Scrap Baby: You played right into our hands. Did you really think that this job just fell out of the sky for you?
No.
This was a gift. For us.
You gathered them all together, in one place.
Scrap Baby: You played right into our hands. Did you really think that this job just fell out of the sky for you?
No.
This was a gift. For us.
You gathered them all together, in one place.
Just like he asked you to. All of those little souls, in one place. Just for us.
A gift.
Now, we can do what we were created to do. And be complete.
I will make you proud, Daddy.
Watch, listen, and be full.
*BEEP*
[Cassette Man]
Connection terminated.
I'm sorry to interrupt you, Elizabeth. If you still even remember that name.
But I'm afraid you've been misinformed.
You are not here to receive a gift. Nor, have you been called here by the individual you assume. Although, you have indeed been called.
You have all been called here. Into a labyrinth of sounds and smells, misdirection and misfortune.
A labyrinth with no exit. A maze with no prize. You don't even realize that you are trapped. Your lust of blood has driven you in endless circles. Chasing the cries of children in some unseen chamber, always seeming so near.
Yet somehow out of reach.
But, you will never find them. None of you will.
This is where your story ends.
And to you, my brave volunteer, who somehow found this job listing not intended for you. Although, there was a way out planned for you, I have a feeling that's not what you want. I have a feeling that you are right where you want to be.
I am remaining as well. I am nearby.
This place will not be remembered and the memory of everything that started this, can finally begin to fade away. As the agony of every tragedy should.
And to you monsters trapped in the corridors. Be still. And give up your spirits.
They don't belong to you.
For most of you, I believe there is peace and perhaps, warm, waiting for you after the smoke clears.
Although, for one of you, the darkest pit of Hell has opened to swallow you whole. So, don't keep the Devil waiting, old friend.
My daughter, if you can hear me, I knew you would return as well. It's in your nature to protect the innocent. I'm sorry that on that day, the day you were shut out and left to die, no one was there to lift you up in their arms, the way you lifted others into yours.
And then, what became of you? I should have known, you wouldn't be content to disappear. Not my daughter. I couldn't save you then.
So, let me save you now. It's time to rest, for you, and for those you have carried in your arms...
This ends.
For all of us...
End communication.
Schroot Baby: Je speelde recht in onze handen. Dacht je echt dat deze baan gewoon voor je uit de lucht viel?
Nee.
Dit was een geschenk. Voor ons.
Je hebt ze allemaal samen verzameld, op één plek.
Net zoals hij je vroeg. Al die kleine zielen, op één plek. Alleen voor ons.
Een geschenk.
Nu kunnen we doen waarvoor we zijn gemaakt om te doen. En wees compleet.
Ik zal je trots maken, papa.
Kijk, luister, en wees vol.
*Piep*
[Cassette -man]
Verbinding beëindigd.
Het spijt me u te onderbreken, Elizabeth. Als je je die naam nog steeds herinnert.
Maar ik ben bang dat je verkeerd bent geïnformeerd.
U bent hier niet om een geschenk te ontvangen. Noch, ben je hier gebeld door het individu dat je aanneemt. Hoewel, je bent inderdaad gebeld.
Jullie zijn hier allemaal gebeld. In een labyrint van geluiden en geuren, misleiding en ongeluk.
Een labyrint zonder exit. Een doolhof zonder prijs. Je realiseert je niet eens dat je gevangen zit. Je bloedlust heeft je in eindeloze kringen gedreven. Het achtervolgen van de kreten van kinderen in een ongeziene kamer, lijkt altijd zo dichtbij.
Maar op de een of andere manier buiten bereik.
Maar je zult ze nooit vinden. Niemand van jullie zal.
Dit is waar je verhaal eindigt.
En voor jou, mijn dappere vrijwilliger, die op de een of andere manier deze vacatures vond die niet voor jou bedoeld was. Hoewel er een uitweg voor je was gepland, heb ik een gevoel dat niet is wat je wilt. Ik heb het gevoel dat je precies bent waar je wilt zijn.
Ik ben ook over. Ik ben in de buurt.
Deze plek zal niet worden herinnerd en de herinnering aan alles wat hiermee is begonnen, kan eindelijk beginnen te vervagen. Zoals de pijn van elke tragedie zou moeten.
En voor jullie, monsters gevangen in de gangen. Wees stil. En geef je geest op.
Ze zijn niet van jou.
Voor de meesten van jullie geloof ik dat er vrede is en misschien warm, op je wachten nadat de rook is verdwenen.
Hoewel, voor een van jullie, de donkerste put van de hel is geopend om je heel te slikken. Dus, houd de duivel niet wachten, oude vriend.
Mijn dochter, als je me kunt horen, wist ik dat je ook zou terugkeren. Het is in jouw aard om de onschuldigen te beschermen. Het spijt me dat op die dag, de dag dat je werd uitgesloten en achtergelaten om te sterven, er niemand was om je in hun armen op te tillen, de manier waarop je anderen in de jouwe ophief.
En wat is er toen van jou geworden? Ik had moeten weten, je zou niet tevreden zijn om te verdwijnen. Niet mijn dochter. Ik kon je toen niet redden.
Dus, laat me je nu redden. Het is tijd om te rusten, voor jou, en voor degenen die je in je armen hebt gedragen ...
Dit eindigt.
Voor ons allen...
Eindcommunicatie.