Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Artık çok değişti her şey seni bir kez daha göremem sanırım
Dünleri çoktan unuttum belki gelirsin diye sevdim yarını
Yüzün aklıma gelmese bile seni öptüğüm gamzelerinden tanırım
Beni onlar susturamaz ama sen konuşursan sessiz kalırım
Yüreğimde ki dertleri görsen üzülürsün güldüğümüze bakma
Hiç bir şey eskisi gibi olmaz yalnızlığı fark ettiğin anda
Sen sadece uçurumsun seni sevebilmek zahmet değil anla
Ben seni kazanabilirdim Polat'ın Elif'ini kaybettiği bankta
Sen bizi görmezden geliyorsan ben kalbine saklanabilirim
Yıllardır seni anlatıyorum ama daha ne kadar katlanabilirim
Bütün herkes yalan söylüyorken bildiğim tek bir gerçek var
İnsanlara sevmeyi değil ama sevilmemeyi güzel anlatabilirim
Sen benimle doğmuştun ama başka birisiyle yaşlanacaksın
Sana yazdığım sözleri hiç sana yazmamışım gibi anlatacaksın
Belki de çok yol gideceksin ama hiç bir yere varmayacaksın
Sevilmemek ne demek bunu beni kaybettiğin zaman anlayacaksın
[Nakarat]
Sana söyleyecek şarkılarım var toprak bizi almadan önce
Kalbimde bir eve sahiptin kırdığın kapıları yakmadan önce
Keşke beni hatırlayabilseydin yapayalnız kalmadan önce
Sana hala aşıktım beni seviyormuş gibi bakmadan önce
Aramıza ördüğün duvarlardan açan çiçekler ölmüş zaten
Heyecanın yok gözlerinde parlayan ışığın sönmüş zaten
Ne kadar çabaladığımı asla bilemez bir bana körmüş zaten
Tanıdığım insan çok değişmiş hatıralarımız ölmüş zaten
[Verse 2]
Sarhoştum sana yazdım ayrıldığımızdan sonra ki hafta
Herşeyinken hiç bi şey oldum yediremedim bunu kendime asla
İnsanlar çok şey söylediler görenlerde üzüldü hatta
Gerçekten çok kötüydüm ama beni hiç duymadı kalbin inatla
Bana öyle güzel bakma ben sahte gözyaşlarınla yıkandım
Sen gittin diye sevdiğim bütün insanları arkamda bıraktım
Ben zaten sürekli kaybederim beni onlar buradan tanısın
Gökyüzünde hiç bir umut yok beni dünyadan kurtarmalısın
Uzaklarda duyduğum bir ses gibisin sadece üzülme diyor
Şiirler her zaman hatırlanırlar şairler küçümseniyor
Tozlanmış rafların arasında sakladığım bir resmin varmış
Ona tekrar baktım lakin bana eskisi gibi gülümsemiyor
Öyle bir an gelecek beni seni sevdiğim yerden vuramayacaksın
Bir gün çok geç kalacak kaybettiğin beni hiç bulamayacaksın
İnsanlar çok çabuk üzülebilir o yüzden bi tavsiye vereyim
Aklında ki şey gitmekse o kurumuş dalları sulamayacaksın
Všechno se teď hodně změnilo, myslím, že tě už nevidím
Už jsem včera zapomněl, zítra jsem miloval, takže možná můžete přijít
I když si nemyslím na tvou tvář, znám tě za tvé jamky, když tě políbím
Nemohou mě zavřít, ale pokud mluvíš, zůstanu v klidu
Pokud vidíte problémy v mém srdci, budete smutní, nedívej se na naše úsměvy
Nic nebude stejné jako dříve, když si uvědomíte osamělost
Jsi jen propast, není těžké tě milovat, rozuměj
Mohl bych tě vyhrát na lavičce, kde Polat ztratil svého elifa
Pokud nás ignorujete, mohu se skrýt ve vašem srdci
Říkám ti už roky, ale o kolik déle si mohu vzít
Když všichni lhají, vím jen jedna pravda
Dokážu lidem říct, aby nemilovali, ale nebyli milovaní.
Narodil jsi se se mnou, ale zestárnete s někým jiným
Řeknete slovům, která jsem vám napsal, jako bych vám je nikdy nenapsal
Možná půjdete dlouhou cestu, ale nikam se nedostanete
Pochopíte, co to znamená být nemilovaný, když mě ztratíš
[Refrén]
Mám skladby, které vám zpívají, než nás Země vezme
Měl jsi v mém srdci domov, než jsem spálil dveře, které jsi zlomil
Přál bych si, abys si mě mohl pamatovat, než budu sám
Stále jsem se do tebe zamiloval, než jsi se na mě podíval, jako bys mě miloval
Květiny, které kvetly ze stěn, které jste mezi námi postavili, jsou již mrtvé
Nemáte žádné vzrušení, světlo, které svítí v očích, již zhasne
Nikdy nevěděl, jak jsem to zkusil, stejně byl pro mě slepý
Osoba, kterou znám, se hodně změnila, naše vzpomínky jsou již mrtvé
[Verš 2]
Byl jsem opilý, napsal jsem ti týden poté, co jsme se rozešli
Když jsem byl tvůj všechno, nic jsem se nestal, nikdy jsem si to nemohl nakrmit
Lidé říkali spoustu věcí, dokonce i ti, kteří to viděli, byli smutní.
Byl jsem opravdu špatný, ale nikdy jsi mě neslyšel, vaše srdce je tvrdohlavé
Nedívej se na mě tak pěkně, byl jsem omyt tvými falešnými slzami
Nechal jsem všechny lidi, které jsem za sebou miloval, protože jsi odešel
Stejně tak ztrácím, dejte jim vědět odtud
Na obloze není naděje, musíš mě zachránit ze světa
Jsi jako hlas, který slyším daleko, prostě říká, že nebýt smutný
Básně se vždy pamatují, že jsou básníci omezováni
Máte mě obrázek, který jsem skryl mezi prašnými policemi
Znovu jsem se na něj podíval, ale on se na mě neusmívá jako
Přijde čas, kdy mě nebudete moci zasáhnout, kde tě miluji
Jednoho dne bude příliš pozdě, nikdy nenajdete mě, které jste ztratili
Lidé se mohou velmi rychle rozčilovat, takže vám dovolte, abych vám dal radu
Pokud to bude mít na mysli, nebudete zalévat ty mrtvé větve