It's the rip tide
The grain of a strong gale
One ridge of a rugged universe
Feet leave no prints
It's the rip tide
The grain of a strong gale
One ridge of a rugged universe
Feet leave no prints
And vision is without sight
And yet when most I wink
Then do mine eyes best see
The unknown
As we commit our bodies
We become absorbed
Multiple dimensions wait for us
There might be a world
Where day and night coexist
Beside an ornamental flower
A tree stretches out its hideous branch
The perfectly square mirror
Reveals a twisted scene
In that dream
I face a completely different me
Thy fair imperfect shade
Through heavy sleep on sightless eyes
Doth stay
And when we wake at this tunnel's end
What vision awaits?
Είναι η παλίρροια rip
Τα νερά μιας ισχυρής θύελλα
Μια κορυφογραμμή ένα στιβαρό σύμπαντος
Τα πόδια δεν αφήνουν αποτυπώματα
Και το όραμα είναι χωρίς όραση
Και όμως, όταν οι περισσότεροι μου κλείνει το μάτι
Στη συνέχεια, κάνει τα μάτια μου καλύτερα βλέπε
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ
Όπως έχουμε διαπράξει το σώμα μας
Θα γίνει απορροφάται
Πολλαπλές διαστάσεις περιμένουν για μας
Μπορεί να υπάρχει ένας κόσμος
Σε περίπτωση που μέρα και νύχτα συνυπάρχουν
Εκτός από διακοσμητικό λουλούδι
Ένα δέντρο απλώνει ειδεχθή καταστημάτων
Η τέλεια τετράγωνο καθρέφτη
Αποκαλύπτει μια στριμμένη σκηνή
Σε αυτό το όνειρο
Έχω αντιμετωπίσει μια εντελώς διαφορετική μου
Σου δίκαιη ατελής σκιά
Μέσα από βαρύ ύπνο στα μάτια αόμματος
doth διαμονή
Και όταν ξυπνάμε στο τέλος αυτού του τούνελ
περιμένει Τι όραμα;