Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Mfal o Zot që i kam ngushtu ,
Çfarë s'kanë pas ju kam kërku ,
O ju kam kërku ,
Ndoshta zemra iu ka plas ,
shumë kanë dasht po nuk kanë pas ,
o po nuk kanë pas .
Veç dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq e kurrë
jo mos me ju thanë qa kanë pas për ty kanë dhanë.
Një ofsham prej fmisë me dal,
zemra prindit se bon ballë e
jep shnetën harron vetën me jau bo të lumtur vetën .
T'kisha mujt mi përqafu edhe falje
me kërku e çdo ditë mi puth
në ballë që çdo ditë m' kanë rrit me hallall ,
m'kanë rrit me hallall.
Veq dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq
e kurrë jo mos me iu thanë çka
kanë pas për ty kanë dhanë !
Mennyi a szívem azt akarja, hogy éljek
Nem érzem, hogy nem próbál meg
Ami aggaszt apa és az anya
Megtudtam, mikor vált a szülő!
Bocsáss meg, Uram, amiért szűkös számukra,
Azt kérdeztem, mit nem kellett,
Ó kértelek,
Lehet, hogy a szíve zakatol,
Sok akart, de nem volt,
o igen, ők nem.
Emellett a szeretet gyógyszert apa
anyám az én világom boldog, és soha
nem nem mondom mit kellett neked adtak.
Sóhaj, a gyermek, hogy jöjjön ki,
A szülő szívverések e
ad shnetën elfelejti magát jau bo boldog magát.
Tudtam volna megölelte, és bocsánatot kért
kérdezze meg, és csókolj meg minden nap
a homlokon, hogy minden nap az általuk szerzett nekem halal,
úgy nevelt fel halal.
A szerelem már a gyógyszert, apa
Örülök az én világom
és soha nem kell mondani, hogy mit
kellett neked adtam!