Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Yüreğimde ki dertleri görsen üzülürsün güldüğümüze bakma
Hiç bir şey eskisi gibi olmaz yalnızlığı fark ettiğin anda
Sen sadece uçurumsun seni sevebilmek zahmet değil anla
Ben seni kazanabilirdim Polat'ın Elif'ini kaybettiği bankta
Sen bizi görmezden geliyorsan ben kalbine saklanabilirim
Yıllardır seni anlatıyorum ama daha ne kadar katlanabilirim
Bütün herkes yalan söylüyorken bildiğim tek bir gerçek var
İnsanlara sevmeyi değil ama sevilmemeyi güzel anlatabilirim
Sen benimle doğmuştun ama başka birisiyle yaşlanacaksın
Sana yazdığım sözleri hiç sana yazmamışım gibi anlatacaksın
Belki de çok yol gideceksin ama hiç bir yere varmayacaksın
Sevilmemek ne demek bunu beni kaybettiğin zaman anlayacaksın
[Nakarat]
Sana söyleyecek şarkılarım var toprak bizi almadan önce
Kalbimde bir eve sahiptin kırdığın kapıları yakmadan önce
Keşke beni hatırlayabilseydin yapayalnız kalmadan önce
Sana hala aşıktım beni seviyormuş gibi bakmadan önce
Aramıza ördüğün duvarlardan açan çiçekler ölmüş zaten
Heyecanın yok gözlerinde parlayan ışığın sönmüş zaten
Ne kadar çabaladığımı asla bilemez bir bana körmüş zaten
Tanıdığım insan çok değişmiş hatıralarımız ölmüş zaten
[Verse 2]
Sarhoştum sana yazdım ayrıldığımızdan sonra ki hafta
Herşeyinken hiç bi şey oldum yediremedim bunu kendime asla
İnsanlar çok şey söylediler görenlerde üzüldü hatta
Gerçekten çok kötüydüm ama beni hiç duymadı kalbin inatla
Bana öyle güzel bakma ben sahte gözyaşlarınla yıkandım
Sen gittin diye sevdiğim bütün insanları arkamda bıraktım
Ben zaten sürekli kaybederim beni onlar buradan tanısın
Gökyüzünde hiç bir umut yok beni dünyadan kurtarmalısın
Uzaklarda duyduğum bir ses gibisin sadece üzülme diyor
Şiirler her zaman hatırlanırlar şairler küçümseniyor
Tozlanmış rafların arasında sakladığım bir resmin varmış
Ona tekrar baktım lakin bana eskisi gibi gülümsemiyor
Öyle bir an gelecek beni seni sevdiğim yerden vuramayacaksın
Bir gün çok geç kalacak kaybettiğin beni hiç bulamayacaksın
İnsanlar çok çabuk üzülebilir o yüzden bi tavsiye vereyim
Aklında ki şey gitmekse o kurumuş dalları sulamayacaksın
Sve se sada puno promijenilo, valjda te više ne vidim
Već sam jučer zaboravio, volio sam sutra, tako da možda možete doći
Čak i ako ne mislim na vaše lice, poznajem te po tvojim rupicama kad te poljubim
Ne mogu me ušutjeti, ali ako razgovarate, ostat ću tiha
Ako vidite nevolje u mom srcu, bit ćete tužni, ne gledajte naše osmijehe
Ništa neće biti isto kao i prije kad shvatite usamljenost
Ti si samo ponor, nije te teško voljeti, razumjeti
Mogao bih te osvojiti na klupi gdje je Polat izgubio svoj elif
Ako nas ignorirate, mogu se sakriti u vašem srcu
Godinama vam govorim, ali koliko dugo mogu uzeti
Kad svi lažu, postoji samo jedna istina koju znam
Mogu reći ljudima da ne vole, ali ne da me vole.
Rođen si sa mnom, ali ostarit ćeš s nekim drugim
Reći ćete riječi koje sam vam napisao kao da vam ih nikad nisam napisao
Možda ćeš ići dug put, ali nećete dobiti nigdje
Shvatit ćete što znači biti ne voljen kad me izgubite
[Zbor]
Imam pjesme koje vam pjeva prije nego što nas zemlja odvede
Imao si dom u mom srcu prije nego što sam spalio vrata koja ste slomili
Volio bih da me se sjećaš prije nego što sam sama
Još sam bila zaljubljena u tebe prije nego što si me pogledao kao da me voliš
Cvjetovi koji su cvjetali sa zidova koje ste izgradili između nas već su mrtvi
Nemate uzbuđenja, svjetlost koja svijetli u vašim očima već se ugasi
Nikad nije znao koliko sam se trudio, ionako mi je bio slijep
Osoba koju znam mnogo se promijenila, naša su sjećanja već mrtva
[Stih 2]
Bio sam pijan, pisao sam ti tjedan dana nakon što smo prekinuli
Kad sam bio tvoje sve, nisam postao ništa, nikad ga nisam mogao nahraniti sebi
Ljudi su rekli puno stvari, čak i oni koji su to vidjeli bili su tužni.
Bio sam stvarno loš, ali nikad me nisi čuo da je tvoje srce tvrdoglavo
Ne gledaj me tako lijepo, oprao sam se tvojim lažnim suzama
Ostavio sam sve ljude koje sam volio iza sebe jer si otišao
Ionako gubim cijelo vrijeme, javite mi me odavde
Nema nade na nebu, moraš me spasiti od svijeta
Ti si poput glasa koji čujem daleko, samo kaže da ne budi tužan
Pjesme se uvijek sjećaju pjesnika su omalovažene
Imate moju sliku koju sam sakrio među prašnjavim policama
Ponovno sam ga pogledao, ali on mi se ne smiješi kao nekada
Doći će vrijeme kada me nećete moći udariti tamo gdje te volim
Jednog će dana biti prekasno, nikad nećete pronaći mene koji ste izgubili
Ljudi se mogu vrlo brzo uzrujati, pa mi dopustite da vam dam savjet
Ako je odlazak ono što imate na umu, nećete zalijevati one isušene grane.