Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
[Zwrotka 1]
Niech ciąg dalszy nastąpi, stoję sam cały czas w jednym miejscu
Bo wysiadłem z pociągu, który miał ostatnią stację gdzieś przy Twoim sercu
Albo ktoś mnie wyrzucił, nie pamiętam, albo zabrakło w wagonie tlenu
Albo po prostu za bardzo po drodze skupiłem się na swej podróży celu
Nieważne, nieistotne, teraz do meritum chwil, których nie zamienię w widmo
Już na dworcu, parokrotnie, pomyślałem, że ten cud może zawieźć mnie donikąd
Koleje losu - nie brzmi zachęcająco, nie zrozumiesz, jak się nie przejechałeś
Stałem sam na jednym z wielu peronów, pociąg podjechał, jakby przyjechał dla mnie
Jakby serio przyjechał tu dla mnie
A ja przestałem wierzyć w przypadki już dawno, więc wskakuję w drogę w nieznane
A Twoje nieśmiałe pytanie „co słychać?" i „jak się nazywam?”, i „w ogóle co tam?"
Już po tym pierwszym zapomniałem całkiem, czy stać mnie na podróż po własnych emocjach
[Bridge]
Czy w ogóle na mnie stać ją, bo...
[Refren]
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
[Zwrotka 2]
Pociąg pędził do przodu za szybko, pociąg czułem do Ciebie za bardzo
A po ciągu wydarzeń następnych wiedziałem, że to chyba nie jest mój wagon
Jak mam pamiętać, że zawsze coś za coś, nie ma ryzyka, to nie ma szampana
Ja nie wiedziałem, gdzie ten pociąg podąża, a dawno już byłem po pierwszych dwóch stacjach
Mówi się trudno - racja, kolejne trzy stacje - standard
Czas mijał tak szybko, szczęśliwi nie liczą, jakbym spędzał go na wakacjach
Lecz nie widzę wszystkiego w życiu, nie będę się kłócił, to prawda
Dopiero w połowie swej drogi zauważyłem, że z pociągu wysiadłaś
I to była ostatnia stacja, na której można było w ogóle wysiąść
Zostałem w środku i błądzę po świecie, oglądając szczęście już tylko za szybą
Nieważne w oczach znamiona, nie liczę godzin straconych na rozmowach z inną
Za którą ktoś siedzi w innym pociągu, męcząc swe powieki na drodze donikąd
[Bridge]
„Świat jest wspaniały" myślę tylko milcząc, nie jestem Bogiem, a szkoda, bo chciałbym
Wtedy odwróciłbym cały ruch planet, by cofnąć się w czasie na początek trasy
Nigdy nie wsiadać do pociągu byle jakiego, tylko po to żeby sprawdzić, czy warto
Czekam, aż ten (po)ciąg dalszy nastąpi, zostawię za bilet paragon
[Refren]
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Moje serce to zło, Twoje serce problemy
Czekam tylko na sąd, kiedy razem w końcu zginiemy
Chciałem mieć w życiu tron, posadzić na nim Ciebie
Kocham już tylko to, jak udajesz, że o tym nie wiesz
Mano širdis yra bloga, tavo širdis yra bėda
Aš tik laukiu sprendimo, kai pagaliau mirsime kartu
Norėjau savo gyvenime turėti sostą, kad tave ant jo padėtų
Man patinka tik tai, kaip jūs apsimetate, kad to nežinai
Mano širdis yra bloga, tavo širdis yra bėda
Aš tik laukiu sprendimo, kai pagaliau mirsime kartu
Norėjau savo gyvenime turėti sostą, kad tave ant jo padėtų
Man patinka tik tai, kaip jūs apsimetate, kad to nežinai
[1 eilutė]
Tegul tęsia, aš visą laiką stoviu vienas vienoje vietoje
Nes išlipau iš traukinio, kuris paskutinę stotelę buvo kažkur šalia jūsų širdies
Arba kažkas mane išmetė, nepamenu, arba automobilyje nebuvo deguonies
O gal aš per daug sutelkiau į savo kelionę pakeliui
Kad ir kas, nesvarbu, dabar dėl akimirkų, kurių aš nepaversiu vaiduokliu, nuopelnais
Jau stotyje kelis kartus maniau, kad šis stebuklas gali mane niekur nuvežti
Likimo kelias - neskamba vilčių, jūs nesuprasite, jei praleidote važiavimą
Aš stovėjau vienas ant vienos iš daugelio platformų, traukinys patraukė taip, lyg jis būtų atėjęs už mane
Tarsi jis tikrai čia atėjo už mane
Ir aš jau seniai nustojau tikėti atvejais, todėl šokinėju pakeliui į nežinomą
Ir jūsų nedrąsus klausimas „Kas čia?“ Ir "Koks mano vardas?" Ir "Kas čia?"
Po pirmojo aš visiškai pamiršau, ar galiu sau leisti keliauti per savo emocijas
[Tiltas]
Ar galiu net sau leisti, nes ...
[Choras]
Mano širdis yra bloga, tavo širdis yra bėda
Aš tik laukiu sprendimo, kai pagaliau mirsime kartu
Norėjau savo gyvenime turėti sostą, kad tave ant jo padėtų
Man patinka tik tai, kaip jūs apsimetate, kad to nežinai
Mano širdis yra bloga, tavo širdis yra bėda
Aš tik laukiu sprendimo, kai pagaliau mirsime kartu
Norėjau savo gyvenime turėti sostą, kad tave ant jo padėtų
Man patinka tik tai, kaip jūs apsimetate, kad to nežinai
[2 eilutė]
Traukinys judėjo į priekį per greitai, aš per daug pajutau, kad traukinys tau per daug
Ir po įvykių įvykių aš žinojau, kad tai greičiausiai nebuvo mano vežimas
Jei aš atsimenu, kad visada kažko yra, nėra jokios rizikos, nėra šampano
Aš nežinojau, kur vyksta šis traukinys, ir aš seniai buvau po pirmųjų dviejų stočių
Sunku pasakyti - teisingai, kitas tris stotis - standartas
Laikas praėjo taip greitai, laimingieji neskaičiuojami taip, lyg aš jį išleisčiau atostogoms
Bet aš nematau visko gyvenime, nesiginčysiu, tai tiesa
Tik įpusėjus keliui pastebėjau, kad išlipote iš traukinio
Ir tai buvo paskutinė stotelė, kurioje netgi galėjai išlipti
Aš apsistojau viduje ir klajojau po pasaulį, matydamas laimę tik už stiklo
Nesvarbu, į ką mano akys žiūri, aš neskaičiuoju valandų, prarastų kalbėdamas su kuo nors kitu
Už kurio kažkas sėdi kitame traukinyje, įtempdamas vokus kelyje į niekur
[Tiltas]
Pasaulis yra nuostabus, manau, tik tyliai, aš nesu Dievas, kuris yra gailestis, nes norėčiau
Tada aš pakeisčiau visus planetų judesius, kad grįžčiau atgal į maršruto pradžią
Niekada nevažiuokite į jokį traukinį tik norėdami pamatyti, ar jis vertas
Laukiu šio (po) tęsinio, paliksiu bilieto kvitą
[Choras]
Mano širdis yra bloga, tavo širdis yra bėda
Aš tik laukiu sprendimo, kai pagaliau mirsime kartu
Norėjau savo gyvenime turėti sostą, kad tave ant jo padėtų
Man patinka tik tai, kaip jūs apsimetate, kad to nežinai
Mano širdis yra bloga, tavo širdis yra bėda
Aš tik laukiu sprendimo, kai pagaliau mirsime kartu
Norėjau savo gyvenime turėti sostą, kad tave ant jo padėtų
Man patinka tik tai, kaip jūs apsimetate, kad to nežinai