Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Sa do zemra me jetu
Nuk e ndjen pa e provu
Se çfarë halle kanë baba e nana
Mora vesh kur prind u bana !
Mfal o Zot që i kam ngushtu ,
Çfarë s'kanë pas ju kam kërku ,
O ju kam kërku ,
Ndoshta zemra iu ka plas ,
shumë kanë dasht po nuk kanë pas ,
o po nuk kanë pas .
Veç dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq e kurrë
jo mos me ju thanë qa kanë pas për ty kanë dhanë.
Një ofsham prej fmisë me dal,
zemra prindit se bon ballë e
jep shnetën harron vetën me jau bo të lumtur vetën .
T'kisha mujt mi përqafu edhe falje
me kërku e çdo ditë mi puth
në ballë që çdo ditë m' kanë rrit me hallall ,
m'kanë rrit me hallall.
Veq dashnia osht ilaç babë
e nanë n'dynja mi knaq
e kurrë jo mos me iu thanë çka
kanë pas për ty kanë dhanë !
Koliko mi srce želi me da živi
Ne osjećam bez težak
Što brine otac i majka imaju
Otkrio sam kada sam postao roditelj!
Oprosti mi, Gospodine, za što im je tijesno,
Pitao sam te što oni nisu imali,
Ma pitao sam te,
Možda vaše srce lupa,
mnogi su htjeli, ali nisu imali,
O da nisu.
Osim ljubavi je lijek tata
moja majka u mom svijetu je sretna i nikada
ne ne reći ono što su imali za vas dali.
Uzdah od djeteta da izađu,
u roditelja otkucaja srca e
daje shnetën i sam zaboravlja s jau bo sretan sam.
Mogao sam zagrlio i ispričao
pitajte me i poljubi me svaki dan
u čelo da svaki dan su me podigli sa halal,
oni podigli mene halal.
Ljubav je već medicina, otac
Sretan sam u svom svijetu
i nikad ti se što
Imao ti dali!