Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Yüreğimde ki dertleri görsen üzülürsün güldüğümüze bakma
Hiç bir şey eskisi gibi olmaz yalnızlığı fark ettiğin anda
Sen sadece uçurumsun seni sevebilmek zahmet değil anla
Ben seni kazanabilirdim Polat'ın Elif'ini kaybettiği bankta
Sen bizi görmezden geliyorsan ben kalbine saklanabilirim
Yıllardır seni anlatıyorum ama daha ne kadar katlanabilirim
Bütün herkes yalan söylüyorken bildiğim tek bir gerçek var
İnsanlara sevmeyi değil ama sevilmemeyi güzel anlatabilirim
Sen benimle doğmuştun ama başka birisiyle yaşlanacaksın
Sana yazdığım sözleri hiç sana yazmamışım gibi anlatacaksın
Belki de çok yol gideceksin ama hiç bir yere varmayacaksın
Sevilmemek ne demek bunu beni kaybettiğin zaman anlayacaksın
[Nakarat]
Sana söyleyecek şarkılarım var toprak bizi almadan önce
Kalbimde bir eve sahiptin kırdığın kapıları yakmadan önce
Keşke beni hatırlayabilseydin yapayalnız kalmadan önce
Sana hala aşıktım beni seviyormuş gibi bakmadan önce
Aramıza ördüğün duvarlardan açan çiçekler ölmüş zaten
Heyecanın yok gözlerinde parlayan ışığın sönmüş zaten
Ne kadar çabaladığımı asla bilemez bir bana körmüş zaten
Tanıdığım insan çok değişmiş hatıralarımız ölmüş zaten
[Verse 2]
Sarhoştum sana yazdım ayrıldığımızdan sonra ki hafta
Herşeyinken hiç bi şey oldum yediremedim bunu kendime asla
İnsanlar çok şey söylediler görenlerde üzüldü hatta
Gerçekten çok kötüydüm ama beni hiç duymadı kalbin inatla
Bana öyle güzel bakma ben sahte gözyaşlarınla yıkandım
Sen gittin diye sevdiğim bütün insanları arkamda bıraktım
Ben zaten sürekli kaybederim beni onlar buradan tanısın
Gökyüzünde hiç bir umut yok beni dünyadan kurtarmalısın
Uzaklarda duyduğum bir ses gibisin sadece üzülme diyor
Şiirler her zaman hatırlanırlar şairler küçümseniyor
Tozlanmış rafların arasında sakladığım bir resmin varmış
Ona tekrar baktım lakin bana eskisi gibi gülümsemiyor
Öyle bir an gelecek beni seni sevdiğim yerden vuramayacaksın
Bir gün çok geç kalacak kaybettiğin beni hiç bulamayacaksın
İnsanlar çok çabuk üzülebilir o yüzden bi tavsiye vereyim
Aklında ki şey gitmekse o kurumuş dalları sulamayacaksın
Todo ha cambiado mucho ahora, supongo que no puedo verte de nuevo
Ya lo he olvidado ayer, me encantó mañana para que tal vez puedas venir
Incluso si no pienso en tu cara, te conozco por tus hoyuelos cuando te beso
No pueden callarme, pero si hablas, me quedaré callado
Si ves los problemas en mi corazón, estarás triste, no mires nuestras sonrisas
Nada será lo mismo que antes cuando te das cuenta de la soledad
Eres solo un abismo, no es difícil amarte, entender
Podría ganarte en el banco donde Polat perdió su Elif
Si nos ignoras, puedo esconderte en tu corazón
Te he estado diciendo durante años, pero ¿cuánto tiempo más puedo tomar?
Cuando todos mienten, solo hay una verdad que sé
Puedo decirle a la gente que no ame, pero que no sea amada.
Naciste conmigo pero envejecerás con alguien más
Te dirás las palabras que te escribí como si nunca te las escribiera
Tal vez contribuyas mucho pero no llegarás a ninguna parte
Entenderás lo que significa no ser amado cuando me pierdas
[Coro]
Tengo canciones para cantarte antes de que la tierra nos lleve
Tenías una casa en mi corazón antes de quemar las puertas que te rompiste
Ojalá pudieras recordarme antes de estar solo
Todavía estaba enamorado de ti antes de que me miraras como si me amáras
Las flores que florecieron de las paredes que construyó entre nosotros ya están muertas
No tienes emoción, la luz que brilla en tus ojos ya se extingue
Nunca supo lo duro que lo intenté, era ciego conmigo de todos modos
La persona que conozco ha cambiado mucho, nuestros recuerdos ya están muertos
[Versículo 2]
Estaba borracho, te escribí la semana después de que rompimos
Cuando era tu todo, me convertí en nada, nunca podría alimentarlo a mí mismo
La gente dijo muchas cosas, incluso aquellos que lo vieron estaban tristes.
Estaba muy mal pero nunca me escuchaste tu corazón es terco
No me mires tan bien, me han lavado con tus lágrimas falsas
Dejé a toda la gente que amaba detrás de mí porque te fuiste
Pierdo todo el tiempo de todos modos, haz que me conozcan desde aquí
No hay esperanza en el cielo, tienes que salvarme del mundo
Eres como una voz que escucho lejos, solo dice que no estés triste
Los poemas siempre se recuerdan a los poetas que menosprecian
Tienes una foto mía que me escondí entre los estantes polvorientos
Lo miré de nuevo pero él no me sonríe como solía
Llegará un momento en el que no podrás golpearme donde te amo
Un día será demasiado tarde, nunca encontrarás el yo que perdiste
La gente puede enojarse muy rápido, así que déjame darte algunos consejos
Si se va es lo que tiene en mente, no regará esas ramas marchitas.