Впереди терра инкогнита, позади империя
Дороги не протоптаны, и всё, что было перед ними
Покоряя, двигал дальше Император армию на север
Их огни величия ведут, тени тянут лапища
by Sanderlei Silveira ® - 12/05/2023 - US C
Впереди терра инкогнита, позади империя
Дороги не протоптаны, и всё, что было перед ними
Покоряя, двигал дальше Император армию на север
Их огни величия ведут, тени тянут лапища
Пустыня на пути, посередине капище
Обходить не хочется, и нога в ногу
Через жертвенник, преграждающий дорогу
Вдалеке лес на закате ровный, будто вылизан
Но внезапно перед ними ниоткуда вылезла
Богиня, и все легионы в одиночку вырезала
От увиденного ему тут же башню вынесло
Надо бежать, но что-то трепетно стучит
Непривычно для него, и возвращаяся в ночи
К той резне, и оглядывая вновь
Заваленную трупами пустыню, понял, что это любовь
В её кровавый пируэт император психопат
Втюрился как школьник, но не понимает как теперь
Связать хотя бы пару слов
Чтобы признаться ей в любви на языке клинков
Вот такая акробатика, патетика вины
Поэтики грамматика, фонетика войны
Это лингвистика мечей, она не знает языков других
Гремит музыка клинков, рифмуя стих
[Припев]
Добро без лица, зло без вины
Праксис клинков, логос войны
Орущая сталь, в ней речь улови
Вечная бойня для вечной любви
От этих яростных красных очей
Его сердце цветёт, как картофелина
Кровушка льётся, в Богине Мечей
Разом сплетётся любовь и война
[Куплет 2]
Крик срывается с клыков, она примальный Бог
Явившийся за звуками клинков
И кто пережил замес с Богинею Мечей
Героями считалися в эпоху древних Королевств
Но те времена ушли, культурный слой, наращивая жир
Скрывает башен высоченных этажи
Человечества следы кончались на материке
Цивилизации тут нет и войн не видано нигде
А потому, не выходя на свет
Она спала на своём капище шестнадцать тысяч лет
Но заголосят теперь они
Молчавшие клинки, они разбужены солдатами империи
Проблема настоящая: как чаще с нею видеться?
Одна ему идея гениальная пришла
Любовь его воистину была сильна
Он понял, чтобы вместе быть им, нужна вечная война
И затеял авантюру, чтобы встречаться с нею
Он развязал войну одновременную со всеми народами
И тысячи солдат каждый год без речей
Молча на убой Богине Мечей
Отправляет умирать, чтоб самому смотреть, и
От её фигур в кровавом пируэте
Он тянется к ширинке, без дураков
Говорит теперь весь мир на языке клинков
[Припев]
Добро без лица, зло без вины
Праксис клинков, логос войны
Орущая сталь, в ней речь улови
Вечная бойня для вечной любви
От этих яростных красных очей
Его сердце цветёт, как картофелина
Кровушка льётся, в Богине Мечей
Разом сплетётся любовь и война
[Аутро]
Сливается грамма и фоно клинков
Разгорается драма под вонь угольков
И сшиты в один опус людьми
Войны логос и лотос любви
Сливается грамма и фоно клинков
Разгорается драма под вонь угольков
И сшиты в один опус людьми
Войны логос и лотос любви
Terra Incognita vooruit, Empire Achter
De wegen zijn niet getrodden, en alles wat voor hen was
Veroverend, bewegend op het leger van de keizer naar het noorden
Hun lichten van grootheid leiden, schaduwen trekken hun poten
Woestijn onderweg, in het midden van de tempel
Ik wil niet rond en teen tot teen
Door het altaar blokkeert de weg
In de verte is het bos bij zonsondergang zelfs, alsof hij wordt gelikt
Maar plotseling kwam ze uit het niets uit
Godin, en in zijn eentje alle legioenen uitgehouwen
Van wat hij zag, haalde hij onmiddellijk de toren eruit
We moeten rennen, maar er klopt iets
Ongebruikelijk voor hem en terugkeren in de nacht
Naar dat bloedbad, en weer terugkijken
Woestijn bezaaid met lijken, ik realiseerde me dat dit liefde is
In haar bloedige pirouette is de keizer een psychopaat
Ik werd verliefd als een schooljongen, maar begrijpt niet hoe nu
Verbind minstens een paar woorden
Om mijn liefde aan haar te belijden in de taal van messen
Hier is zo'n acrobatiek, de pathos van schuldgevoel
Poëtica grammatica, fonetiek van oorlog
Dit is de taalkunde van zwaarden, ze kent geen andere talen
De muziek van Blades Rumbles, rijmende vers
[Refrein]
Goed zonder een gezicht, kwaad zonder schuldgevoel
Praxis of Blades, Logos of War
Schreeuwend staal, vang toe spraak erin
Eeuwige slachting voor eeuwige liefde
Van die woedend rode ogen
Zijn hart bloeit als een aardappel
Bloed giet, in de godin van de zwaarden
Liefde en oorlog meteen met elkaar verweven
[Vers 2]
De schreeuw breekt van de tanden, ze is een oergod
Verschijnt achter het geluid van messen
En die het kneden overleefde met de godin van de zwaarden
Helden werden in het tijdperk van de oude koninkrijken beschouwd
Maar die dagen zijn verdwenen, culturele laag, vet opbouwen
Verbergt de torens hoge verdiepingen
De sporen van de mensheid eindigden op het vasteland
Er is hier geen beschaving en er zijn nergens oorlogen gezien
En daarom, zonder het licht in te gaan
Ze sliep zestigduizend jaar op haar tempel
Maar nu schreeuwen ze
Stille messen, ze worden gewekt door de soldaten van het rijk
Het probleem is echt: hoe kan ik haar vaker zien?
Een briljant idee kwam naar hem toe
Zijn liefde was echt sterk
Hij begreep dat om samen te zijn, een eeuwige oorlog nodig is.
En begon een gok te daten
Hij ontketende een gelijktijdige oorlog met alle naties
En duizenden soldaten elk jaar zonder toespraken
Stilletjes om de godin van zwaarden af te slachten
Stuurt hem om te sterven zodat hij het zelf kan zien, en
Van haar figuren in een bloederige pirouette
Hij reikt naar zijn vlieg, geen dwazen
Nu spreekt de hele wereld in de taal van messen
[Refrein]
Goed zonder een gezicht, kwaad zonder schuldgevoel
Praxis of Blades, Logos of War
Schreeuwend staal, vang toe spraak erin
Eeuwige slachting voor eeuwige liefde
Van die woedend rode ogen
Zijn hart bloeit als een aardappel
Bloed giet, in de godin van de zwaarden
Liefde en oorlog meteen met elkaar verweven
[Outro]
Fuseert gram en phono messen
Drama loopt op onder de stank van kolen
En door mensen in één opus genaaid
Oorlogslogo's en lotus van liefde
Fuseert gram en phono messen
Drama loopt op onder de stank van kolen
En door mensen in één opus genaaid
Oorlogslogo's en lotus van liefde