Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
by Sanderlei Silveira - 26/03/2023
Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
İstersen kapa parçamı, unut
Elimde neşter kesmeye hazırım
İçimde son kalan o parçanı bulup
Uyuştur aşkını derine ver
Artık sana yenilemem
Git, gözüm görmesin o güzelliğini
Yeniden sen diye deliremem
Bana hak ver ya da al deş beni
Yanındakine ben kardeş dedim
Ben, beni çıkarıyorum o dip kuyudan
Sen çek elini benden, kalleş seni
Acıları üzerime siz saldınız
En büyük hatanız, kör sandınız
Ama değilim
Siz ne anlarsınız
Elini ver bana bu son dansımız
Kahretsin, yine terse bak
Doğadaki renklerim hep sana
Siyaha çalan penceremdeyim
Gölgeni izleyip, her sabah
Bi gün de git bana yazdırma
Yaralarım acıyo be bastırma
Onunla evdesin her gün
Boynuna yapışıp azdırma
Dönülmüyor, aşk binince inada
Kaçıncı yoksayış, ekleme bi' daha
Uzaktayım
Zaten seni sevmek eşitti en büyük günaha
Gözünde bal gibi suçluydum
Ulan aptal, neyine borçluydum?
Peki dört yıla yakındır boş muydum?
Onunla yatmakta hoş muydu?
Sessizliğimize yenildik anne
Sustuğuma bakma gözüm hep kan be
Kendimi biledim şu uğurda her gün
Aşkına sokayım ben hazırım harbe
Bu günahsız gözlerimi de yaktırma bana
Sana mı ona mı inanıyım battım yalana
Tam unuttum dediğim an bulaştın yakama
Bi' de onu öperken de baktın ya bana sen
En pis hali nefretin huzuru
Beni düşünmeden kendine çektin
Bu masaya bi' resmin az geldi
Dön de gururum yine bana ihanet etsin
Bu evi, eşyaları bile sattırma bana
Bütün odaları sen ve kapandım odama
Kilidimi beynime vurup çektim kapıyı
İçeriye beni bile alan olmasa da, gel
Bana mutsuzmuş gibi bakma
İstanbul neresi diye bile sorma
Gidiyorum, beni biliyosun duramam
Sırtıma koyduğun onlarca tonla
Yine her gece kendini yazdırma bana
Bi' bırak beni ona buna sordurmasana
Düşünme sen gidince öldüğümü falan
Tek derdim onunla uyuduğun zaman
İsterdim başkası kokunu bilmesin
Ya da bilmeseydim şimdi kimlesin
Bu daha zor, onu biliyorum, onu tanıyorum
Unutamıyorum Sonumu ecelden önce getirttirme bana
Garezim seni bana hiç unutturmamana
Kötüyüm bunu bile bile öldürme beni
Meleğim gibi bir gece sol yanıma gel
Bana düşmanmış gibi bakma
Ben yokken ne oldu diye sorma
Ölüyorum, bunu biliyosun
Duramam, ömrüme koyduğun onlarca sonla
Ne bih se mogao reći da se vratim, nekako ne bih mogao propustiti moju dragu
Nisam mogao da izbegnem te večeri da si otišao
Ne bih mogao da kažem da uništavam ponos
Gledaj, opet su mi oči razdvajaju oblak
Pokriti me ako želite, zaboravite
Spreman sam da presečem skalpel u ruci
Pronađite tog poslednjeg dela mene u meni
Droga daj svoju ljubav duboko
Više vas ne obnavljam
Idi, neka moje oči ne vide tvoju ljepotu
Ne mogu opet poludjeti za tobom
Daj mi kredit ili odvedi me
Nazvao sam onom pored tebe brate
Izlazim iz toga dobro
Skidaš ruku sa mene, izdajnički
Oslobodili ste me boli
Vaša najveća greška, mislili ste da je slep
Ali ja nisam
šta razumiješ
Daj mi ruku ovo je naš posljednji ples
Prokletstvo, pogledaj se ponovo
Moje boje u prirodi su uvijek za vas
Ja sam na svom zacrnjenom prozoru
Gledajući svoju sjenu svako jutro
Jednog dana idi i ne piši mi mi
Moje rane boli, ne suzbijaj
Svakodnevno si kod kuće s njim
zalijepiti na vrat
Nema povratka, kad ljubav stupi, tvrdoglav je
Koliko propusta, ne dodajte još jedno
Ja sam udaljen
Voljeti te već je bio jednak najvećem grijehu
Bio sam kriv poput meda u oku
Idiote, šta sam dugujem?
Pa, jesam li bio prazan skoro četiri godine?
Da li je bilo lijepo spavati s njim?
Podlegli smo našoj tišini, majko
Ne gledaj kad ćutim, oči su mi uvijek krv
Sama sam se poznavao iz tog razloga
Dopustite da uđem u vašu ljubav, spreman sam za rat
Nemoj da me ne spaljujem ti sine bez oka
Vjerujem li ti ili on?
Baš kad sam rekao da sam zaboravio, zabrljao si se sa mnom
Gledali ste me dok ga ljubiš
Najgori oblik je mir mržnje
Povukao si me bez razmišljanja
Mala slika je došla u ovu tablicu
Vrati se i pusti me ponos da me iznerviram
Nemoj da prodam ovu kuću, čak ni nameštaj
Sve su sobe i zaključana sam u svojoj sobi
Zalupio sam bravu na mozgu i povukao vrata
Dođi, čak i ako me ni ne pusti unutra
Ne gledaj u mene kao da si nesretan
Ne pitajte se gdje je Istanbul
Idem, znaš me da ne mogu prestati
Sa desetak tona koje si mi stavio na leđa
Ne pišite mi sebe svake večeri
Samo me ne natjeram da to pita
Ne mislite da sam umro kad si otišao
Sve što me briga je kad spavaš s njom
Volio bih da niko drugi nije znao vaš miris
Ili ako nisam znao ko si sada
Teže je, znam to, znam
Ne mogu zaboraviti da ne nateram da donesem svoj kraj prije smrti
Mrzim da me nikad ne učini da te zaboravim
Loše me ne ubijam namerno
Dođi na moju lijevu noć kao moj anđeo
Ne gledaj u mene kao neprijatelja
Ne pitajte šta se dogodilo dok me nije bilo
Umirem, znate li to
Ne mogu prestati, sa desetinama završetaka koje si ubacio u moj život