Everybody dies, surprise, surprise
We tell each other lies, sometimes, we try
To make it feel like we might be right
We might not be alone
Everybody dies, surprise, surprise
We tell each other lies, sometimes, we try
To make it feel like we might be right
We might not be alone
Be alone
[Verse 2]
Everybody dies, that's what they say
And maybe, in a couple hundred years, they'll find another way
I just wonder why you'd wanna stay
If everybody goes
You'd still be alone
[Verse 3]
I don't wanna cry, some days I do
But not about you
It's just a lot to think about the world I'm used to
The one I can't get back, at least not for a while
I sure have a knack for seein' life more like a child
It's not my fault, it's not so wrong to wonder why
Everybody dies
And when will I?
[Verse 4]
You oughta know
That even when it's time, you might not wanna go
But it's okay to cry, and it's alright to fold
But you are not alone
You are not unknown
ทุกคนตายเซอร์ไพรส์แปลกใจ
เราบอกการโกหกซึ่งกันและกันบางครั้งเราลอง
เพื่อให้รู้สึกว่าเราอาจพูดถูก
เราอาจไม่อยู่คนเดียว
อยู่คนเดียว
[ข้อ 2]
ทุกคนตายนั่นคือสิ่งที่พวกเขาพูด
และบางทีในสองร้อยปีพวกเขาจะหาวิธีอื่น
ฉันแค่สงสัยว่าทำไมคุณต้องการที่จะอยู่
ถ้าทุกคนไป
คุณยังอยู่คนเดียว
[ข้อ 3]
ฉันไม่ต้องการร้องไห้บางวันฉันทำ
แต่ไม่เกี่ยวกับคุณ
มันเป็นเพียงการคิดเกี่ยวกับโลกที่ฉันคุ้นเคยมาก
สิ่งที่ฉันไม่สามารถกลับมาได้อย่างน้อยก็ไม่นาน
ฉันแน่ใจว่ามีความสามารถพิเศษสำหรับชีวิตของ Seein เหมือนเด็ก
มันไม่ใช่ความผิดของฉันมันไม่ผิดที่สงสัยว่าทำไม
ทุกคนเสียชีวิต
และฉันจะเมื่อไหร่?
[ข้อ 4]
คุณคิดว่า
ที่แม้ว่าจะถึงเวลาแล้วคุณอาจไม่อยากไป
แต่มันก็โอเคที่จะร้องไห้และไม่เป็นไรที่จะพับ
แต่คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
คุณไม่เป็นที่รู้จัก