ฮู้ดีว่าอ้ายนั่นมักแต่เขา
แล้วก็ฮู้ว่าโตน้องคงสู้บ่ไหว
ฮู้ดีว่าบ่ควรปล่อยใจให้ไปฮักอ้าย
แต่สิเฮ็ดจั่งได๋ตัดใจบ่ได้เสียที
ฮู้ดีว่าอ้ายนั่นมักแต่เขา
แล้วก็ฮู้ว่าโตน้องคงสู้บ่ไหว
ฮู้ดีว่าบ่ควรปล่อยใจให้ไปฮักอ้าย
แต่สิเฮ็ดจั่งได๋ตัดใจบ่ได้เสียที
เขานั่นหนางามคือนางฟ้าเบื้องบน
ส่วนน้องคนจนเป็นคือจังดอกหญ้า
น้องคงบ่มีสิทธิ์ที่สิไปคว้าใจอ้ายมา
มาครอบครองดูแลรักษาเอาไว้ผู้เดียว
คงทำได้แค่มอง
บ่อาจเรียกร้องให้อ้ายมา
พยายามจื่อไว้ไว้แน่เจ้าของ
เจ้าต้องไตร่ตรองต้องเจียมตัวเอง
อย่าฮ้องไห้เด้คนเก่งปลอบตัวเองเอาไว้
เพิ่นบ่ฮักเพิ่นบ่หัวซาก็ปล่อยเพิ่นสาอย่าได้ใส่ใจ
จำเอาไว้เฮ็ดดีซำได๋กะบ่มีค่า
เขานั่นหนางามคือนางฟ้าเบื้องบน
ส่วนน้องคนจนเป็นคือจังดอกหญ้า
น้องคงบ่มีสิทธ์ที่สิไปคว้าใจอ้ายมา
มาครอบครองดูแลรักษาเอาไว้ผู้เดียว
คงทำได้แค่มอง
บ่อาจเรียกร้องให้อ้ายมา
พยายามจื่อไว้ไว้แน่เจ้าของ
เจ้าต้องไตร่ตรองต้องเจียมตัวเอง
อย่าฮ้องไห้เด้คนเก่งปลอบตัวเองเอาไว้
เพิ่นบ่ฮักเพิ่นบ่หัวซาก็ปล่อยเพิ่นสาอย่าได้ใส่ใจ
จำเอาไว้เฮ็ดดีซำได๋กะบ่มีค่า
พยายามจื่อไว้ไว้แน่เจ้าของ
เจ้าต้องไตร่ตรองต้องเจียมตัวเอง
อย่าฮ้องไห้เด้คนเก่งปลอบตัวเองเอาไว้
เพิ่นบ่ฮักเพิ่นบ่หัวซาก็ปล่อยเพิ่นสาอย่าได้ใส่ใจ
จำเอาไว้เฮ็ดดีซำได๋กะบ่มีค่า
เซาฮักแล้วหันมาปลอบใจตัวเอง
More by SANDERLEI