She was part of the Air Force, I was part of the band
I always used to bust into her hand
In my, my, my imagination
I was living my best life, living with my parents
She was part of the Air Force, I was part of the band
I always used to bust into her hand
In my, my, my imagination
I was living my best life, living with my parents
Way before the paying penance and verbal propellants
And my, my, my cancellation, hm, yeah
[Verse 2]
And I fell in love with a boy, it was kinda lame
I was Rimbaud and he was Paul Verlaine
In my, my, my imagination
So many cringes and heroin binges
I was coming off the hinges, living on the fringes
Of my, my, my imagination, oh, yeah
[Pre-Chorus]
Enough about me now
You gotta talk about the people, baby
But that's kind of the idea
[Chorus]
At home, somewhere I don't like
Eating stuff off of motorbikes
Coming to her lookalikes
I can't get the language right
Just tell me what's unladylike
[Verse 3]
I know some Vaccinista tote bag chic baristas
Sitting in east on their communista keisters
Writing about their ejaculations
I like my men like I like my coffee
Full of soy milk and so sweet, it won't offend anybody
Whilst staining the pages of the nation, oh, yeah
[Pre-Chorus]
A Xanax and a Newport
Well I take care of my kids, she said
[Chorus]
The worst inside of us begets
That feeling on the internet
It's like someone intended it
(Like advertising cigarettes)
A diamond in the rough begets
The diamond with a scruff you get
[Instrumental Bridge]
[Outro]
Am I ironically woke? The butt of my joke?
Or am I just some post-coke, average, skinny bloke
Calling his ego imagination?
I've not picked up that in a thousand four hundred days
And nine hours and sixteen minutes, babe
It's kind of my daily iteration
Ήταν μέρος της Πολεμικής Αεροπορίας, ήμουν μέρος της μπάντας
Συνήθιζα πάντα να προχωράω στο χέρι της
Στο δικό μου, μου, η φαντασία μου
Ζούσα την καλύτερη ζωή μου, ζουν με τους γονείς μου
Τρόπος πριν από την τιμωρία και τα λεκτικά προωθητικά
Και μου, η ακύρωσή μου, hm, ναι
[Στίχος 2]
Και ερωτεύτηκα ένα αγόρι, ήταν κάπως κουτσός
Ήμουν rimbaud και ήταν Paul Verlaine
Στο δικό μου, μου, η φαντασία μου
Τόσες πολλές κροτίδες και ηρωίνη
Έφτασα από τους μεντεσέδες, ζώντας στα περιθώρια
Μου, μου, η φαντασία μου, ω, ναι
[Προ-χορωδία]
Αρκετά για μένα τώρα
Πρέπει να μιλήσετε για τους ανθρώπους, μωρό
Αλλά αυτό είναι η ιδέα
[Χορωδία]
Στο σπίτι, κάπου δεν μου αρέσει
Τρώγοντας πράγματα από μοτοσικλέτες
Ερχόμενοι στο lookalikes της
Δεν μπορώ να κάνω τη σωστή γλώσσα
Απλά πες μου τι είναι Unladylike
[Στίχος 3]
Ξέρω κάποια τσάντα vaccinista tote chic baristas
Κάθονται στην ανατολή στους κομμουνιστές τους Keisters
Γράφοντας για τις εκσπερμάττές τους
Μου αρέσουν οι άντρες μου όπως μου αρέσει ο καφές μου
Γεμάτο γάλα σόγιας και τόσο γλυκό, δεν θα προσβάλει κανέναν
Ενώ χρωματίζετε τις σελίδες του έθνους, ω, ναι
[Προ-χορωδία]
Ένα Xanax και ένα Newport
Λοιπόν φροντίζω τα παιδιά μου, είπε
[Χορωδία]
Το χειρότερο μέσα μας δημιουργεί
Αυτό το συναίσθημα στο Διαδίκτυο
Είναι σαν κάποιος το σκόπευε
(Όπως τα διαφημιστικά τσιγάρα)
Ένα διαμάντι στα τραχιά γεννά
Το διαμάντι με ένα scruff που παίρνετε
[Οργανική γέφυρα]
[Outro]
Ξύπνησα ειρωνικά; Το άκρο του αστείου μου;
Ή είμαι μόνο μερικοί μετά-κοκοφοί
Καλώντας τη φαντασία του εγώ;
Δεν το έχω πάρει σε χίλια τετρακόσια ημέρες
Και εννέα ώρες και δεκαέξι λεπτά, μωρό
Είναι το είδος της καθημερινής μου επανάληψης