Ti prego, non cominciare
Sai che per me è già difficile credere a quanto mi facevi male
Ma, se me l'avessi chiesto, avrei scalato l'Everest a mani nude
Anche se odio il freddo e soffro pure di vertigini, io me ne frego
Quando menti, io ti credo
So che sono più di mille quelle cose di me che non tolleravi
Parlare con te è come cercare di afferrare il vento con le mani
Se avevo un problema, mi dicevi di parlarne con chi se ne intende
Guardavo cadere tutto a pezzi come fosse l'11 settembre
Dimmi ancora una bugia, poi una bugia, poi la verità
Era tutto una follia, però una follia per te non si fa
Non ero più a casa mia, neanche a casa mia, solo mille guai
Penso a Davide e Golia, io sarò Golia, tu mi ucciderai
E te l'avrei lasciato fare, perché ero fuori di testa
Dimmi, quando ci si perde, a cosa serve fare festa?
Fumo 'sti fiori del male, tutto quello che mi resta
Ora che mi sento inerme, come un verme in fondo al mezcal
[Ritornello]
Scordati che mi conosci, ora è tardi anche se piangi
È inutile che mi angosci, mi mandi cento messaggi
A cui non risponderò, non ne sono più capace
Sono diventato tutto ciò che odiavo e ti assicuro non mi piace
Dimmelo se te ne accorgi, siamo diventati grandi
Anche se ho dieci orologi, non recupererò gli anni
Scusa se non tornerò, non sai quanto mi dispiace
Che abbiamo fatto la guerra, ma non sapevamo come fare pace
[Strofa 2]
Triste quando ci pensavo
Ci mancava tutto quanto, perfino la data di un anniversario
Scrivevano: "È fidanzato" solo perché finanziavo
Ti darei da bere il sangue perché è tutto ciò che adesso mi è rimasto
Credimi, sembra impossibile accettare che oramai ti ho detto: "Ciao"
Sto in un bilocale che da quando ti ho cacciata sembra una penthouse
Grande tipo il doppio, ma senza la luce, come ci fosse un black out
Non sono sentimentale
Delle volte tu aprivi la porta e io nemmeno ti sentivo entrare
Ti volevo a tutti i costi, ma eravamo opposti proprio come un polo
Stare insieme è l'arte di risolvere i problemi che non ho da solo
Giuro, non so più chi sono, tutto ciò mi dà fastidio
'Sto mondo a misura d'uomo mi fa sentire in castigo
[Ritornello]
Scordati che mi conosci, ora è tardi anche se piangi
È inutile che mi angosci, mi mandi cento messaggi
A cui non risponderò, non ne sono più capace
Sono diventato tutto ciò che odiavo e ti assicuro non mi piace
Dimmelo se te ne accorgi, siamo diventati grandi
Anche se ho dieci orologi, non recupererò gli anni
Scusa se non tornerò, non sai quanto mi dispiace
Che abbiamo fatto la guerra, ma non sapevamo come fare pace
Mangyaring huwag magsimula
Alam mong mahirap na sa akin na maniwala kung gaano mo ako nasaktan
Ngunit, kung tinanong mo ako, aakyat na ako sa Everest gamit ang aking mga hubad na kamay
Kahit na kinamumuhian ko ang sipon at kahit na nagdurusa sa vertigo, wala akong pakialam
Kapag nagsisinungaling ka, naniniwala ako sa iyo
Alam kong mayroong higit sa isang libong mga bagay tungkol sa akin na hindi mo maaaring tiisin
Ang pakikipag -usap sa iyo ay tulad ng pagsisikap na mahuli ang hangin gamit ang iyong mga kamay
Kung may problema ako, sinabi mo sa akin na makipag -usap sa isang taong nakakaalam tungkol dito
Napanood ko ang lahat na nahuhulog tulad nito noong ika -11 ng Setyembre
Sabihin mo sa akin ang isa pang kasinungalingan, pagkatapos ay isang kasinungalingan, kung gayon ang katotohanan
Ito ay ang lahat ng kabaliwan, ngunit hindi mo magagawa ang kabaliwan para sa iyo
Wala na ako sa bahay, kahit na sa bahay, isang libong mga problema lamang
Iniisip ko sina David at Goliath, magiging goliath ako, papatayin mo ako
At hahayaan kitang gawin ito, dahil wala ako sa aking isipan
Sabihin mo sa akin, kapag nawala ka, ano ang punto ng pakikilahok?
Naninigarilyo ako ng mga bulaklak na ito ng kasamaan, lahat ng naiwan ko
Ngayon na naramdaman kong walang magawa, tulad ng isang bulate sa ilalim ng mezcal
[Refrain]
Kalimutan na kilala mo ako, ngayon huli na kahit umiyak ka
Walang punto sa pag -aalala sa akin, pagpapadala sa akin ng isang daang mensahe
Na hindi ko sasagot, hindi ko na kaya ito
Naging lahat ako ay kinamumuhian ko at sinisiguro ko sa iyo na hindi ko gusto ito
Sabihin mo sa akin kung napansin mo, lumaki na kami
Kahit na mayroon akong sampung relo, hindi na ako makakabalik ng mga taon
Paumanhin kung hindi ako babalik, hindi mo alam kung gaano ako pasensya
Na nagpunta kami sa digmaan, ngunit hindi namin alam kung paano gumawa ng kapayapaan
[Taludtod 2]
Malungkot kapag naisip ko ito
Na -miss namin ang lahat, kahit isang petsa ng anibersaryo
Sumulat sila: "Nakikibahagi siya" dahil lamang sa pagpopondo ko
Ibibigay ko sa iyo ang aking dugo na maiinom dahil iyon lang ang naiwan ko ngayon
Maniwala ka sa akin, tila imposibleng tanggapin na sinabi ko ngayon sa iyo: "hello"
Nasa isang dalawang silid akong apartment na mula nang sinipa kita ay parang isang penthouse
Tulad ng doble ang laki, ngunit walang ilaw, na parang may isang blackout
Hindi ako sentimental
Minsan binuksan mo ang pintuan at hindi ko narinig na pumasok ka
Nais kita sa lahat ng mga gastos, ngunit kami ay magkasalungat tulad ng isang poste
Ang pagsasama ay ang sining ng paglutas ng mga problema na wala akong nag -iisa
Sumusumpa ako, hindi ko alam kung sino na ako, lahat ito ay nakakagambala sa akin
Ang mundong ito sa isang scale ng tao ay nagpapasaya sa akin
[Refrain]
Kalimutan na kilala mo ako, ngayon huli na kahit umiyak ka
Walang punto sa pag -aalala sa akin, pagpapadala sa akin ng isang daang mensahe
Na hindi ko sasagot, hindi ko na kaya ito
Naging lahat ako ay kinamumuhian ko at sinisiguro ko sa iyo na hindi ko gusto ito
Sabihin mo sa akin kung napansin mo, lumaki na kami
Kahit na mayroon akong sampung relo, hindi na ako makakabalik ng mga taon
Paumanhin kung hindi ako babalik, hindi mo alam kung gaano ako pasensya
Na nagpunta kami sa digmaan, ngunit hindi namin alam kung paano gumawa ng kapayapaan