Uh-uh-uh, ah-ah! Ah-ah, uh-uh! Oye, ey! Parece que fue ayer esta jodienda
El artista del momento, mi disco en toa' las tienda'
No es que me ofenda, pero me siento viejo
Cuando los chamaquito' ahora me dicen "leyenda"
Sanderlei Silveira - 2024-01-12T00:22-03:00 - US ∞ L
Uh-uh-uh, ah-ah! Ah-ah, uh-uh! Oye, ey! Parece que fue ayer esta jodienda
El artista del momento, mi disco en toa' las tienda'
No es que me ofenda, pero me siento viejo
Cuando los chamaquito' ahora me dicen "leyenda"
Que Dios los reprenda
Estoy igual de joven, pero con meno' fecha' en la agenda
No tengo lancha, ni avione', ni prenda'
Pero tengo la esperanza de que el próximo punchline te sorprenda
Ya nada es como ante'
Yo sé que ya no soy tan relevante
Ante' me pedían retrato', todos devoto'
Ahora me paran pa' que yo les tire la foto
Aunque le saque to' el polvo a mis trofeo'
En el cartel mi nombre ni lo veo
Si me quieren ver, que se tiren pa'l museo
Ya estoy cansa'o, con el tiempo ni peleo
Yo estoy claro, no hay que ser sabio
Solo escribo lo que no se atreven a decir mis labio'
Le contesto al corazón toa' las pregunta'
Antes de que mi lápiz se quede sin punta
Esta va por mi primo, por las vueltas que dimo'
Ahora rimo porque no nos despedimo'
Hasta que salga el sol que me levanta
Hoy bebo hasta que se me queme la garganta
[Coro]
Esto va por lo que somo', por lo que fuimo'
Por to' lo que tenemo', por to' lo que tuvimo'
Por las llorada', por toa' las carcajada'
Por to' los triunfo' y por toa' las cagada'
Por lo que puedo ser, aunque lo dude
Por lo que quise ser, pero no pude
Por las turbulencias que agarré, por los trene' que perdí
Y por toa' las borrachera' que cogí
Por los lago', por los río', por los mare' que crucé
Aunque me hundí, al final siempre floté
Por los que se fueron sin permiso al paraíso
Hoy derramamo' un poco 'e ron en el piso
[Verso 2]
Acostado al lado de este whisky caramelizado
Con el corazón tieso, una tabla
Esperando a ver si el techo me habla
Mientra' amanece
Queriendo hacer las pase' con mi hermano, a ver si vuelve Calle 13
Con el horizonte rojo
Escribiendo hasta que la madrugada me queme los ojo'
Recordando los navegado'
Tragándome hasta la última gota del pasado
Las fronteras que crucé sin permiso
Los poema' que pesqué en el puerto de Valparaíso
Con libreta en mano, como todo un dramaturgo
Junto a Leoni caminé descalzo por Hamburgo
Y me perdí en Berlín, y me besé en París
Me desvelé junto a la luna en cada país
Y me enamoré de Belgrano y de la noche
Escuchando a Goyeneche en el coche
Y por el río Amstel esquivando bicicleta'
Me tropecé contigo y cambió mi vida completa
Y en Harstad, frente a la bahía
La medianoche era de día
Y borracho con la bebé, orinando vino seco
Desde la costa de Cádiz logramo' ver a Marrueco'
Y dejé que me llevara la marea
Por eso leo pocos libro', pa' que el mundo me los lea
La vida me la vivo intensamente
Hasta que no pueda masticarla porque no me quedan diente'
Todo evoluciona porque se transforma
Crece y disminuye, cambia de forma
Pero del tiempo nadie se salva
Pregúntale al tinte que me pinta las cana' de la barba
Igual sigo dando brinco'
Porque todavía me siento como de veinticinco
Solo queda despedirse con cerveza
Y brindar por lo que termina y por lo que empieza
[Coro]
Esto va por lo que somo', por lo que fuimo'
Por to' lo que tenemo', por to' lo que tuvimo'
Por las llorada', por toa' las carcajada'
Por to' los triunfo' y por toa' las cagada'
Por lo que puedo ser, aunque lo dude
Por lo que quise ser, pero no pude
Por las turbulencias que agarré, por los trene' que perdí
Y por toa' las borrachera' que cogí
Por los lago', por los río', por los mare' que crucé
Aunque me hundí, al final siempre floté
Por los que se fueron sin permiso al paraíso
Hoy derramamo' un poco 'e ron en el piso
Esto va por lo que somo', por lo que fuimo'
Por to' lo que tenemo', por to' lo que tuvimo'
Por las llorada', por toa' las carcajada'
Por to' los triunfo' y por toa' las cagada'
Por lo que puedo ser, aunque lo dude
Por lo que quise ser, pero no pude
Por las turbulencias que agarré, por los trene' que perdí
Y por toa' las borrachera' que cogí
Por los lago', por los río', por los mare' que crucé
Aunque me hundí, al final siempre floté
Por los que se fueron sin permiso al paraíso
Hoy derramamo' un poco 'e ron en el piso
Het lijkt erop dat gisteren deze shit is gebeurd
The Artist of the Moment, mijn album in alle winkels
Niet dat het me beledigt, maar ik voel me oud
Als de kinderen me nu "legende" noemen
Moge God hen berispen
Ik ben net zo jong, maar met minder datums op de agenda
Ik heb geen boot, geen vliegtuig, geen belofte
Maar ik hoop dat de volgende punchline je zal verrassen.
Niets is zoals voorheen
Ik weet dat ik niet zo relevant ben.
Vóór 'ze vroegen me om een portret', allemaal toegewijd '
Nu stoppen ze me zodat ik de foto kan maken
Hoewel ik al mijn trofeeën stof
Ik zie mijn naam niet eens op de poster
Als ze me willen zien, moeten ze naar het museum gaan
Ik ben al moe, na verloop van tijd zal ik niet eens vechten
Ik ben duidelijk, het is niet nodig om wijs te zijn
Ik schrijf alleen wat mijn lippen niet durven te zeggen.
Ik beantwoord alle vragen op het hart
Voordat mijn potlood geen punt heeft
Dit is voor mijn neef, voor de ronden die we namen '
Nu rijm ik omdat we niet afscheid hebben genomen
Totdat de zon opkomt, maakt dat me wakker
Vandaag drink ik tot mijn keel brandt
[Refrein]
Dit gaat over wie we zijn, wat we waren
Voor alles wat we hebben, voor alles wat we hadden
Voor het huilen, voor al het gelach
Voor alle triomfen en voor alle shits
Voor wat ik kan zijn, zelfs als ik erbij twijfel
Voor wat ik wilde zijn, maar ik kon het niet
Voor de turbulentie die ik heb gepakt, voor de treinen die ik heb verloren
En voor alle dronkenschap die ik kreeg
Door de meren, door de rivieren, door de zeeën die ik overstak
Hoewel ik zakte, dreef ik uiteindelijk altijd
Voor degenen die zonder toestemming naar het paradijs gingen
Vandaag hebben we een beetje rum op de vloer gemorst
[Vers 2]
Liggen naast deze gekarameliseerde whisky
Met een stijf hart, een bord
Wachten om te zien of het plafond tot mij spreekt
Terwijl het doordringt
Ik wil plezier hebben met mijn broer, om te zien of hij terugkomt CALLE 13
Met de rode horizon
Schrijven tot het ochtendgloren mijn ogen verbrandt '
Herinneren aan degenen die navigeerden '
Door het verleden van het verleden slikken
De grenzen die ik zonder toestemming overstak
De gedichten die ik in de haven van Valparaíso heb gevangen
Met notebook in de hand, als een toneelschrijver
Samen met Leoni liep ik op blote voeten door Hamburg
En ik raakte verdwaald in Berlijn, en ik kuste in Parijs
Ik bleef wakker naast de maan in elk land
En ik werd verliefd op Belgrano en de nacht
Luisteren naar Goyeneche in de auto
En langs de Amstel River ontwijken fiets '
Ik kwam je tegen en het veranderde mijn hele leven.
En in Harstad, tegenover de baai
Middernacht was dag
En dronken van de baby, pissingende droge wijn
Van de kust van Cádiz zijn we erin geslaagd om Marokko te zien
En ik laat het tij me nemen
Daarom lees ik weinig boeken, zodat de wereld ze aan mij kan voorlezen.
Ik leef intens het leven
Totdat ik het niet kan kauwen omdat ik geen tanden meer heb '
Alles evolueert omdat het transformeert
Het groeit en neemt af, verandert van vorm
Maar niemand wordt van de tijd opgeslagen
Vraag de kleurstof die het grijze haar in mijn baard schildert
Ik blijf nog steeds springen '
Omdat ik me nog steeds vijfentwintig voel
Het enige dat overblijft is om afscheid te nemen van bier
En toast op wat er eindigt en wat begint
[Refrein]
Dit gaat over wie we zijn, wat we waren
Voor alles wat we hebben, voor alles wat we hadden
Voor het huilen, voor al het gelach
Voor alle triomfen en voor alle shits
Voor wat ik kan zijn, zelfs als ik erbij twijfel
Voor wat ik wilde zijn, maar ik kon het niet
Voor de turbulentie die ik heb gepakt, voor de treinen die ik heb verloren
En voor alle dronkenschap die ik kreeg
Door de meren, door de rivieren, door de zeeën die ik overstak
Hoewel ik zakte, dreef ik uiteindelijk altijd
Voor degenen die zonder toestemming naar het paradijs gingen
Vandaag hebben we een beetje rum op de vloer gemorst
Dit gaat over wie we zijn, wat we waren
Voor alles wat we hebben, voor alles wat we hadden
Voor het huilen, voor al het gelach
Voor alle triomfen en voor alle shits
Voor wat ik kan zijn, zelfs als ik erbij twijfel
Voor wat ik wilde zijn, maar ik kon het niet
Voor de turbulentie die ik heb gepakt, voor de treinen die ik heb verloren
En voor alle dronkenschap die ik kreeg
Door de meren, door de rivieren, door de zeeën die ik overstak
Hoewel ik zakte, dreef ik uiteindelijk altijd
Voor degenen die zonder toestemming naar het paradijs gingen
Vandaag hebben we een beetje rum op de vloer gemorst