[Scrap Baby]
You played right into our hands. Did you really think that this job just fell out of the sky for you?
[Scrap Baby]
You played right into our hands. Did you really think that this job just fell out of the sky for you?
No.
This was a gift. For us.
You gathered them all together, in one place.
Just like he asked you to. All of those little souls, in one place. Just for us.
A gift.
Now, we can do what we were created to do. And be complete.
I will make you proud, Daddy.
Watch, listen, and be full.
*BEEP*
[Cassete Man]
Connection terminated.
I'm sorry to interrupt you, Elizabeth. If you still even remember that name.
But I'm afraid you've been misinformed.
You are not here to receive a gift. Nor, have you been called here by the individual you assume. Although, you have indeed been called.
You have all been called here. Into a labyrinth of sounds and smells, misdirection and misfortune.
A labyrinth with no exit. A maze with no prize. You don't even realize that you are trapped. Your lust of blood has driven you in endless circles. Chasing the cries of children in some unseen chamber, always seeming so near.
Yet somehow out of reach.
But, you will never find them. None of you will.
This is where your story ends.
And to you, my brave volunteer, who somehow found this job listing not intended for you. Although, there was a way out planned for you, I have a feeling that's not what you want. I have a feeling that you are right where you want to be.
I am remaining as well. I am nearby.
This place will not be remembered and the memory of everything that started this, can finally begin to fade away. As the agony of every tragedy should.
And to you monsters trapped in the corridors. Be still. And give up your spirits.
They don't belong to you.
As for most of you, I believe there is peace and perhaps, warm, waiting for you after the smoke clears.
Although, for one of you, the darkest pit of Hell has opened to swallow you whole. So, don't keep the Devil waiting, friend.
My daughter, if you can hear me, I knew you would return as well. It's in your nature to protect the innocent. I'm sorry that on that day, the day you were shut out and left to die, no one was there to lift you up in their arms, the way you lifted others into yours.
And then, what became of you, I should have known, you wouldn't be content to disappear. Not my daughter. I couldn't save you then.
So, let me save you now. It's time to rest, for you, and for those you have carried in your arms...
This ends.
For all of us.
End communication.
[Baby Baby]
Παίξατε δεξιά στα χέρια μας. Πιστεύατε πραγματικά ότι αυτή η δουλειά μόλις έπεσε από τον ουρανό για σας;
Οχι.
Αυτό ήταν ένα δώρο. Για εμάς.
Συλλέξατε όλα μαζί, σε ένα μέρος.
Ακριβώς όπως σε ρώτησε. Όλες αυτές οι μικρές ψυχές, σε ένα μέρος. Ακριβώς για εμάς.
Ενα δώρο.
Τώρα, μπορούμε να κάνουμε ό, τι δημιουργήσαμε για να κάνουμε. Και να είναι πλήρης.
Θα σε κάνω υπερήφανους, μπαμπάς.
Παρακολουθήστε, ακούστε και γεμίστε.
* Μπιπ *
[Cassete Man]
Η σύνδεση τερματίζεται.
Λυπάμαι που σας διακόπτει, η Ελισάβετ. Αν εξακολουθείτε να θυμάστε αυτό το όνομα.
Αλλά φοβάμαι ότι έχετε παραπλανηθεί.
Δεν είστε εδώ για να λάβετε ένα δώρο. Ούτε, έχετε καλέσει εδώ από το άτομο που υποθέτετε. Αν και, καλέσατε πράγματι.
Όλοι καλέσατε εδώ. Σε λαβύρινθο ήχων και μυρωδιών, κακή συμπεριφορά και ατυχία.
Ένα λαβύρινθο χωρίς έξοδο. Ένα λαβύρινθο χωρίς βραβείο. Δεν συνειδητοποιείτε καν ότι είστε παγιδευμένοι. Η επιθυμία σας στο αίμα σας έχει οδηγήσει σε ατελείωτες κύκλους. Κυνηγώντας τις κραυγές των παιδιών σε κάποιο αόρατο θάλαμο, πάντα φαινομενικά τόσο κοντά.
Ωστόσο, κάπως μακριά.
Αλλά, ποτέ δεν θα τα βρείτε. Κανένας από εσάς δεν θα.
Αυτό τελειώνει η ιστορία σας.
Και σε εσάς, ο γενναίος εθελοντής μου, ο οποίος διαπίστωσε κάπως αυτή τη δουλειά που δεν προορίζεται για εσάς. Αν και υπήρχε μια διέξοδος που είχε προγραμματιστεί για εσάς, έχω μια αίσθηση που δεν είναι αυτό που θέλετε. Έχω μια αίσθηση ότι έχετε δίκιο εκεί που θέλετε να είστε.
Παραμένω επίσης. Είμαι κοντά.
Αυτός ο τόπος δεν θα θυμηθεί και η μνήμη όλων που ξεκίνησε αυτό, μπορεί τελικά να αρχίσει να ξεθωριάζει. Όπως θα έπρεπε η αγωνία κάθε τραγωδίας.
Και σε εσάς τέρατα παγιδευμένοι στους διαδρόμους. Μείνε ακίνητος. Και να εγκαταλείψετε τα πνεύματά σας.
Δεν ανήκουν σε εσάς.
Όσο για τους περισσότερους από εσάς, πιστεύω ότι υπάρχει ειρήνη και ίσως, ζεστό, περιμένοντας για σας αφού ο καπνός καθαρίζει.
Αν και, για έναν από εσάς, το πιο σκοτεινό λάκκο της κόλασης έχει ανοίξει για να σας καταπιεί ολόκληρο. Έτσι, μην κρατάτε τον διάβολο αναμονή, φίλο.
Η κόρη μου, αν με ακούσεις, ήξερα ότι θα επιστρέψαμε επίσης. Είναι στη φύση σας για να προστατεύσετε τους αθώους. Λυπάμαι που εκείνη την ημέρα, η μέρα που κάνατε έξω και αριστερά να πεθάνετε, κανείς δεν ήταν εκεί για να σας σηκώσει στην αγκαλιά τους, με τον τρόπο που σηκώσατε τους άλλους στη δική σας.
Και τότε, τι έγινε από εσάς, θα έπρεπε να το γνωρίσω, δεν θα ήταν ικανοποιημένοι να εξαφανιστούν. Όχι η κόρη μου. Δεν μπορούσα να σας σώσω τότε.
Έτσι, επιτρέψτε μου να σας σώσω τώρα. Ήρθε η ώρα να ξεκουραστείτε, για σας και για εκείνους που έχετε μεταφέρει στην αγκαλιά σας ...
Αυτό τελειώνει.
Για όλους εμάς.
Τελική επικοινωνία.