(Jools' Annual Hootenanny 2021) | On Raglan Road on an autumn day I saw her first and knew
That her dark hair would weave a snare that I might one day rue;
I saw the danger, yet I passed along the enchanted way,
And I said, let grief be a fallen leaf at the dawning of the day.
(Jools' Annual Hootenanny 2021) | On Raglan Road on an autumn day I saw her first and knew
That her dark hair would weave a snare that I might one day rue;
I saw the danger, yet I passed along the enchanted way,
And I said, let grief be a fallen leaf at the dawning of the day.
On Grafton Street in November we tripped lightly along the ledge
Of the deep ravine where can be seen the worth of passion's pledge,
The Queen of Hearts still making tarts and I not making hay
Oh I loved too much and by such by such is happiness thrown away.
I gave her gifts of the mind I gave her the secret sign that's known
To the artists who have known the true gods of sound and stone
And word and tint without stint for I gave her poems to say.
With her own name there and her own dark hair like clouds over fields of May
On a quiet street where old ghosts meet I see her walking now
Away from me so hurriedly my reason must allow
That I had loved not as I should a creature made of clay
When the angel woos the clay he'd lose his wings at the dawn of day.
Na Raglan Road w jesienny dzień widziałem ją pierwszy i wiedziałem
Że jej ciemne włosy splatałyby pułapkę, że jeden dzień rue;
Widziałem niebezpieczeństwo, ale przeszedłem wzdłuż zaczarowanego sposobu,
I powiedziałem, niech smutek będzie upadłym liściem w świwaniu dnia.
Na Grafton Street w listopadzie potknęliśmy się lekko wzdłuż półki
Głębokiego wąwozu, gdzie można zobaczyć wartość zobowiązania pasji,
Królowa serc nadal robi tarty i nie robię sianie
Och, kochałem za dużo, a przez takie to szczęście wyrzucone.
Dałem jej prezenty umysłu, dałem jej tajny znak, który jest znany
Do artystów, którzy znali prawdziwych bogów dźwięku i kamienia
I słowo i odcień bez patrzenia, ponieważ dałem jej wiersze do powiedzenia.
Z jej własnym imieniem i jej własnymi ciemnymi włosami jak chmury nad polami
Na cichej ulicy, gdzie spotykają się stare duchy, widzę teraz
Z dala ode mnie tak pośpiesznie, mój powód musi pozwolić
Że kochałem, jak powinienem stworzyć stworzone z gliny
Kiedy anioł Woos gliny stracił skrzydła na świcie dnia.