Back during slavery, when Black people like me talked to the slaves,
they didn't kill 'em, they sent some old house Negro along behind him to undo what he said.
You have to read the history of slavery to understand this.
There were two kinds of Negroes. There was that old house Negro and the field Negro
Back during slavery, when Black people like me talked to the slaves,
they didn't kill 'em, they sent some old house Negro along behind him to undo what he said.
You have to read the history of slavery to understand this.
There were two kinds of Negroes. There was that old house Negro and the field Negro
And the house Negro always looked out for his master. When the field Negroes got too much out of line, he held them back in check. He put 'em back on the plantation. The house Negro could afford to do that because he lived better than the field Negro. He ate better, he dressed better, and he lived in a better house. He lived right up next to his master - in the attic or the basement. He ate the same food his master ate and wore his same clothes. And he could talk just like his master - good diction. And he loved his master more than his master loved himself. That's why he didn't want his master hurt. If the master got sick, he'd say, "What's the matter, boss, we sick?" When the master's house caught afire, he'd try and put the fire out. He didn't want his master's house burned. He never wanted his master's property threatened. And he was more defensive of it than the master was
That was the house Negro. But then you had some field Negroes, who lived in huts, had nothing to lose. They wore the worst kind of clothes. They ate the worst food. And they caught hell. They felt the sting of the lash. They hated their master. Oh yes, they did. If the master got sick, they'd pray that the master died. If the master's house caught afire, they'd pray for a strong wind to come along. This was the difference between the two
And today you still have house Negroes and field Negroes. I'm a field Negro
Kölelik sırasında, benim gibi siyah insanlar kölelerle konuştuğunda,
Onlar öldürmediler, söylediklerini geri almak için biraz eski ev negro gönderdiler.
Bunu anlamak için köleliğin tarihini okumak zorundasın.
İki tür zenci vardı. Eski ev negro ve alan negro vardı
Ve ev negro her zaman ustasına baktı. Alan zencileri çok fazla satırken, onları tekrar çek tuttu. Onları planlamaya geri koydu. Ev negro bunu yapmayı göze alabilirdi, çünkü negro alanından daha iyi yaşadı. Daha iyisini yedi, daha iyi giyindi ve daha iyi bir evde yaşadı. Master'ın yanında - tavan arasında ya da bodrumda yaşadı. O usta yedi ve aynı kıyafetlerini giydi. Ve tıpkı onun ustası gibi konuşabiliyordu - iyi bir diksiyon. Ve ustasını ustasından daha çok sevdi, kendini sevdi. Bu yüzden ustasının incinmesini istemiyordu. Eğer usta hastalanırsa, "Sorun ne, patron, bıktık?" Diyor. Efendinin evi başımda kaldığında, ateşi dışarı çıkarırdı. Osta evinin yanmasını istemiyordu. Master'ın mülkünü tehdit ettiğini hiç istemiyordu. Ve o usta olduğundan daha savunmuştu.
Bu ev negro oldu. Ama sonra kulübelerde yaşayan bir saha zencileri vardı, kaybedecek bir şey yoktu. En kötü kıyafetleri giydiler. En kötü yemeği yediler. Ve cehenneme yakaladılar. Kirpik sokağını hissettiler. Üstatlarından nefret ettiler. Oh evet, yaptılar. Eğer usta hastalanırsa, ustanın öldüğünü dua ederler. Eğer yüksek lisans evi çok yakalandıysa, güçlü bir rüzgarın geçinmesi için dua ederler. Bu ikisi arasındaki farktı
Ve bugün hala ev negroes ve saha zenci var. Ben bir saha zenci