Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Mfal o Zot që i kam ngushtu ,
Çfarë s'kanë pas ju kam kërku ,
O ju kam kërku ,
Ndoshta zemra iu ka plas ,
shumë kanë dasht po nuk kanë pas ,
o po nuk kanë pas .
Veç dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq e kurrë
jo mos me ju thanë qa kanë pas për ty kanë dhanë.
Një ofsham prej fmisë me dal,
zemra prindit se bon ballë e
jep shnetën harron vetën me jau bo të lumtur vetën .
T'kisha mujt mi përqafu edhe falje
me kërku e çdo ditë mi puth
në ballë që çdo ditë m' kanë rrit me hallall ,
m'kanë rrit me hallall.
Veq dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq
e kurrë jo mos me iu thanë çka
kanë pas për ty kanë dhanë !
Koliko me moje srce želi da živi
Ne osjetiti bez pokušavajući ga
Ono što zabrinjava otac i majka imaju
Otkrio sam kada sam postao roditelj!
Oprosti mi, Gospode, za što ih je stešnjen,
Pitao sam šta nisu imali,
Oh, pitao,
Možda ti srce lupa,
mnoge je želio, ali nisu imali,
o da nisu.
Osim toga ljubav je lijek tata
moja majka u mom svetu je sretan i nikada ne
no ne kažeš ono što su imali za vas su dali.
A uzdah od djeteta da izađe,
roditelja otkucaja srca e
daje se shnetën zaboravlja sa jau bo sretan sam.
Mogao sam grlio i izvinio
pitaj me i poljubi me svaki dan
u čelo da je svaki dan su me podigli sa halal,
podigli su me halal.
Ljubav je već medicine, otac
Ja sam sretan u svom svijetu
i nikada se kaže šta
imali za koju ste dali!