Dön diyemedim Bi’ türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
Dön diyemedim Bi’ türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
İstersen kapa parçamı, unut
Elimde neşter kesmeye hazırım
İçimde son kalan o parçanı bulup
Uyuştur aşkını derine ver
Artık sana yenilemem
Git, gözüm görmesin o güzelliğini
Yeniden sen diye deliremem
Bana hak ver ya da al deş beni
Yanındakine ben kardeş dedim
Ben, beni çıkarıyorum o dip kuyudan
Sen çek elini benden, kalleş seni
Acıları üzerime siz saldınız
En büyük hatanız, kör sandınız
Ama değilim
Siz ne anlarsınız
Elini ver bana bu son dansımız
Kahretsin, yine terse bak
Doğadaki renklerim hep sana
Siyaha çalan penceremdeyim
Gölgeni izleyip, her sabah
Bi gün de git bana yazdırma
Yaralarım acıyo be bastırma
Onunla evdesin her gün
Boynuna yapışıp azdırma
Dönülmüyor, aşk binince inada
Kaçıncı yoksayış, ekleme bi’ daha
Uzaktayım
Zaten seni sevmek eşitti en büyük günaha
Gözünde bal gibi suçluydum
Ulan aptal, neyine borçluydum?
Peki dört yıla yakındır boş muydum?
Onunla yatmakta hoş muydu?
Sessizliğimize yenildik anne
Sustuğuma bakma gözüm hep kan be
Kendimi biledim şu uğurda her gün
Aşkına sokayım ben hazırım harbe
Bu günahsız gözlerimi de yaktırma bana
Sana mı ona mı inanıyım battım yalana
Tam unuttum dediğim an bulaştın yakama
Bi’ de onu öperken de baktın ya bana sen
En pis hali nefretin huzuru
Beni düşünmeden kendine çektin
Bu masaya bi’ resmin az geldi
Dön de gururum yine bana ihanet etsin
Bu evi, eşyaları bile sattırma bana
Bütün odaları sen ve kapandım odama
Kilidimi beynime vurup çektim kapıyı
İçeriye beni bile alan olmasa da, gel
Bana mutsuzmuş gibi bakma
İstanbul neresi diye bile sorma
Gidiyorum, beni biliyosun duramam
Sırtıma koyduğun onlarca tonla
Yine her gece kendini yazdırma bana
Bi’ bırak beni ona buna sordurmasana
Düşünme sen gidince öldüğümü falan
Tek derdim onunla uyuduğun zaman
İsterdim başkası kokunu bilmesin
Ya da bilmeseydim şimdi kimlesin
Bu daha zor, onu biliyorum, onu tanıyorum
Unutamıyorum Sonumu ecelden önce getirttirme bana
Garezim seni bana hiç unutturmamana
Kötüyüm bunu bile bile öldürme beni
Meleğim gibi bir gece sol yanıma gel
Bana düşmanmış gibi bakma
Ben yokken ne oldu diye sorma
Ölüyorum, bunu biliyosun
Duramam, ömrüme koyduğun onlarca sonla
Ik kon niet zeggen dat ik terug zou komen, op de een of andere manier kon ik mijn liefste niet missen
Ik kon die avond niet vermijden dat je vertrok
Ik kon niet zeggen komen door de trots te vernietigen
Kijk, opnieuw zijn mijn ogen gescheiden wolk
Bedek me als je wilt, vergeet het
Ik ben klaar om een scalpel in mijn hand te snijden
Vind dat laatste stukje van mij in mij
Dope geef je liefde diep
Ik vernieuw je niet langer
Ga, laat mijn ogen je schoonheid niet zien
Ik kan niet meer gek op je worden
Geef me de eer of neem me mee weg
Ik belde die naast je broer
Ik haal me zo diep uit
Je haalt je hand van me af, jij verraderlijk
Je ontkette de pijn op mij
Je grootste fout, je dacht dat het blind was
Maar ik ben niet
wat begrijp je
Geef me je hand, dit is onze laatste dans
Verdomme, kijk opnieuw terug
Mijn kleuren in de natuur zijn altijd voor jou
Ik ben bij mijn zwarte raam
Elke ochtend naar je schaduw kijken
Ga op een dag en schrijf me niet
Mijn wonden doen pijn, onderdrukken niet
Je bent elke dag thuis bij hem
aan de nek steken
Er is geen weg terug, als liefde verder gaat, is het koppig
Hoeveel weglating voegt u er geen meer toe
ik ben weg
Van je houden was al gelijk aan de grootste zonde
Ik was schuldig als honing in je oog
Jij idioot, wat heb ik verschuldigd?
Wel, ben ik al bijna vier jaar leeg?
Was het leuk om met hem te slapen?
We bezweken aan onze stilte, moeder
Kijk niet als ik stil ben, mijn ogen zijn altijd bloed
Ik kende mezelf elke dag om deze reden
Laat me in je liefde komen, ik ben klaar voor oorlog
Laat me deze zondeloze ogen niet verbranden
Geloof ik jou of hem?
Net toen ik zei dat ik het was vergeten, heb je met me geknoeid
Je keek me ook aan terwijl je hem kuste.
De ergste vorm is de vrede van haat
Je trok me binnen zonder na te denken
Je foto is te weinig op deze tafel
Kom terug en laat mijn trots me weer verraden
Laat me dit huis niet verkopen, zelfs niet het meubilair
Alle kamers ben jij en ik ben opgesloten in mijn kamer
Ik sloeg het slot op mijn hersenen en trok aan de deur
Kom, zelfs als het me niet eens binnen laat
Kijk niet naar me alsof je ongelukkig bent
Vraag niet eens waar Istanbul is
Ik ga, je kent me, ik kan niet stoppen
Met tientallen ton die je op mijn rug legt
Schrijf jezelf niet elke avond weer aan me
Wacht, laat me hem er niet naar vragen
Denk niet dat ik stierf toen je wegging
Het enige waar ik om geef is wanneer je met haar slaapt
Ik wou dat niemand anders je geur kende
Of als ik niet wist wie je nu bent
Het is moeilijker, ik weet het, ik weet het
Ik kan niet vergeten dat ik mijn einde niet voor de dood breng
Ik haat het dat je me nooit laat vergeten
Ik ben slecht, dood me niet expres
Kom op een avond links als mijn engel
Kijk niet naar me als een vijand
Vraag niet wat er gebeurde terwijl ik weg was
Ik sterf, weet je
Ik kan niet stoppen, met de tientallen eindes die je in mijn leven hebt gestopt
| | كلمات الاغنية Lyrics |
| | كلمات الاغنية Lyrics |