Ti prego, non cominciare
Sai che per me è già difficile credere a quanto mi facevi male
Ma, se me l'avessi chiesto, avrei scalato l'Everest a mani nude
Anche se odio il freddo e soffro pure di vertigini, io me ne frego
Quando menti, io ti credo
So che sono più di mille quelle cose di me che non tolleravi
Parlare con te è come cercare di afferrare il vento con le mani
Se avevo un problema, mi dicevi di parlarne con chi se ne intende
Guardavo cadere tutto a pezzi come fosse l'11 settembre
Dimmi ancora una bugia, poi una bugia, poi la verità
Era tutto una follia, però una follia per te non si fa
Non ero più a casa mia, neanche a casa mia, solo mille guai
Penso a Davide e Golia, io sarò Golia, tu mi ucciderai
E te l'avrei lasciato fare, perché ero fuori di testa
Dimmi, quando ci si perde, a cosa serve fare festa?
Fumo 'sti fiori del male, tutto quello che mi resta
Ora che mi sento inerme, come un verme in fondo al mezcal
[Ritornello]
Scordati che mi conosci, ora è tardi anche se piangi
È inutile che mi angosci, mi mandi cento messaggi
A cui non risponderò, non ne sono più capace
Sono diventato tutto ciò che odiavo e ti assicuro non mi piace
Dimmelo se te ne accorgi, siamo diventati grandi
Anche se ho dieci orologi, non recupererò gli anni
Scusa se non tornerò, non sai quanto mi dispiace
Che abbiamo fatto la guerra, ma non sapevamo come fare pace
[Strofa 2]
Triste quando ci pensavo
Ci mancava tutto quanto, perfino la data di un anniversario
Scrivevano: "È fidanzato" solo perché finanziavo
Ti darei da bere il sangue perché è tutto ciò che adesso mi è rimasto
Credimi, sembra impossibile accettare che oramai ti ho detto: "Ciao"
Sto in un bilocale che da quando ti ho cacciata sembra una penthouse
Grande tipo il doppio, ma senza la luce, come ci fosse un black out
Non sono sentimentale
Delle volte tu aprivi la porta e io nemmeno ti sentivo entrare
Ti volevo a tutti i costi, ma eravamo opposti proprio come un polo
Stare insieme è l'arte di risolvere i problemi che non ho da solo
Giuro, non so più chi sono, tutto ciò mi dà fastidio
'Sto mondo a misura d'uomo mi fa sentire in castigo
[Ritornello]
Scordati che mi conosci, ora è tardi anche se piangi
È inutile che mi angosci, mi mandi cento messaggi
A cui non risponderò, non ne sono più capace
Sono diventato tutto ciò che odiavo e ti assicuro non mi piace
Dimmelo se te ne accorgi, siamo diventati grandi
Anche se ho dieci orologi, non recupererò gli anni
Scusa se non tornerò, non sai quanto mi dispiace
Che abbiamo fatto la guerra, ma non sapevamo come fare pace
Lütfen Başlama
Beni ne kadar incittiğine inanmamın zor olduğunu biliyorsun
Ama bana sorsaydın, Everest'e çıplak ellerimle tırmanırdım
Soğuktan nefret etsem ve hatta vertigo'dan muzdarip olsa da, umrumda değil
Yalan söylediğinde sana inanıyorum
Hakkımda tahammül edemeyeceğin binden fazla şey olduğunu biliyorum
Seninle konuşmak ellerinle rüzgarı yakalamaya çalışmak gibi
Bir sorunum olsaydı, bana bunu bilen biriyle konuşmamı söyledin
11 Eylül gibi her şeyin parçalandığını izledim
Bana bir yalan daha söyle, sonra bir yalan, o zaman gerçek
Hepsi delilikti, ama senin için delilik yapamazsın
Artık evde değildim, evde bile değil, sadece bin sorun
David ve Goliath'ı düşünüyorum, goliath olacağım, beni öldüreceksin
Ve bunu yapmana izin verirdim, çünkü aklımdan çıktım
Söyle bana, kaybolduğunda, parti yapmanın anlamı nedir?
Bu kötülüğün bu çiçeklerini içiyorum, tek kaldım
Artık çaresiz hissediyorum, mezcalın dibinde bir solucan gibi
[Alıkoy]
Beni tanıdığını unut, şimdi ağlasan bile geç kaldı
Beni endişelendirmenin, bana yüz mesaj göndermenin bir anlamı yok
Cevap vermeyeceğim, artık yapamıyorum
Nefret ettiğim her şey oldum ve seni garanti ederim sevmiyorum
Söyle bana fark edersen büyüdük
On saatim olsa bile, yılları geri almayacağım
Üzgünüm, geri dönmezsem, ne kadar üzgün olduğumu bilmiyorsun
Savaşa gittik ama nasıl barış yapacağımızı bilmiyorduk
[2. ayet]
Bunu düşündüğümde üzücü
Her şeyi kaçırdık, bir yıldönümü tarihi bile
Sadece finanse ettiğim için "nişanlandı" yazdılar
Sana kanımı içmeni isterdim çünkü şimdi kalan tek şey bu
İnan bana, şimdi sana söylediğimi kabul etmek imkansız görünüyor: "Merhaba"
Seni attığımdan beri bir çatı katı gibi görünüyor iki odalı bir daireydi
Çift boyut gibi, ama ışık olmadan, sanki bir karartma varmış gibi
Ben duygusal değilim
Bazen kapıyı açtın ve içeri girdiğini bile duymadım
Seni her ne pahasına olursa olsun istedim ama biz bir direk gibi karşıttık
Birlikte olmak, yalnız olmadığım problemleri çözme sanatıdır
Yemin ederim, artık kim olduğumu bilmiyorum, hepsi beni rahatsız ediyor
İnsan ölçeğinde bu dünya beni cezalandırdığını hissettiriyor
[Alıkoy]
Beni tanıdığını unut, şimdi ağlasan bile geç kaldı
Beni endişelendirmenin, bana yüz mesaj göndermenin bir anlamı yok
Cevap vermeyeceğim, artık yapamıyorum
Nefret ettiğim her şey oldum ve seni garanti ederim sevmiyorum
Söyle bana fark edersen büyüdük
On saatim olsa bile, yılları geri almayacağım
Üzgünüm, geri dönmezsem, ne kadar üzgün olduğumu bilmiyorsun
Savaşa gittik ama nasıl barış yapacağımızı bilmiyorduk