Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
by Sanderlei Silveira - 22/03/2023
Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
İstersen kapa parçamı, unut
Elimde neşter kesmeye hazırım
İçimde son kalan o parçanı bulup
Uyuştur aşkını derine ver
Artık sana yenilemem
Git, gözüm görmesin o güzelliğini
Yeniden sen diye deliremem
Bana hak ver ya da al deş beni
Yanındakine ben kardeş dedim
Ben, beni çıkarıyorum o dip kuyudan
Sen çek elini benden, kalleş seni
Acıları üzerime siz saldınız
En büyük hatanız, kör sandınız
Ama değilim
Siz ne anlarsınız
Elini ver bana bu son dansımız
Kahretsin, yine terse bak
Doğadaki renklerim hep sana
Siyaha çalan penceremdeyim
Gölgeni izleyip, her sabah
Bi gün de git bana yazdırma
Yaralarım acıyo be bastırma
Onunla evdesin her gün
Boynuna yapışıp azdırma
Dönülmüyor, aşk binince inada
Kaçıncı yoksayış, ekleme bi' daha
Uzaktayım
Zaten seni sevmek eşitti en büyük günaha
Gözünde bal gibi suçluydum
Ulan aptal, neyine borçluydum?
Peki dört yıla yakındır boş muydum?
Onunla yatmakta hoş muydu?
Sessizliğimize yenildik anne
Sustuğuma bakma gözüm hep kan be
Kendimi biledim şu uğurda her gün
Aşkına sokayım ben hazırım harbe
Bu günahsız gözlerimi de yaktırma bana
Sana mı ona mı inanıyım battım yalana
Tam unuttum dediğim an bulaştın yakama
Bi' de onu öperken de baktın ya bana sen
En pis hali nefretin huzuru
Beni düşünmeden kendine çektin
Bu masaya bi' resmin az geldi
Dön de gururum yine bana ihanet etsin
Bu evi, eşyaları bile sattırma bana
Bütün odaları sen ve kapandım odama
Kilidimi beynime vurup çektim kapıyı
İçeriye beni bile alan olmasa da, gel
Bana mutsuzmuş gibi bakma
İstanbul neresi diye bile sorma
Gidiyorum, beni biliyosun duramam
Sırtıma koyduğun onlarca tonla
Yine her gece kendini yazdırma bana
Bi' bırak beni ona buna sordurmasana
Düşünme sen gidince öldüğümü falan
Tek derdim onunla uyuduğun zaman
İsterdim başkası kokunu bilmesin
Ya da bilmeseydim şimdi kimlesin
Bu daha zor, onu biliyorum, onu tanıyorum
Unutamıyorum Sonumu ecelden önce getirttirme bana
Garezim seni bana hiç unutturmamana
Kötüyüm bunu bile bile öldürme beni
Meleğim gibi bir gece sol yanıma gel
Bana düşmanmış gibi bakma
Ben yokken ne oldu diye sorma
Ölüyorum, bunu biliyosun
Duramam, ömrüme koyduğun onlarca sonla
Ez nikarim bêjim vegerin, bi rengek min nikaribû hezkiriya xwe ji bîr bikim
Min nikaribû wê şevê ji te derkevim
Ez nikarim bêjim bi hilweşandina serbilindiyê werin
Va ye, dîsa çavên min ewr in
Heke hûn bixwazin, min veşêrin
Ez amade me ku scalpel di destê min de qut bikim
Wê parçeya paşîn ya min li hundurê min bibînin
Dope hezkirina xwe kûr bide
Ez êdî te nû nû nakim
Herin, bila çavên min bedewiya te nabînin
Ez dîsa nikarim dîn bibim
Krediyê bide min an min bavêje
Min gazî te kir
Ez ji wê baş a kûr ji min re derketim
Hûn destê xwe ji min digirin, hûn xayîn in
We êşa li ser min derxist
Xeletiya we ya herî mezin, we fikirîn ku ew kor bû
Lê ez ne
tu çi fam dikî
Destê xwe bide min ev dansa meya paşîn e
Xefik, dîsa li paş xwe mêze bikin
Rengên min di xwezayê de her gav ji bo we ne
Ez li pencereya xwe ya reş im
Her sibehê şîrê xwe temaşe kirin
Rojek biçin û ji min re nenivîsin
Birînên min diêşînin, tengahiyê nakin
Hûn her roj bi wî re li malê ne
bi stûyê xwe ve dikişîne
Gava ku evîn dibe, zivirî, zivirî
Omsiqas betal, yek bêtir zêde nekin
Ez dûr im
Ji hezkirina we jixwe gunehê herî mezin bû
Ez li çavê te sûcdar bûm
Tu idiot, min deyn da?
Welê, ez nêzîkê çar salan vala bûm?
Ma xweş bû ku meriv bi wî re razê?
Em ji dayika xwe re bêdeng man, dayik
Dema ku ez bêdeng bimînim, çavên min her gav xwîn in
Min her roj ji ber vê yekê nas dikir
Bila ez di hezkirina we de bimînim, ez ji bo şer amade me
Ma ez van çavên bê guneh nekim
Ma ez ji te bawer dikim an wî?
Gava ku min got min ji bîr kir, te ji min re şaş kir
We dema ku wî maç dikir li min mêze kir
Forma herî xirab aştiya nefretê ye
We min bêyî ramanê kişand
Wêneyek piçûk hat vê maseyê
Vegere û bila serbilindiya min dîsa ji min bide dest
Ma ji min re nekeve vê malê, ne tewra mobîlyayê jî
Hemî odeyên we ne û ez li odeya xwe girtî ne
Min qulikê li ser mêjiyê xwe qul kir û derî avêt
Werin, hetta ku ew nekeve min
Mîna min nihêrîn
Ne jî pirsî ku Stenbol li ku ye
Ez diçim, hûn dizanin ku ez nikarim bisekinim
Bi bi dehan ton hûn li pişta min danîn
Xwe ji min re her şev ji min re nenivîsin
Bila ez ji wî re nekim ku wî bipirsim
Nefikirin ku dema ku we çû ez bimirim
Tiştê ku ez jê re eleqedar dikim gava ku hûn bi wê re razin
Xwezî ku tu kes bîhnek we nas nedikir
An jî min nizanibû ku hûn niha kî ne
Zehmet e, ez pê dizanim, ez pê dizanim
Ez nikarim ji bîr nekim ku min berê xwe bide mirinê
Ez nefret dikim ku tu carî min ji bîr neke
Ez xirab im ku min bi mebesta min nekuje
Werin şevê min şevê mîna milyaketa min
Mîna dijmin li min nihêrîn
Dema ku ez çûbûm pirsî çi diqewime
Ez dimirim, hûn pê dizanin
Ez nikarim bisekinim, bi dehan dawiya dawiya we di jiyana min de