(ПОСТСКРИПТУМ "ГЕОМЕТРИЯ ТЬМЫ") | Ни любви, ни ненависти, ни жалости
И я ползти давно готов от усталости
Но не осталось ничего, я напою себе под нос
Что старости не боюсь
(ПОСТСКРИПТУМ "ГЕОМЕТРИЯ ТЬМЫ") | Ни любви, ни ненависти, ни жалости
И я ползти давно готов от усталости
Но не осталось ничего, я напою себе под нос
Что старости не боюсь
И белый голубь символ мира, ворона — символ отчаянья
Порою знаки значимы больше, чем означаемы
Нарративный тупик, как выбраться из неволи?
Киваю, идея есть — и лишаю тебя символики
Теперь ты просто птица, улетай куда желаешь
Я буду за тебя молиться, чтоб пережила меня
Пережила друзей, пережила любовь, переждала мороз
А солнца мяч, как на Ролан Гаррос
Туда-сюда день и ночь, вторая ступень и первая ракетка
Покидает землю — это паритет
Но нужны ли человеку звезды, и он нужен ли им сам?
Звезды всё-таки принадлежат богам
[Припев]
А звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
Звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
[Куплет 2]
И может есть что-то выше
Что отличает птицу от летучей мыши?
Может крылья непохожи, но окажется
Разницы никакой, ведь задача одна и та же
Сами крылья ерунда ниче особенного в них нет
Отчего береза на Руси не утихнет (Никак не утихнет)
И на лесоповале столько лет
Ёлки врали всему лесу: «смерти нет»
Но смерть — это пространство
Смерть — это длина и ширина, и в своих странствиях
Через земную твердь
Мышь и птица таки чувствуют по-разному пространство
И по-разному так постигают смерть
А может даже разную смерть и видны
Были бы следы геометрии тьмы
И чтобы с чем тогда соотнес ты
Небо, океан, любовь, небытие, звёзды?
[Предприпев]
Они далеко где-то там
И даже те из них, что сами пали к ногам
Не принадлежат нам
Птицам — небеса, рыбе — океан
Человеку — смерть, и звёзды — богам
[Припев]
А звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
Звёзды все принадлежат богам
Их не поймать, они не падают к ногам
И не уместен торг по рукам
Птице — небо, человеку — смерть
Звёзды все принадлежат богам
[Аутро]
И может есть что-то выше
Что отличает птицу от летучей мыши?
Может крылья непохожи, но окажется
Разницы никакой их задача одна и та же
Χωρίς αγάπη, χωρίς μίσος, χωρίς κρίμα
Και είμαι έτοιμος να σέρνω για πολύ καιρό από την κόπωση
Αλλά δεν έχει απομείνει τίποτα, θα πιω κάτω από την αναπνοή μου
Ότι δεν φοβάμαι
Και το λευκό περιστέρι είναι ένα σύμβολο της ειρήνης, το κοράκι είναι σύμβολο απελπισίας
Μερικές φορές τα σημάδια σημαίνουν περισσότερα από αυτά που σημαίνουν
Αφηγηματικό αδιέξοδο, πώς να βγείτε από την αιχμαλωσία;
Κουνάω, υπάρχει μια ιδέα - και σας στενωθώ με συμβολισμό
Τώρα είστε απλά ένα πουλί, πετάτε μακριά οπουδήποτε θέλετε
Θα προσευχηθώ για εσάς να με επιβιώσετε
Επέζησαν φίλους, επέζησαν την αγάπη, ξεπεράστηκαν τον παγετό
Και η μπάλα του ήλιου, όπως στο Roland Garros
Πίσω και πίσω μέρα και νύχτα, δεύτερο βήμα και πρώτη ρακέτα
Αφήνει τη γη - αυτή είναι η ισοτιμία
Αλλά ένα άτομο χρειάζεται αστέρια και τον χρειάζονται ο ίδιος;
Τα αστέρια εξακολουθούν να ανήκουν στους θεούς
[Χορωδία]
Και τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
Δεν μπορείτε να τα πιάσετε, δεν πέφτουν στα πόδια σας
Και η διαπραγμάτευση δεν είναι κατάλληλη
Bird - The Sky, Man - Death
Τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
Τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
Δεν μπορείτε να τα πιάσετε, δεν πέφτουν στα πόδια σας
Και η διαπραγμάτευση δεν είναι κατάλληλη
Bird - The Sky, Man - Death
Τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
[Στίχος 2]
Και ίσως υπάρχει κάτι υψηλότερο
Τι διακρίνει ένα πουλί από ένα ρόπαλο;
Ίσως τα φτερά να είναι διαφορετικά, αλλά αποδεικνύεται
Δεν υπάρχει διαφορά, επειδή η εργασία είναι η ίδια
Τα ίδια τα φτερά είναι ανοησίες, δεν υπάρχει τίποτα ιδιαίτερο γι 'αυτά
Γιατί η σημύδα στη Ρωσία δεν θα υποχωρήσει (δεν θα υποχωρήσει καθόλου)
Και στον ιστότοπο καταγραφής για τόσα χρόνια
Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα ψέματα σε ολόκληρο το δάσος: "Δεν υπάρχει θάνατος"
Αλλά ο θάνατος είναι χώρος
Ο θάνατος είναι μήκος και πλάτος, και στις περιπλανήσεις του
Μέσω της γης
Ένα ποντίκι και ένα πουλί εξακολουθούν να αισθάνονται χώρο διαφορετικά.
Και έτσι κατανοούν το θάνατο με διάφορους τρόπους
Και ίσως ακόμη και διαφορετικός θάνατος και ορατός
Θα υπήρχαν ίχνη της γεωμετρίας του σκοταδιού
Και έτσι με αυτό που τότε συσχετίζετε
Ουρανός, ωκεανός, αγάπη, τίποτα, αστέρια;
[Προ-χορωδία]
Είναι εκεί έξω κάπου
Και ακόμη και εκείνοι από αυτούς που οι ίδιοι έπεσαν στα πόδια τους
Μη ανήκει σε εμάς
Πουλιά - Παράδεισος, ψάρι - Ο ωκεανός
Ο άνθρωπος - θάνατος και τα αστέρια - οι θεοί
[Χορωδία]
Και τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
Δεν μπορείτε να τα πιάσετε, δεν πέφτουν στα πόδια σας
Και η διαπραγμάτευση δεν είναι κατάλληλη
Bird - The Sky, Man - Death
Τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
Τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
Δεν μπορείτε να τα πιάσετε, δεν πέφτουν στα πόδια σας
Και η διαπραγμάτευση δεν είναι κατάλληλη
Bird - The Sky, Man - Death
Τα αστέρια ανήκουν στους θεούς
[Outro]
Και ίσως υπάρχει κάτι υψηλότερο
Τι διακρίνει ένα πουλί από ένα ρόπαλο;
Ίσως τα φτερά να είναι διαφορετικά, αλλά αποδεικνύεται
Καμία διαφορά, το καθήκον τους είναι το ίδιο