Ara ara beni arar ama dönemem,
Anca yana yana söner, kendini kül eder
Neye yarar tüm bu çaban bunu bilemem,
Dikkat yaldızım kör eder,
Ara ara beni arar ama dönemem,
Anca yana yana söner, kendini kül eder
Neye yarar tüm bu çaban bunu bilemem,
Dikkat yaldızım kör eder,
Ben dönemem çünkü
Unuttum bile dünü,
Umrumda da değil,
Olanlara bence yeterince güldük
Uçtum, kanatlandım en dibi de gördüm
Uç Bucaksız gezip tozup sonra geri döndün,
Işıl ışıl gece karanlığa döndü,
Işıklarım teker teker ardına söndü
Ara ara beni arar ama dönemem,
Anca yana yana söner, kendini kül eder
Neye yarar tüm bu çaban bunu bilemem,
Dikkat yaldızım kör eder,
Parlıyo’ yaldızım elmas gibi
Fazla göz alıcı, değmesin nazar
Farkedersin baksan uzaktan
Yağsın, dolsun üzerime karlar
Zaman akar, tiktak
Etmelisin dikkat,
Dinler bunu tekrar, edemezse idrak
Hij noemt me van tijd tot tijd, maar ik kan niet terugkomen
Maar het gaat naast elkaar, het brandt zichzelf
Ik weet niet wat het gebruik van al deze inspanning is,
Aandacht blijft mijn verguling,
Ik kan niet teruggaan omdat
Ik ben gisteren zelfs vergeten
Het kan me ook niet schelen
Ik denk dat we genoeg hebben gelachen
Ik vloog, ik nam vleugels, ik zag de bodem
Je dwaalde de enorme uitgestrektheid en kwam toen terug,
De heldere nacht wendde zich tot de duisternis,
Mijn lichten gingen er een voor
Hij noemt me van tijd tot tijd, maar ik kan niet terugkomen
Maar het gaat naast elkaar, het brandt zichzelf
Wat is het gebruik van al deze inspanning, ik weet het niet.
Aandacht blijft mijn verguling,
Schijnen 'mijn verguling als een diamant
Te ingenoten, laat de boze oog niet aanraken
Je zult opmerken of je van veraf kijkt
Laat het regenen, laat de sneeuw me vullen
Tijd vliegt, tikken
Je moet opletten
Luistert er opnieuw naar, als ze het niet kunnen realiseren