ผู้หญิงสีขาวคือชาวพยาบาล
คืนวันผันผ่านยังซึ้งในดวงใจ
ฉันจำได้ดีคืนที่ฉันเจ็บป่วยกาย
ได้ซมซานไปเป็นคนไข้อนาถา
ผู้หญิงสีขาวคือชาวพยาบาล
คืนวันผันผ่านยังซึ้งในดวงใจ
ฉันจำได้ดีคืนที่ฉันเจ็บป่วยกาย
ได้ซมซานไปเป็นคนไข้อนาถา
ในความเลือนลางฉันเห็นนางก้าวมา
ในมือถือยาดวงหน้ามีความห่วงใย
มาจับมาคลำไม่รังเกียจกลิ่นไอ
ฉันลูกชาวไร่เป็นคนไข้จนจน
ในความมืดมิดดวงจิตปวดร้าว
ผู้หญิงสีขาวเธอก้าวเข้ามา
ยาเม็ดในมือช่วยบำบัดกายา
รอยยิ้มเต็มหน้าช่วยรักษาดวงใจ
เธอคือดอกไม้อยู่ในป่าเหงา
เธอคือสีขาวในโลกสีดำ
เธอคือตัวแทนแห่งเมตตาธรรม
ช่วยอุปถัมภ์ค้ำจุนคนโซ
ผู้หญิงสีขาวที่ขาวงามน้ำใจ
โปรดรับดอกไม้จากไร่ใจคนจน
รับคำอวยพรที่บ่ซ่อนเล่ห์กล
ให้เธอสุขล้น บนถนนสีขาว
เธอคือดอกไม้อยู่ในป่าเหงา
เธอคือสีขาวในโลกสีดำ
เธอคือตัวแทนแห่งเมตตาธรรม
ช่วยอุปถัมภ์ค้ำจุนคนโซ
ผู้หญิงสีขาวที่ขาวงามน้ำใจ
โปรดรับดอกไม้จากไร่ใจคนจน
รับคำอวยพรที่บ่ซ่อนเล่ห์กล
ให้เธอสุขล้น บนถนนสีขาว
โปรดรับดอกไม้ จากไร่ใจมวลชน