feat. Stres Beats | Dön diyemedim Bi’ türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
feat. Stres Beats | Dön diyemedim Bi’ türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
İstersen kapa parçamı, unut
Elimde neşter kesmeye hazırım
İçimde son kalan o parçanı bulup
Uyuştur aşkını derine ver
Artık sana yenilemem
Git, gözüm görmesin o güzelliğini
Yeniden sen diye deliremem
Bana hak ver ya da al deş beni
Yanındakine ben kardeş dedim
Ben, beni çıkarıyorum o dip kuyudan
Sen çek elini benden, kalleş seni
Acıları üzerime siz saldınız
En büyük hatanız, kör sandınız
Ama değilim
Siz ne anlarsınız
Elini ver bana bu son dansımız
Kahretsin, yine terse bak
Doğadaki renklerim hep sana
Siyaha çalan penceremdeyim
Gölgeni izleyip, her sabah
Bi gün de git bana yazdırma
Yaralarım acıyo be bastırma
Onunla evdesin her gün
Boynuna yapışıp azdırma
Dönülmüyor, aşk binince inada
Kaçıncı yoksayış, ekleme bi’ daha
Uzaktayım
Zaten seni sevmek eşitti en büyük günaha
Gözünde bal gibi suçluydum
Ulan aptal, neyine borçluydum?
Peki dört yıla yakındır boş muydum?
Onunla yatmakta hoş muydu?
Sessizliğimize yenildik anne
Sustuğuma bakma gözüm hep kan be
Kendimi biledim şu uğurda her gün
Aşkına sokayım ben hazırım harbe
Bu günahsız gözlerimi de yaktırma bana
Sana mı ona mı inanıyım battım yalana
Tam unuttum dediğim an bulaştın yakama
Bi’ de onu öperken de baktın ya bana sen
En pis hali nefretin huzuru
Beni düşünmeden kendine çektin
Bu masaya bi’ resmin az geldi
Dön de gururum yine bana ihanet etsin
Bu evi, eşyaları bile sattırma bana
Bütün odaları sen ve kapandım odama
Kilidimi beynime vurup çektim kapıyı
İçeriye beni bile alan olmasa da, gel
Bana mutsuzmuş gibi bakma
İstanbul neresi diye bile sorma
Gidiyorum, beni biliyosun duramam
Sırtıma koyduğun onlarca tonla
Yine her gece kendini yazdırma bana
Bi’ bırak beni ona buna sordurmasana
Düşünme sen gidince öldüğümü falan
Tek derdim onunla uyuduğun zaman
İsterdim başkası kokunu bilmesin
Ya da bilmeseydim şimdi kimlesin
Bu daha zor, onu biliyorum, onu tanıyorum
Unutamıyorum Sonumu ecelden önce getirttirme bana
Garezim seni bana hiç unutturmamana
Kötüyüm bunu bile bile öldürme beni
Meleğim gibi bir gece sol yanıma gel
Bana düşmanmış gibi bakma
Ben yokken ne oldu diye sorma
Ölüyorum, bunu biliyosun
Duramam, ömrüme koyduğun onlarca sonla
Nuk mund të thoja të kthehesha, disi nuk mund të më mungonte e dashura ime
Nuk mund ta shmangja atë natë që u largove
Nuk mund të thoja të vinte duke shkatërruar krenarinë
Shikoni, përsëri sytë e mi janë ndarë në re
Më mbulo nëse dëshiron, harro
Unë jam gati për të prerë një kokës në dorën time
Gjeni atë pjesë të fundit me mua brenda meje
Dope jep dashurinë tënde thellë
Unë nuk të rinovoj më
Shko, le sytë e mi të mos shohin bukurinë tënde
Unë nuk mund të çmendem përsëri për ty
Më jep kredi ose me ço larg
Unë e thirra atë pranë jush vëlla
Po më nxjerr nga ajo mirë
Ju më hiqni dorën, ju jeni të pabesë
Ti lëshove dhimbjen mbi mua
Gabimi juaj më i madh, ju menduat se ishte i verbër
Por une nuk jam
cfare kupton
Më jep dorën tënde kjo është vallja jonë e fundit
Damn, shiko përsëri
Ngjyrat e mia në natyrë janë gjithmonë për ju
Unë jam në dritaren time të nxirë
Duke parë hijen tuaj çdo mëngjes
Një ditë shkoni dhe mos më shkruaj
Plagët e mia më lëndojnë, mos i shtypni
Ju jeni në shtëpi me të çdo ditë
Ngjitja në qafë
Nuk ka kthim mbrapa, kur dashuria fillon, është kokëfortë
Sa lëshim, mos shtoni një më shumë
unë jam larg
Të dua tashmë ishte e barabartë me mëkatin më të madh
Isha fajtor si mjalti në syrin tënd
Ti idiot, çfarë i kam borxh?
Epo, a kam qenë bosh për gati katër vjet?
A ishte mirë të flesh me të?
Ne iu nënshtruam heshtjes sonë, nënë
Mos shiko kur hesht, sytë e mi janë gjithmonë gjak
E njihja veten për këtë arsye çdo ditë
Më lër të marr dashurinë tënde, unë jam gati për luftë
Mos më bëj të djegë këto sy pa mëkat
A ju besoj juve apo atij?
Vetëm kur thashë se harrova, ti u rrëmua me mua
Ju më shikove ndërsa e puthësh gjithashtu.
Forma më e keqe është paqja e urrejtjes
Ti më tërhoqi pa menduar
Fotografia juaj është shumë pak në këtë tryezë
Kthehuni dhe lërini krenarinë time të më tradhtojë përsëri
Mos më bëj të shes këtë shtëpi, madje as mobiljet
Të gjitha dhomat janë ju dhe unë jam i mbyllur në dhomën time
Unë përplasja bllokimin në trurin tim dhe tërhoqa derën
Ejani, edhe nëse nuk më lejon as të futem
Mos më shiko sikur je i pakënaqur
As mos pyesni se ku është Stambolli
Unë jam duke shkuar, ti me di që nuk mund të ndalem
Me dhjetëra ton ju më vini në shpinë
Mos më shkruaj veten çdo natë përsëri
Prisni, mos më bëni ta pyes për këtë
Mos mendo se vdiq kur u largove
E tëra që më intereson është kur fle me të
Unë nuk uroj që askush tjetër ta dijë erën tënde
Ose nëse nuk e di se kush je tani
Hardshtë më e vështirë, e di, e di
Nuk mund të harroj mos më bëj të sjell fundin tim para vdekjes
Unë e urrej që ti kurrë nuk të bën të të harroj
Jam keq, mos më vrit me qëllim
Ejani në të majtën time një natë si engjëlli im
Mos më shiko si një armik
Mos pyesni se çfarë ndodhi ndërsa isha zhdukur
Po vdes, ti e di atë
Unë nuk mund të ndalem, me dhjetëra mbarime që ju vendosni në jetën time