Mmm, yeah, eh, eh! Mmm, na-na-na-na-na, eh-eh! Hoy quiero confesarme, confesar mis pecado'
Quiero contarle mi historia, que a nadie se la he conta'o
Cuando tenía siete años, mamá y papá se separaron
Fueron poco' los momento' bueno'. Y fueron muchos los momento' malo'
by Sanderlei Silveira - 11/04/2023 - BR ∞
Mmm, yeah, eh, eh! Mmm, na-na-na-na-na, eh-eh! Hoy quiero confesarme, confesar mis pecado'
Quiero contarle mi historia, que a nadie se la he conta'o
Cuando tenía siete años, mamá y papá se separaron
Fueron poco' los momento' bueno'. Y fueron muchos los momento' malo'
Yo nunca tuve juguete', a mí Santa Claus nunca me dio regalo'
Yo solo tuve una guitarra sin cuerda y un micrófono de palo
Aprendí de los falso' amigo', aprendí a ignorar lo' ingrato'
Pero siempre caminé con los pies sobre la tierra porque no tuve zapatos
[Estribillo: Lenier]
Sufrir me tocó a mí en esta vida
Llorar cuando ni lágrima' tenía
Pero siempre supe que mi suerte llegaría
El chamaquito del barrio, la leyenda viva
[Verso 2: 6ix9ine]
Cuando no había pan pa'l desayuno, me conformaba
Cuando no había carro, caminaba
Antes me sentía el dueño de todo
Ahora soy el mismo bobo con dinero y fama
Ahora me miran los que ayer no me miraban
Ahora me tiran los mismo' que me ignoraba'
Ante' perdía, nunca ganaba
Y ahora en este juego soy la ficha que faltaba
Pero mi padre a mí me cuida desde arriba (Desde arriba)
Y por el buen camino él me guía (Él me guía)
Y yo solo le pido que me dé salu' y bendición pa' mi familia (Familia)
[Interludio: Lenier]
Eh-eh-eh
Eh-eh-eh
Eh-eh-eh-eh-eh
Eh-eh-oh
Eh-eh
[Puente: 6ix9ine]
Ahora tengo gente que me odia
Ahora tengo gente que me quiere
Dicen que los hombres como yo, no se olvidan ni se mueren
[Estribillo: Lenier]
Sufrir me tocó a mí en esta vida
Llorar cuando ni lágrima' tenía
Pero siempre supe que mi suerte llegaría
El chamaquito del barrio, la leyenda viva
Σήμερα θέλω να ομολογήσω (-Sarme), να ομολογήσω την αμαρτία μου "(αμαρτία")
Θέλω να σας πω την ιστορία μου (ιστορία), ότι κανείς δεν έχει πει (είπε)
Όταν ήμουν επτά χρονών, η μαμά και ο μπαμπάς χωρίστηκαν (-raron)
Ήταν λίγο «η« στιγμή «καλή» (καλή »)
Και υπήρχαν πολλές «κακές» στιγμές
Ποτέ δεν είχα ένα παιχνίδι «(παιχνίδι»), ο Άγιος Βασίλης δεν μου έδωσε ποτέ δώρο (δώρο »)
Είχα μόνο κιθάρα χωρίς χορδή »και ένα μικρόφωνο από ραβδί» (de stick »)
Έμαθα από τον ψεύτικο «φίλο» (ψεύτικο «φίλο»), έμαθα να αγνοήσω το «αχάριστο» (το «αχάριστο»)
Αλλά πάντα περπάτησα με τα πόδια μου στο έδαφος γιατί δεν είχα παπούτσια (παπούτσια)
[Χορωδία: Λένιερ]
Η ταλαιπωρία ήταν η σειρά μου σε αυτή τη ζωή (ζωή)
Κλαίνε όταν δεν είχα καν δάκρυα (αχ, αχ)
Αλλά πάντα ήξερα (πάντα ήξερα) ότι θα έρθει η τύχη μου (η τύχη θα έρθει)
Το παιδί από τη γειτονιά (γειτονιά), ο ζωντανός μύθος (Viva)
[Στίχος 2: 6ix9ine]
Όταν δεν υπήρχε ψωμί για πρωινό, ήμουν ικανοποιημένος
Όταν δεν υπήρχε αυτοκίνητο που περπατούσα
Πριν «ένιωσα τον ιδιοκτήτη όλων
Τώρα είμαι ο ίδιος ανόητος με χρήματα και φήμη
Τώρα εκείνοι που δεν με κοίταξαν χθες με κοίταξαν
Τώρα με ρίχνουν τα ίδια που με αγνόησαν
Ante 'έχασε, δεν κέρδισε ποτέ
Και τώρα σε αυτό το παιχνίδι είμαι το κομμάτι που λείπει
Αλλά ο πατέρας μου με φροντίζει από πάνω (από πάνω)
Και στο σωστό μονοπάτι με καθοδηγεί (με καθοδηγεί)
Και σας ζητώ μόνο να μου δώσετε υγεία και ευλογία για την οικογένειά μου (οικογένεια)
[Interlude: Lenier]
Εχ-εχ
Εχ-εχ
EH-EH-EH-EH-EH
Uh-uh-oh
Εχ.
[Γέφυρα: 6ix9ine]
Τώρα έχω ανθρώπους που με μισούν
Τώρα έχω ανθρώπους που με αγαπούν
Λένε ότι οι άνδρες σαν εμένα δεν ξεχνούν και πεθαίνουν
[Χορωδία: Λένιερ]
Η ταλαιπωρία ήταν η σειρά μου σε αυτή τη ζωή (ζωή)
Κλαίνε όταν δεν είχα καν ένα δάκρυ
Αλλά πάντα ήξερα ότι η τύχη μου θα έρθει
Το παιδί από τη γειτονιά, το ζωντανό μύθο