(Lluvia De Balas) | Y en el radio un cochinero
Pelate del cantón que a este ya lo torcieron
Y pisale al ranflón que te vienen siguiendo
Se me nubló la mente y me eche un pase en seco. En el pecho mi cuerno
(Lluvia De Balas) | Y en el radio un cochinero
Pelate del cantón que a este ya lo torcieron
Y pisale al ranflón que te vienen siguiendo
Se me nubló la mente y me eche un pase en seco. En el pecho mi cuerno
Me encomendé a San Judas me empotré un chaleco
Tiro arriba la glock nomas temblaba el dedo
Escuché un derrapón y los miré a lo lejos
Se vino la rafaguera la lluvia de balas en el vidrio varias impactadas
Me metí en la polvadera y en aquella brecha la cherokona se les pelaba
No fue necesario el rifle me les perdí entre las brechas
Y nomas por el desquite atoré una avioneta llena
Hoy estamos los que estamos y mañana ya que sea lo que Dios quiera
Conocieron el miedo
Cuando miraron que el cuatro lo fue certero
Por ahí supe que varios hasta se escondieron
Ya no bastó el perdón a su acción se atuvieron
Un convoy del infierno
Puro cara de flaco ibamos tras el dedo
Las traiciones se pagan pero con San Pedro
Quizo encender el fuego y quemados se fueron
Le caí a la madriguera donde aquellas lacras con rifles y equipos me esperaban
Se vino la rafaguera tres balas en el pecho del enemigo me impactaban
Con fuerzas detoné el rifle anotenme cinco a la cuenta
De esta no pude librarla cosechas lo que uno siembra
Pues para morir nacimos y el que tenga miedo mejor que no venga
Dhe në radio një derr
Pellat nga kantoni që ata tashmë e shtrembëruan këtë
Dhe hap në Ranflon i cili po ju ndjek
Mendja më reditoi dhe unë mora një kalim të thatë
Në gjoks briri im
Unë e lavdërova veten në San Judas i vura një jelek
Unë qëllova Glock vetëm dridhem gishtin
Kam dëgjuar një rrëshqitje dhe i shikova në distancë
Gusti erdhi shiu i plumbave në gotë, disa hit
U futa në pluhur dhe në atë hendek Cherokona po zhvishej
Pushka nuk ishte e nevojshme, unë i humba ato midis boshllëqeve
Dhe vetëm për hakmarrje unë mbërtheva një aeroplan të plotë
Sot ne jemi ata që jemi dhe nesër është ajo që dëshiron Zoti
Ata e dinin frikën
Kur panë që të katër ishin të sakta
Në atë mënyrë e dija që disa madje u fshehën
Falja nuk ishte më e mjaftueshme për veprimin e tyre, ata e mbërthyer atë
Një kolonë nga ferri
Fytyrë e pastër e dobët ne ishim pas gishtit
Tradhtitë paguhen por me San Pedro
Ai donte të ndezte zjarrin dhe të digjej ata u larguan
Unë rashë në gërvishtje, ku ato mashtrime me pushkë dhe pajisje më prisnin
Gust erdhën tre plumba në gjoksin e armikut që më goditën
Me forcë unë shpërtheva pushkën, më shkruaj pesë në llogari
Unë nuk mund të shpëtoja nga kjo, ti korr atë që mbjell
Epo, ne kemi lindur për të vdekur dhe kushdo që ka frikë më mirë të mos vijë