Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
by Sanderlei Silveira - 22/03/2023
Dön diyemedim Bi' türlü canım özleyemedim
Önleyemedim ama gittiğin o geceyi
Gururu yıkıpta gel diyemedim
Bak, yine gözlerim parçalı bulut
İstersen kapa parçamı, unut
Elimde neşter kesmeye hazırım
İçimde son kalan o parçanı bulup
Uyuştur aşkını derine ver
Artık sana yenilemem
Git, gözüm görmesin o güzelliğini
Yeniden sen diye deliremem
Bana hak ver ya da al deş beni
Yanındakine ben kardeş dedim
Ben, beni çıkarıyorum o dip kuyudan
Sen çek elini benden, kalleş seni
Acıları üzerime siz saldınız
En büyük hatanız, kör sandınız
Ama değilim
Siz ne anlarsınız
Elini ver bana bu son dansımız
Kahretsin, yine terse bak
Doğadaki renklerim hep sana
Siyaha çalan penceremdeyim
Gölgeni izleyip, her sabah
Bi gün de git bana yazdırma
Yaralarım acıyo be bastırma
Onunla evdesin her gün
Boynuna yapışıp azdırma
Dönülmüyor, aşk binince inada
Kaçıncı yoksayış, ekleme bi' daha
Uzaktayım
Zaten seni sevmek eşitti en büyük günaha
Gözünde bal gibi suçluydum
Ulan aptal, neyine borçluydum?
Peki dört yıla yakındır boş muydum?
Onunla yatmakta hoş muydu?
Sessizliğimize yenildik anne
Sustuğuma bakma gözüm hep kan be
Kendimi biledim şu uğurda her gün
Aşkına sokayım ben hazırım harbe
Bu günahsız gözlerimi de yaktırma bana
Sana mı ona mı inanıyım battım yalana
Tam unuttum dediğim an bulaştın yakama
Bi' de onu öperken de baktın ya bana sen
En pis hali nefretin huzuru
Beni düşünmeden kendine çektin
Bu masaya bi' resmin az geldi
Dön de gururum yine bana ihanet etsin
Bu evi, eşyaları bile sattırma bana
Bütün odaları sen ve kapandım odama
Kilidimi beynime vurup çektim kapıyı
İçeriye beni bile alan olmasa da, gel
Bana mutsuzmuş gibi bakma
İstanbul neresi diye bile sorma
Gidiyorum, beni biliyosun duramam
Sırtıma koyduğun onlarca tonla
Yine her gece kendini yazdırma bana
Bi' bırak beni ona buna sordurmasana
Düşünme sen gidince öldüğümü falan
Tek derdim onunla uyuduğun zaman
İsterdim başkası kokunu bilmesin
Ya da bilmeseydim şimdi kimlesin
Bu daha zor, onu biliyorum, onu tanıyorum
Unutamıyorum Sonumu ecelden önce getirttirme bana
Garezim seni bana hiç unutturmamana
Kötüyüm bunu bile bile öldürme beni
Meleğim gibi bir gece sol yanıma gel
Bana düşmanmış gibi bakma
Ben yokken ne oldu diye sorma
Ölüyorum, bunu biliyosun
Duramam, ömrüme koyduğun onlarca sonla
Hindi ko masabi na bumalik, kahit papaano hindi ko makaligtaan ang aking mahal
Hindi ko maiwasan ang gabing iyon umalis ka
Hindi ko masabi na dumating sa pamamagitan ng pagsira sa pagmamataas
Tingnan, muli ang aking mga mata ay nahati sa ulap
Takpan mo ako kung nais mo, kalimutan ito
Handa na akong gupitin ang isang anit sa aking kamay
Hanapin ang huling piraso ko sa loob ko
Dope bigyan ang iyong pag -ibig malalim
Hindi na kita binabago
Pumunta, hayaan ang aking mga mata na hindi makita ang iyong kagandahan
Hindi na ako mababaliw sa iyo
Bigyan mo ako ng kredito o ilayo ako
Tinawagan ko ang isa sa tabi mo kapatid
Inaalis ko ako ng malalim na iyon
Inalis mo ang kamay mo sa akin, taksil ka
Pinakawalan mo ang sakit sa akin
Ang iyong pinakamalaking pagkakamali, naisip mo na bulag
Pero hindi ako
Ano ang naiintindihan mo
Bigyan mo ako ng iyong kamay ito ang aming huling sayaw
Mapahamak, tumingin ulit
Ang aking mga kulay sa kalikasan ay palaging para sa iyo
Nasa blackened window ako
Pinapanood ang iyong anino tuwing umaga
Isang araw pumunta at huwag sumulat sa akin
Masakit ang aking mga sugat, huwag pigilan
Nasa bahay ka araw -araw
dumikit sa leeg
Walang pagtalikod, kapag ang pag -ibig ay makakakuha, matigas ang ulo
Ilan ang pag -alis, huwag na magdagdag ng isa pa
wala ako
Ang pag -ibig sa iyo ay katumbas na ng pinakadakilang kasalanan
Ako ay nagkasala tulad ng honey sa iyong mata
Tulala ka, ano ang utang ko?
Well, halos walang laman ako sa halos apat na taon?
Masarap bang matulog sa kanya?
Sumuko kami sa aming katahimikan, ina
Huwag tumingin kapag tahimik ako, ang aking mga mata ay laging dugo
Alam ko ang aking sarili sa kadahilanang ito araw -araw
Hayaan mo akong makapasok sa iyong pag -ibig, handa na ako para sa digmaan
Huwag mo akong sunugin ang mga walang kasalanan na ito
Naniniwala ba ako sa iyo o sa kanya?
Nang sabihin ko lang na nakalimutan ko, ginulo mo ako
Tumingin ka sa akin habang hinahalikan siya
Ang pinakapangit na anyo ay ang kapayapaan ng poot
Hinila mo ako nang hindi iniisip
Ang isang maliit na larawan ay dumating sa talahanayan na ito
Bumalik ka at hayaang ipagkanulo ako muli ng aking pagmamataas
Huwag mo akong ibenta sa bahay na ito, kahit na ang mga kasangkapan
Lahat ng mga silid ay ikaw at naka -lock ako sa aking silid
Sinampal ko ang lock sa utak ko at hinila ang pintuan
Halika, kahit na hindi man lang ako papasok sa akin
Huwag mo akong tingnan na parang hindi ka nasisiyahan
Huwag mo ring tanungin kung nasaan si Istanbul
Pupunta ako, kilala mo ako hindi ko mapigilan
Sa dose -dosenang mga tonelada na inilagay mo sa aking likuran
Huwag mong isulat ang iyong sarili sa akin tuwing gabi
Hayaan mo lang akong huwag siyang tanungin ito
Huwag isipin na namatay ako nang umalis ka
Ang pinapahalagahan ko lang ay kapag natutulog ka sa kanya
Nais kong wala nang ibang nakakaalam ng amoy mo
O kung hindi ko alam kung sino ka ngayon
Mas mahirap, alam ko ito, alam ko ito
Hindi ko makalimutan huwag mo akong tapusin bago mamatay bago mamatay
Kinamumuhian ko na hindi mo ako makalimutan
Masama akong huwag mo akong patayin nang may layunin
Halika sa kaliwa ko isang gabi tulad ng aking anghel
Huwag mo akong tingnan tulad ng isang kaaway
Huwag tanungin kung ano ang nangyari habang wala ako
Namamatay ako, alam mo yun
Hindi ko mapigilan, sa dose -dosenang mga pagtatapos na inilagay mo sa aking buhay