Впереди терра инкогнита, позади империя
Дороги не протоптаны, и всё, что было перед ними
Покоряя, двигал дальше Император армию на север
Их огни величия ведут, тени тянут лапища
by Sanderlei Silveira ® - 12/05/2023 - US C
Впереди терра инкогнита, позади империя
Дороги не протоптаны, и всё, что было перед ними
Покоряя, двигал дальше Император армию на север
Их огни величия ведут, тени тянут лапища
Пустыня на пути, посередине капище
Обходить не хочется, и нога в ногу
Через жертвенник, преграждающий дорогу
Вдалеке лес на закате ровный, будто вылизан
Но внезапно перед ними ниоткуда вылезла
Богиня, и все легионы в одиночку вырезала
От увиденного ему тут же башню вынесло
Надо бежать, но что-то трепетно стучит
Непривычно для него, и возвращаяся в ночи
К той резне, и оглядывая вновь
Заваленную трупами пустыню, понял, что это любовь
В её кровавый пируэт император психопат
Втюрился как школьник, но не понимает как теперь
Связать хотя бы пару слов
Чтобы признаться ей в любви на языке клинков
Вот такая акробатика, патетика вины
Поэтики грамматика, фонетика войны
Это лингвистика мечей, она не знает языков других
Гремит музыка клинков, рифмуя стих
[Припев]
Добро без лица, зло без вины
Праксис клинков, логос войны
Орущая сталь, в ней речь улови
Вечная бойня для вечной любви
От этих яростных красных очей
Его сердце цветёт, как картофелина
Кровушка льётся, в Богине Мечей
Разом сплетётся любовь и война
[Куплет 2]
Крик срывается с клыков, она примальный Бог
Явившийся за звуками клинков
И кто пережил замес с Богинею Мечей
Героями считалися в эпоху древних Королевств
Но те времена ушли, культурный слой, наращивая жир
Скрывает башен высоченных этажи
Человечества следы кончались на материке
Цивилизации тут нет и войн не видано нигде
А потому, не выходя на свет
Она спала на своём капище шестнадцать тысяч лет
Но заголосят теперь они
Молчавшие клинки, они разбужены солдатами империи
Проблема настоящая: как чаще с нею видеться?
Одна ему идея гениальная пришла
Любовь его воистину была сильна
Он понял, чтобы вместе быть им, нужна вечная война
И затеял авантюру, чтобы встречаться с нею
Он развязал войну одновременную со всеми народами
И тысячи солдат каждый год без речей
Молча на убой Богине Мечей
Отправляет умирать, чтоб самому смотреть, и
От её фигур в кровавом пируэте
Он тянется к ширинке, без дураков
Говорит теперь весь мир на языке клинков
[Припев]
Добро без лица, зло без вины
Праксис клинков, логос войны
Орущая сталь, в ней речь улови
Вечная бойня для вечной любви
От этих яростных красных очей
Его сердце цветёт, как картофелина
Кровушка льётся, в Богине Мечей
Разом сплетётся любовь и война
[Аутро]
Сливается грамма и фоно клинков
Разгорается драма под вонь угольков
И сшиты в один опус людьми
Войны логос и лотос любви
Сливается грамма и фоно клинков
Разгорается драма под вонь угольков
И сшиты в один опус людьми
Войны логос и лотос любви
Terra incognita μπροστά, αυτοκρατορία πίσω
Οι δρόμοι δεν είναι τρελοί και όλα αυτά ήταν μπροστά τους
Κατακτώντας, κινούμενος στο στρατό του αυτοκράτορα προς τα βόρεια
Τα φώτα του μεγαλείου τους, οι σκιές τραβούν τα πόδια τους
Έρημο στο δρόμο, στη μέση του ναού
Δεν θέλω να πάω, και toe to toe
Μέσα από το βωμό που εμποδίζει τον τρόπο
Σε απόσταση, το δάσος στο ηλιοβασίλεμα είναι ακόμη, σαν να γλείφει
Αλλά ξαφνικά μπροστά τους βγήκε από το πουθενά
Θεά και μεμονωμένα σκαλισμένα όλες τις λεγεώνες
Από αυτό που είδε, έβγαλε αμέσως τον πύργο
Πρέπει να τρέξουμε, αλλά κάτι τρέμει χτυπάει
Ασυνήθιστο γι 'αυτόν και επιστρέφοντας στη νύχτα
Σε αυτή τη σφαγή και κοιτάζοντας ξανά
Η έρημος γεμάτη με πτώματα, συνειδητοποίησα ότι αυτή είναι αγάπη
Στην αιματηρή πιρουέτα της, ο αυτοκράτορας είναι ψυχοπαθής
Ερωτεύτηκα σαν μαθητής, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς τώρα
Συνδέστε τουλάχιστον μερικές λέξεις
Για να ομολογήσω την αγάπη μου στη γλώσσα των λεπίδων
Εδώ είναι τέτοια ακροβατικά, ο πατέρας της ενοχής
Γραμματική ποιητικής, φωνητική του πολέμου
Αυτή είναι η γλωσσολογία των σπαθιών, δεν γνωρίζει άλλες γλώσσες
Η μουσική των λεπίδων χτυπάει, στίχους ομοιοκαταληξίας
[Χορωδία]
Καλό χωρίς πρόσωπο, κακό χωρίς ενοχή
Πράξη των λεπίδων, λογότυπα πολέμου
Κραυγές χάλυβα, ομιλία σε αυτό
Αιώνια σφαγή για αιώνια αγάπη
Από αυτά τα εξαγριωμένα κόκκινα μάτια
Η καρδιά του ανθίζει σαν πατάτα
Το αίμα χύνεται, στη θεά των σπαθιών
Η αγάπη και ο πόλεμος αλληλοσυνδέονται ταυτόχρονα
[Στίχος 2]
Η κραυγή σπάει από τους κυνόδοντες, είναι ένας πρωταρχικός θεός
Εμφανίζεται πίσω από τον ήχο των λεπίδων
Και που επέζησε του ζυμώματος με τη θεά των σπαθιών
Οι ήρωες εξετάστηκαν στην εποχή των αρχαίων βασιλείων
Αλλά εκείνες οι μέρες έχουν φύγει, πολιτιστικό στρώμα, οικοδομώντας λίπος
Κρύβει τους ψηλούς δάπεδα πύργων
Τα ίχνη της ανθρωπότητας τελείωσαν στην ηπειρωτική χώρα
Δεν υπάρχει πολιτισμός εδώ και δεν έχουν δει κανένας πόλεμος πουθενά
Και ως εκ τούτου, χωρίς να βγούμε στο φως
Κοιμήθηκε στο ναό της για δεκαέξι χιλιάδες χρόνια
Αλλά τώρα φωνάζουν
Σιωπηλά λεπίδες, ξυπνούν από τους στρατιώτες της αυτοκρατορίας
Το πρόβλημα είναι πραγματικό: πώς να την βλέπετε πιο συχνά;
Μια λαμπρή ιδέα ήρθε σε αυτόν
Η αγάπη του ήταν πραγματικά δυνατή
Κατάλαβε ότι για να είναι μαζί, απαιτείται ένας αιώνιος πόλεμος.
Και ξεκίνησε ένα στοίχημα μέχρι σήμερα
Εξαπάτησε έναν ταυτόχρονο πόλεμο με όλα τα έθνη
Και χιλιάδες στρατιώτες κάθε χρόνο χωρίς ομιλίες
Σιωπηλά για να σφαγιάσει τη θεά των σπαθιών
Τον στέλνει να πεθάνει έτσι ώστε να μπορεί να δει για τον εαυτό του και
Από τα στοιχεία της σε μια αιματηρή πιρουέτα
Φτάνει για τη μύγα του, χωρίς ανόητους
Τώρα ολόκληρος ο κόσμος μιλάει στη γλώσσα των λεπίδων
[Χορωδία]
Καλό χωρίς πρόσωπο, κακό χωρίς ενοχή
Πράξη των λεπίδων, λογότυπα πολέμου
Κραυγές χάλυβα, ομιλία σε αυτό
Αιώνια σφαγή για αιώνια αγάπη
Από αυτά τα εξαγριωμένα κόκκινα μάτια
Η καρδιά του ανθίζει σαν πατάτα
Το αίμα χύνεται, στη θεά των σπαθιών
Η αγάπη και ο πόλεμος αλληλοσυνδέονται ταυτόχρονα
[Outro]
Συγχωνεύει τα γραμμάρια Gram και Phono
Το δράμα αναβοσβήνει κάτω από τη δυσοσμία των κάρβουνα
Και ραμμένο σε ένα opus από ανθρώπους
Λογότες πολέμου και λωτού της αγάπης
Συγχωνεύει τα γραμμάρια Gram και Phono
Το δράμα αναβοσβήνει κάτω από τη δυσοσμία των κάρβουνα
Και ραμμένο σε ένα opus από ανθρώπους
Λογότες πολέμου και λωτού της αγάπης