Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Yüreğimde ki dertleri görsen üzülürsün güldüğümüze bakma
Hiç bir şey eskisi gibi olmaz yalnızlığı fark ettiğin anda
Sen sadece uçurumsun seni sevebilmek zahmet değil anla
Ben seni kazanabilirdim Polat'ın Elif'ini kaybettiği bankta
Sen bizi görmezden geliyorsan ben kalbine saklanabilirim
Yıllardır seni anlatıyorum ama daha ne kadar katlanabilirim
Bütün herkes yalan söylüyorken bildiğim tek bir gerçek var
İnsanlara sevmeyi değil ama sevilmemeyi güzel anlatabilirim
Sen benimle doğmuştun ama başka birisiyle yaşlanacaksın
Sana yazdığım sözleri hiç sana yazmamışım gibi anlatacaksın
Belki de çok yol gideceksin ama hiç bir yere varmayacaksın
Sevilmemek ne demek bunu beni kaybettiğin zaman anlayacaksın
[Nakarat]
Sana söyleyecek şarkılarım var toprak bizi almadan önce
Kalbimde bir eve sahiptin kırdığın kapıları yakmadan önce
Keşke beni hatırlayabilseydin yapayalnız kalmadan önce
Sana hala aşıktım beni seviyormuş gibi bakmadan önce
Aramıza ördüğün duvarlardan açan çiçekler ölmüş zaten
Heyecanın yok gözlerinde parlayan ışığın sönmüş zaten
Ne kadar çabaladığımı asla bilemez bir bana körmüş zaten
Tanıdığım insan çok değişmiş hatıralarımız ölmüş zaten
[Verse 2]
Sarhoştum sana yazdım ayrıldığımızdan sonra ki hafta
Herşeyinken hiç bi şey oldum yediremedim bunu kendime asla
İnsanlar çok şey söylediler görenlerde üzüldü hatta
Gerçekten çok kötüydüm ama beni hiç duymadı kalbin inatla
Bana öyle güzel bakma ben sahte gözyaşlarınla yıkandım
Sen gittin diye sevdiğim bütün insanları arkamda bıraktım
Ben zaten sürekli kaybederim beni onlar buradan tanısın
Gökyüzünde hiç bir umut yok beni dünyadan kurtarmalısın
Uzaklarda duyduğum bir ses gibisin sadece üzülme diyor
Şiirler her zaman hatırlanırlar şairler küçümseniyor
Tozlanmış rafların arasında sakladığım bir resmin varmış
Ona tekrar baktım lakin bana eskisi gibi gülümsemiyor
Öyle bir an gelecek beni seni sevdiğim yerden vuramayacaksın
Bir gün çok geç kalacak kaybettiğin beni hiç bulamayacaksın
İnsanlar çok çabuk üzülebilir o yüzden bi tavsiye vereyim
Aklında ki şey gitmekse o kurumuş dalları sulamayacaksın
Всичко се е променило много сега, предполагам, че не мога да те видя отново
Вече съм забравил вчера, утре обичах, така че може би можете да дойдете
Дори и да не мисля за лицето ти, познавам те от трапчинките ти, когато те целувам
Не могат да ме затворят, но ако говорите, ще остана тиха
Ако видите неприятностите в сърцето ми, ще бъдете тъжни, не гледайте нашите усмивки
Нищо няма да бъде същото като преди, когато осъзнаете самотата
Ти си просто бездна, не е трудно да те обичаш, разбирам
Бих могъл да те спечеля на пейката, където Полат загуби своя елиф
Ако ни игнорирате, мога да се скрия в сърцето ви
Казвам ви от години, но колко по -дълго мога да взема
Когато всички лъжат, има само една истина, която знам
Мога да кажа на хората да не обичат, но да не бъдат обичани.
Ти си роден с мен, но ще остарееш с някой друг
Ще кажете думите, които ви написах, сякаш никога не съм ви ги написал
Може би ще изминете дълъг път, но няма да стигнете никъде
Ще разберете какво означава да бъдеш нелюбен, когато ме загубиш
[Припев]
Имам песни, които да ви пея, преди Земята да ни отведе
Имахте дом в сърцето ми, преди да изгоря вратите, които сте се счупили
Иска ми се да ме помните, преди да съм съвсем сам
Все още бях влюбен в теб, преди да ме погледнеш така, сякаш ме обичаш
Цветята, които цъфтят от стените, които сте изградили между нас, вече са мъртви
Нямате вълнение, светлината, която свети в очите ви, вече е погасена
Той никога не знаеше колко усилено се опитвах, той ми беше сляп
Човекът, когото познавам, се е променил много, спомените ни вече са мъртви
[Стих 2]
Бях пиян, писах ви седмицата, след като се разделихме
Когато бях твоето всичко, аз станах нищо, никога не можех да го храня на себе си
Хората казаха много неща, дори тези, които го видяха, бяха тъжни.
Бях наистина лош, но никога не ме чуваше как сърцето ти е упорито
Не ме гледайте толкова хубаво, че съм измит с вашите фалшиви сълзи
Оставих всички хора, които обичах зад себе си, защото си тръгнал
Губя непрекъснато през цялото време, уведомете ме от тук
Няма надежда в небето, което трябва да ме спасиш от света
Ти си като глас, който чувам далеч, просто казва, че не бъди тъжен
Стиховете винаги се помнят, че поетите са омаловажени
Имате снимка на мен, която се скрих сред прашни рафтове
Погледнах го отново, но той не ми се усмихва, както преди
Ще дойде време, когато няма да можете да ме ударите там, където те обичам
Един ден ще е твърде късно, никога няма да намерите мен, който сте загубили
Хората могат да се разстройват много бързо, така че нека ви дам съвет
Ако ще ви е на ум, няма да поливате тези мъртви клони