(ПОСТСКРИПТУМ "ГЕОМЕТРИЯ ТЬМЫ") | Ни любви, ни ненависти, ни жалости
И я ползти давно готов от усталости
Но не осталось ничего, я напою себе под нос
Что старости не боюсь
(ПОСТСКРИПТУМ "ГЕОМЕТРИЯ ТЬМЫ") | Ни любви, ни ненависти, ни жалости
И я ползти давно готов от усталости
Но не осталось ничего, я напою себе под нос
Что старости не боюсь
И белый голубь символ мира, ворона — символ отчаянья
Порою знаки значимы больше, чем означаемы
Нарративный тупик, как выбраться из неволи?
Киваю, идея есть — и лишаю тебя символики
Теперь ты просто птица, улетай куда желаешь
Я буду за тебя молиться, чтоб пережила меня
Пережила друзей, пережила любовь, переждала мороз
А солнца мяч, как на Ролан Гаррос
Туда-сюда день и ночь, вторая ступень и первая ракетка
Покидает землю — это паритет
Но нужны ли человеку звезды, и он нужен ли им сам?
Звезды всё-таки принадлежат богам
[Припев]
А звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
Звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
[Куплет 2]
И может есть что-то выше
Что отличает птицу от летучей мыши?
Может крылья непохожи, но окажется
Разницы никакой, ведь задача одна и та же
Сами крылья ерунда ниче особенного в них нет
Отчего береза на Руси не утихнет (Никак не утихнет)
И на лесоповале столько лет
Ёлки врали всему лесу: «смерти нет»
Но смерть — это пространство
Смерть — это длина и ширина, и в своих странствиях
Через земную твердь
Мышь и птица таки чувствуют по-разному пространство
И по-разному так постигают смерть
А может даже разную смерть и видны
Были бы следы геометрии тьмы
И чтобы с чем тогда соотнес ты
Небо, океан, любовь, небытие, звёзды?
[Предприпев]
Они далеко где-то там
И даже те из них, что сами пали к ногам
Не принадлежат нам
Птицам — небеса, рыбе — океан
Человеку — смерть, и звёзды — богам
[Припев]
А звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
Звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
[Аутро]
И может есть что-то выше
Что отличает птицу от летучей мыши?
Может крылья непохожи, но окажется
Разницы никакой их задача одна и та же
Pa dashuri, pa urrejtje, pa mëshirë
Dhe unë jam gati të zvarritem për një kohë të gjatë nga lodhja
Por nuk ka mbetur asgjë, unë do të pi nën frymën time
Se nuk kam frikë nga pleqëria
Dhe Pëllumbi i Bardhë është një simbol i paqes, Crow është një simbol i dëshpërimit
Ndonjëherë shenjat nënkuptojnë më shumë sesa do të thotë
Narrative Imasse, Si të dilni nga robëria?
Unë dremis, ekziston një ide - dhe unë ju privoj nga simbolika
Tani ju jeni thjesht një zog, fluturoni larg kudo që të doni
Unë do të lutem që ju të më mbijetoni
Miqtë e mbijetuar, mbijetuan nga dashuria, lagën ngricën
Dhe topi i diellit, si në Roland Garros
Mbrapa dhe me radhë ditën dhe natën, hapin e dytë dhe rekordin e parë
Largohet nga toka - kjo është barazi
Por a ka nevojë për një person yje dhe a kanë nevojë për të vetë?
Yjet ende i përkasin perëndive
[Korja]
Dhe yjet të gjithë i përkasin perëndive
Ju nuk mund t'i kapni ato, ata nuk bien në këmbët tuaja
Dhe pazaret nuk janë të përshtatshme
Zogu - Qielli, Njeriu - Vdekja
Yjet të gjithë i përkasin perëndive
Yjet të gjithë i përkasin perëndive
Ju nuk mund t'i kapni ato, ata nuk bien në këmbët tuaja
Dhe pazaret nuk janë të përshtatshme
Zogu - Qielli, Njeriu - Vdekja
Yjet të gjithë i përkasin perëndive
[Vargu 2]
Dhe mbase ka diçka më të lartë
Çfarë e dallon një zog nga një shkop?
Mbase krahët janë të ndryshëm, por rezulton
Nuk ka asnjë ndryshim, sepse detyra është e njëjtë
Vetë krahët janë të pakuptimtë, nuk ka asgjë të veçantë për to
Pse Birch në Rusi nuk do të zbritet (nuk do të zbritet fare)
Dhe në faqen e prerjeve për kaq shumë vite
Pemët e Krishtlindjeve gënjejnë tërë pyllin: "Nuk ka vdekje"
Por vdekja është hapësirë
Vdekja është gjatësi dhe gjerësi, dhe në bredhjet e tij
Përmes tokës
Një miun dhe një zog ende ndjehen hapësirë ndryshe.
Dhe kështu ata e kuptojnë vdekjen në mënyra të ndryshme
Dhe mbase edhe një vdekje tjetër dhe e dukshme
Do të kishte gjurmë të gjeometrisë së errësirës
Dhe kështu me atë që atëherë ju lidheni
Qielli, oqeani, dashuria, asgjëja, yjet?
[Para-korja]
Ata janë atje diku
Dhe madje edhe ata prej tyre që vetë ranë në këmbët e tyre
Mos na përkasin
Zogjtë - Qielli, Peshku - Oqeani
Njeriu - Vdekja, dhe Yjet - Zotat
[Korja]
Dhe yjet të gjithë i përkasin perëndive
Ju nuk mund t'i kapni ato, ata nuk bien në këmbët tuaja
Dhe pazaret nuk janë të përshtatshme
Zogu - Qielli, Njeriu - Vdekja
Yjet të gjithë i përkasin perëndive
Yjet të gjithë i përkasin perëndive
Ju nuk mund t'i kapni ato, ata nuk bien në këmbët tuaja
Dhe pazaret nuk janë të përshtatshme
Zogu - Qielli, Njeriu - Vdekja
Yjet të gjithë i përkasin perëndive
[OUTRO]
Dhe mbase ka diçka më të lartë
Çfarë e dallon një zog nga një shkop?
Mbase krahët janë të ndryshëm, por rezulton
Asnjë ndryshim, detyra e tyre është e njëjtë