It's the rip tide
The grain of a strong gale
One ridge of a rugged universe
Feet leave no prints
It's the rip tide
The grain of a strong gale
One ridge of a rugged universe
Feet leave no prints
And vision is without sight
And yet when most I wink
Then do mine eyes best see
The unknown
As we commit our bodies
We become absorbed
Multiple dimensions wait for us
There might be a world
Where day and night coexist
Beside an ornamental flower
A tree stretches out its hideous branch
The perfectly square mirror
Reveals a twisted scene
In that dream
I face a completely different me
Thy fair imperfect shade
Through heavy sleep on sightless eyes
Doth stay
And when we wake at this tunnel's end
What vision awaits?
Het is het rip tij
Het graan van een sterke storm
Een nok van een robuuste universum
Voeten laat geen afdrukken
En visie is niet uit het oog
En toch, als de meeste ik knipoog
Dan doe mijn ogen best See
Het onbekende
Zoals we verbinden ons lichaam
We worden geabsorbeerd
Meerdere dimensies op ons wachten
Er kan een wereld
Waar dag en nacht naast elkaar bestaan
Naast sierbloem
Een boom strekt zijn afschuwelijke tak
De volledig recht mirror
Onthult een gedraaide scene
In die droom
Ik geconfronteerd met een heel ander me
Thy eerlijke onvolmaakte schaduw
Door middel van diepe slaap op blinde ogen
verblijf doth
En als we wakker aan het einde van deze tunnel
Wat is de visie wacht?