Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
by Sanderlei Silveira - 22/03/2023
Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
İstersen kapa parçamı, unut
Elimde neşter kesmeye hazırım
İçimde son kalan o parçanı bulup
Uyuştur aşkını derine ver
Artık sana yenilemem
Git, gözüm görmesin o güzelliğini
Yeniden sen diye deliremem
Bana hak ver ya da al deş beni
Yanındakine ben kardeş dedim
Ben, beni çıkarıyorum o dip kuyudan
Sen çek elini benden, kalleş seni
Acıları üzerime siz saldınız
En büyük hatanız, kör sandınız
Ama değilim
Siz ne anlarsınız
Elini ver bana bu son dansımız
Kahretsin, yine terse bak
Doğadaki renklerim hep sana
Siyaha çalan penceremdeyim
Gölgeni izleyip, her sabah
Bi gün de git bana yazdırma
Yaralarım acıyo be bastırma
Onunla evdesin her gün
Boynuna yapışıp azdırma
Dönülmüyor, aşk binince inada
Kaçıncı yoksayış, ekleme bi' daha
Uzaktayım
Zaten seni sevmek eşitti en büyük günaha
Gözünde bal gibi suçluydum
Ulan aptal, neyine borçluydum?
Peki dört yıla yakındır boş muydum?
Onunla yatmakta hoş muydu?
Sessizliğimize yenildik anne
Sustuğuma bakma gözüm hep kan be
Kendimi biledim şu uğurda her gün
Aşkına sokayım ben hazırım harbe
Bu günahsız gözlerimi de yaktırma bana
Sana mı ona mı inanıyım battım yalana
Tam unuttum dediğim an bulaştın yakama
Bi' de onu öperken de baktın ya bana sen
En pis hali nefretin huzuru
Beni düşünmeden kendine çektin
Bu masaya bi' resmin az geldi
Dön de gururum yine bana ihanet etsin
Bu evi, eşyaları bile sattırma bana
Bütün odaları sen ve kapandım odama
Kilidimi beynime vurup çektim kapıyı
İçeriye beni bile alan olmasa da, gel
Bana mutsuzmuş gibi bakma
İstanbul neresi diye bile sorma
Gidiyorum, beni biliyosun duramam
Sırtıma koyduğun onlarca tonla
Yine her gece kendini yazdırma bana
Bi' bırak beni ona buna sordurmasana
Düşünme sen gidince öldüğümü falan
Tek derdim onunla uyuduğun zaman
İsterdim başkası kokunu bilmesin
Ya da bilmeseydim şimdi kimlesin
Bu daha zor, onu biliyorum, onu tanıyorum
Unutamıyorum Sonumu ecelden önce getirttirme bana
Garezim seni bana hiç unutturmamana
Kötüyüm bunu bile bile öldürme beni
Meleğim gibi bir gece sol yanıma gel
Bana düşmanmış gibi bakma
Ben yokken ne oldu diye sorma
Ölüyorum, bunu biliyosun
Duramam, ömrüme koyduğun onlarca sonla
Geri gel diyemedim, bir şekilde özleyemem canım
O geceden kaçınamadım
Gururu yok ederek gel diyemedim
Bak, yine gözlerim Bulut
İstersen beni ört, unutun
Elimde bir neşter kesmeye hazırım
İçimde son parçamı bul
Uyuşturucu sevgini derin ver
Artık seni yenilemiyorum
Git, Gözlerimin güzelliğini görmemesi
Senin için tekrar deliremem
Bana kredi ver ya da beni götür
Senin yanındaki olanı aradım kardeşim
Beni o kadar derinden çıkarıyorum
Elini benden çıkarıyorsun, hain
Bana acıyı serbest bıraktın
En büyük hatan, bunun kör olduğunu düşündün
Ama ben değilim
ne anlıyorsun
Bana elini ver bu bizim son dansımız
Kahretsin, tekrar tekrar bak
Doğadaki renklerim her zaman senin için
Kara penceremdeyim
Her sabah gölgeni izlemek
Bir gün gidin ve bana yazma
Yaralarım acıyor, bastırma
Her gün onunla evdesin
Boyuna yapışan
Geri dönüş yok, aşk başladığında inatçı
Kaç tane ihmal, bir tane daha eklemeyin
uzaktayım
Seni sevmek zaten en büyük günahın eşitti
Gözündeki bal gibi suçluydum
Sen salak, ne borçlu oldum?
Peki, yaklaşık dört yıldır boş muyum?
Onunla yatmak güzel miydi?
Sessizliğimize yenik düştük, anne
Sessiz olduğumda bakma, gözlerim her zaman kan
Her gün kendimi tanıyordum
Aşkına gireyim, savaşa hazırım
Beni bu günahsız gözleri yakma
Sana ya da ona inanıyor muyum?
Sadece unuttuğumu söylediğimde, benimle uğraştın
Onu öperken bana baktın
En kötü form nefret huzuru
Beni düşünmeden içeri çektin
Bu masaya küçük bir resim geldi
Geri dön ve gururum bana tekrar ihanet etsin
Bu evi satmam, mobilya bile değil
Tüm odalar sensin ve ben odama kilitliyim
Beynimdeki kilidi çarptım ve kapıyı çektim
Gel bana izin vermese bile
Bana mutsuzmuş gibi bakma
İstanbul'un nerede olduğunu sorma bile
Gidiyorum, biliyorsun beni durduramıyorum
Düzinelerce tonla sırtımı koydun
Kendini her gece tekrar bana yazma
Sadece bunu sormama izin ver
Gittiğinde öldüğümü düşünme
Tek umursadığım onunla uyuduğun
Keşke hiç kimse kokusunu bilmiyor
Ya da şimdi kim olduğunu bilmiyorsam
Daha zor, biliyorum, biliyorum
Unutamam ölümden önce sonumu getirmemi sağlama
Seni asla unutmamdan nefret ediyorum
Ben kötüyüm beni bilerek öldürme
Meleğim gibi bir gece soluma gel
Bana bir düşman gibi bakma
Ben gittiğimde ne olduğunu sorma
Ölüyorum, bunu biliyorsun
Hayatıma koyduğun düzinelerce sonla duramam