Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Mfal o Zot që i kam ngushtu ,
Çfarë s'kanë pas ju kam kërku ,
O ju kam kërku ,
Ndoshta zemra iu ka plas ,
shumë kanë dasht po nuk kanë pas ,
o po nuk kanë pas .
Veç dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq e kurrë
jo mos me ju thanë qa kanë pas për ty kanë dhanë.
Një ofsham prej fmisë me dal,
zemra prindit se bon ballë e
jep shnetën harron vetën me jau bo të lumtur vetën .
T'kisha mujt mi përqafu edhe falje
me kërku e çdo ditë mi puth
në ballë që çdo ditë m' kanë rrit me hallall ,
m'kanë rrit me hallall.
Veq dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq
e kurrë jo mos me iu thanë çka
kanë pas për ty kanë dhanë !
Sa zemra ime dëshiron që unë të jetojë
Ju nuk do të ndjehen atë pa u përpjekur atë
Çfarë shqetëson babai dhe nëna kanë
Unë kuptova kur unë u bë një prind!
Më fal, o Zot, për të pasur ngushtë e tyre,
I pyetur se çfarë ata nuk kanë,
Oh I pyetur ju,
Ndoshta zemra juaj është pounding,
shumë të kërkuar, por nuk kanë,
o Po ata nuk e bëri.
Përveç dashurisë është ilaç baba
nëna ime në botën time është i lumtur dhe kurrë nuk
askush nuk do të ju tregojnë se çfarë ata kishin për ty ata i dhanë.
Një psherëtimë nga e fëmijës për të dalë,
e prindit rreh zemra e
jep harron shnetën veten me vetë jau bo lumtur.
Unë mund të ketë përqafoi dhe kërkoi falje
pyesni mua dhe më puth çdo ditë
në ballin që çdo ditë ata e kanë ngritur më me hallall,
ata ngritën me hallall.
Dashuria është tashmë mjekësi, babai
Jam i lumtur në botën time
dhe kurrë nuk të jetë i tha se çfarë
kanë pasur sepse më ke dhënë!