconych na rozmowach z inną
Za którą ktoś siedzi w innym pociągu, męcząc swe powieki na drodze donikąd
[Bridge]
„Świat jest wspaniały" myślę tylko milcząc, nie jestem Bogiem, a szkoda, bo chciałbym
Wtedy odwróciłbym cały ruch planet, by cofnąć się w czasie na początek trasy
Nigdy nie wsiadać do pociągu byle jakiego, tylko po to żeby sprawdzić, czy warto
Czekam, aż ten (po)ciąg dalszy nastąpi, zostawię za bilet paragon
[Refren]
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
A szívem gonosz, a szíved baj
Csak az ítéletet várom, amikor végre együtt meghalunk
Egy trónt akartam lenni az életemben, hogy rá tegyem
Csak úgy szeretem, ahogy úgy teszel, mintha nem tudod
A szívem gonosz, a szíved baj
Csak az ítéletet várom, amikor végre együtt meghalunk
Egy trónt akartam lenni az életemben, hogy rá tegyem
Csak úgy szeretem, ahogy úgy teszel, mintha nem tudod
[1. vers]
Hadd folytassam, állandóan egyedül állok egy helyen
Mert kiszálltam a vonatról, amelyben az utolsó megálló volt valahol a szíved közelében
Vagy valaki rúgott ki, nem emlékszem, vagy nem volt oxigén a kocsiban
Vagy talán csak túl sokat koncentráltam a célútomra az út mentén
Bármi is, irreleváns, most annak a pillanatoknak az érdemeire, hogy nem fogok szellemré válni
Már az állomáson, többször azt gondoltam, hogy ez a csoda sehova nem vezethet
A sors útja - nem hangzik biztatónak, nem fogja megérteni, ha elmulasztott egy utat
Egyedül álltam a sok platformon, a vonat úgy húzott fel, mintha nekem jött volna
Mintha valóban ide jött volna értem
És már régen abbahagytam a hinni az esetekben, ezért beugrok az ismeretlenbe
És a félénk kérdése: "Mi van?" És "Mi a nevem?" És "Mi van?"
Az első után teljesen elfelejtettem, hogy megengedhetem -e magamnak a saját érzelmeim átutazását
[Híd]
Még meg is engedhetem meg, mert ...
[Énekkar]
A szívem gonosz, a szíved baj
Csak az ítéletet várom, amikor végre együtt meghalunk
Egy trónt akartam lenni az életemben, hogy rá tegyem
Csak úgy szeretem, ahogy úgy teszel, mintha nem tudod
A szívem gonosz, a szíved baj
Csak az ítéletet várom, amikor végre együtt meghalunk
Egy trónt akartam lenni az életemben, hogy rá tegyem
Csak úgy szeretem, ahogy úgy teszel, mintha nem tudod
[2. vers]
A vonat túl gyorsan halad előre, túl sokat éreztem a vonatnak
És egy követt események sorozatát követően tudtam, hogy ez valószínűleg nem az én kocsiom
Ha emlékszem, hogy mindig van valami valamire, nincs kockázat, nincs pezsgő
Nem tudtam, hova megy ez a vonat, és régen az első két állomás után voltam
Nehéz megmondani - igaz, a következő három állomás - szabvány
Az idő olyan gyorsan telt el, a boldogok nem számítanak úgy, mintha vakációra költenék
De nem látok mindent az életben, nem vitatkozom, igaz
Csak félúton vettem észre, hogy észrevettem a vonatról
És ez volt az utolsó megálló, ahol akár le is tudtad szállni
Bent maradtam, és a világ körül sétáltam, csak az üveg mögött látva a boldogságot
Nem számít, mit néz ki a szemem, nem számolom az elveszített órákat mással való beszélgetéssel
Mögött valaki egy másik vonaton ült, és a szemhéját a semmibe irányítja
[Híd]
A világ csodálatos, azt hiszem, csak csendesen gondolom, nem vagyok Isten, ami sajnálatos, mert szeretnék
Akkor megfordítanám a bolygók összes mozgását, hogy az időben visszatérjek az útvonal elejére
Soha ne szálljon fel egyetlen vonatra, csak hogy megnézze, megéri -e
Várom ezt a (után) folytatást, elhagyom a jegyet
[Énekkar]
A szívem gonosz, a szíved baj
Csak az ítéletet várom, amikor végre együtt meghalunk
Egy trónt akartam lenni az életemben, hogy rá tegyem
Csak úgy szeretem, ahogy úgy teszel, mintha nem tudod
A szívem gonosz, a szíved baj
Csak az ítéletet várom, amikor végre együtt meghalunk
Egy trónt akartam lenni az életemben, hogy rá tegyem
Csak úgy szeretem, ahogy úgy teszel, mintha nem tudod