Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Yüreğimde ki dertleri görsen üzülürsün güldüğümüze bakma
Hiç bir şey eskisi gibi olmaz yalnızlığı fark ettiğin anda
Sen sadece uçurumsun seni sevebilmek zahmet değil anla
Ben seni kazanabilirdim Polat'ın Elif'ini kaybettiği bankta
Sen bizi görmezden geliyorsan ben kalbine saklanabilirim
Yıllardır seni anlatıyorum ama daha ne kadar katlanabilirim
Bütün herkes yalan söylüyorken bildiğim tek bir gerçek var
İnsanlara sevmeyi değil ama sevilmemeyi güzel anlatabilirim
Sen benimle doğmuştun ama başka birisiyle yaşlanacaksın
Sana yazdığım sözleri hiç sana yazmamışım gibi anlatacaksın
Belki de çok yol gideceksin ama hiç bir yere varmayacaksın
Sevilmemek ne demek bunu beni kaybettiğin zaman anlayacaksın
[Nakarat]
Sana söyleyecek şarkılarım var toprak bizi almadan önce
Kalbimde bir eve sahiptin kırdığın kapıları yakmadan önce
Keşke beni hatırlayabilseydin yapayalnız kalmadan önce
Sana hala aşıktım beni seviyormuş gibi bakmadan önce
Aramıza ördüğün duvarlardan açan çiçekler ölmüş zaten
Heyecanın yok gözlerinde parlayan ışığın sönmüş zaten
Ne kadar çabaladığımı asla bilemez bir bana körmüş zaten
Tanıdığım insan çok değişmiş hatıralarımız ölmüş zaten
[Verse 2]
Sarhoştum sana yazdım ayrıldığımızdan sonra ki hafta
Herşeyinken hiç bi şey oldum yediremedim bunu kendime asla
İnsanlar çok şey söylediler görenlerde üzüldü hatta
Gerçekten çok kötüydüm ama beni hiç duymadı kalbin inatla
Bana öyle güzel bakma ben sahte gözyaşlarınla yıkandım
Sen gittin diye sevdiğim bütün insanları arkamda bıraktım
Ben zaten sürekli kaybederim beni onlar buradan tanısın
Gökyüzünde hiç bir umut yok beni dünyadan kurtarmalısın
Uzaklarda duyduğum bir ses gibisin sadece üzülme diyor
Şiirler her zaman hatırlanırlar şairler küçümseniyor
Tozlanmış rafların arasında sakladığım bir resmin varmış
Ona tekrar baktım lakin bana eskisi gibi gülümsemiyor
Öyle bir an gelecek beni seni sevdiğim yerden vuramayacaksın
Bir gün çok geç kalacak kaybettiğin beni hiç bulamayacaksın
İnsanlar çok çabuk üzülebilir o yüzden bi tavsiye vereyim
Aklında ki şey gitmekse o kurumuş dalları sulamayacaksın
Şimdi her şey çok değişti, sanırım seni bir daha göremiyorum
Dün unuttum, yarın sevdim, böylece belki gelebilirsin
Yüzünü düşünmesem bile, seni öptüğümde seni çukurlarınızla tanıyorum
Beni kapatamazlar ama konuşursan sessiz kalacağım
Kalbimdeki sıkıntıları görürsen, üzüleceksin, gülümsemelerimize bakma
Yalnızlığı fark ettiğinizde hiçbir şey eskisi gibi olmayacak
Sen sadece bir uçurum sen, seni sevmek zor değil, anlamak
Polat'ın elifini kaybettiği bankta seni kazanabilirim
Bizi görmezden gelirsen kalbinde saklanabilirim
Sana yıllardır söylüyorum ama ne kadar uzun sürebilirim
Herkes yalan söylediğinde bildiğim tek bir gerçek var
İnsanlara sevmemelerini ama sevilmemelerini söyleyebilirim.
Benimle doğdun ama başka biriyle yaşlanacaksın
Sana yazdığım kelimeleri sanki sana hiç yazmadığım gibi anlatacaksın
Belki uzun bir yol kat edeceksin ama hiçbir yere varamayacaksın
Beni kaybettiğinde sevilmenin ne anlama geldiğini anlayacaksın
[Koro]
Dünya bizi almadan önce sana şarkı söyleyecek şarkılarım var
Kırıldın kapıları yakmadan önce kalbimde bir ev vardı
Keşke yalnız kalmadan önce beni hatırlasaydın
Beni seviyormuş gibi bakmadan önce hala sana aşık oldum
Aramızda inşa ettiğiniz duvarlardan çiçek açan çiçekler zaten öldü
Heyecanınız yok, gözlerinizde parlayan ışık zaten söndü
Ne kadar çok denediğimi hiç bilmiyordu, yine de bana kördü
Tanıdığım kişi çok değişti, anılarımız zaten öldü
[2. ayet]
Sarhoştum, ayrıldıktan sonra sana yazdım
Senin her şeyin olduğumda hiçbir şey oldum, asla kendime besleyemedim
İnsanlar çok şey söylediler, onu görenler bile üzücü.
Gerçekten kötüydüm ama kalbinin inatçı olduğunu hiç duymadın
Bana çok güzel bakma, sahte gözyaşlarınla yıkandım
Sevdiğim tüm insanları arkamda bıraktım çünkü sen ayrıldın
Zaten her zaman kaybediyorum, beni buradan bilmelerine izin ver
Beni dünyadan kurtarmalısın gökyüzünde umut yok
Çok uzak duyduğum bir ses gibisin, sadece üzgün olma diyor
Şiirler her zaman hatırlanır şairler küçülür
Tozlu raflar arasında saklandığım bir resmim var
Ona tekrar baktım ama eskiden olduğu gibi bana gülümsemiyor
Seni sevdiğim yere vuramayacağın bir zaman gelecek
Bir gün çok geç olacak, kaybettiğin beni asla bulamayacaksın
İnsanlar çok çabuk üzülebilir, bu yüzden size tavsiyelerde bulunmama izin verin
Aklınızda olacaksa, o ölü dalları sulamazsınız