Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me dio dos luceros que cuando los abro
Perfecto distingo lo negro del blanco
Y en el alto cielo su fondo estrellado
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me dio dos luceros que cuando los abro
Perfecto distingo lo negro del blanco
Y en el alto cielo su fondo estrellado
Y en las multitudes el hombre que yo amo
[Verse 2]
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado el oído que en todo su ancho
Cada noche y días
Grillos y canarios, martillos, turbinas
Ladridos, chubascos
Y la voz tan tierna de mi bien amado
[Verse 3]
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado el sonido y el abecedario
Con el las palabras que pienso y declaro
Madre, amigo, hermano y luz alumbrando
La ruta del alma del que estoy amando
[Verse 4]
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado la marcha de mis pies cansados
Con ellos anduve ciudades y charcos
Playas y desiertos, montañas y llanos
Y la casa tuya, tu calle y tu patio
[Verse 5]
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me dio el corazón que agita su marco
Cuando miro el fruto del cerebro humano
Cuando miro el bueno tan lejos del malo
Cuando miro el fondo de tus ojos claros
[Verse 6]
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado la risa y me ha dado el llanto
Así yo distingo dicha de quebranto
Los dos materiales que forman mi canto
Y el canto de ustedes que es el mismo canto
Y el canto de todos que es mi propio canto
[Outro]
Gracias a la vida
Dank aan het leven, wat me zoveel heeft gegeven
Hij gaf me twee sterren die toen ik ze open
Ik onderscheid ernaar zwart van wit
En in de hoge lucht zijn sterrenhemelachtergrond
En in de drukte de man waar ik van hou
[Vers 2]
Dank aan het leven, wat me zoveel heeft gegeven
Heeft me het oor gegeven dat in al zijn breedte
Elke avond en dag
Crickets en kanaries, hamers, turbines
Blaffen, douches
En de tedere stem van mijn geliefde
[Vers 3]
Dank aan het leven, wat me zoveel heeft gegeven
Het heeft me het geluid en het alfabet gegeven
Met de woorden die ik denk en verklaar
Moeder, vriend, broer en licht schijnt
Het pad van de ziel van degene die ik liefheb
[Vers 4]
Dank aan het leven, wat me zoveel heeft gegeven
Heeft me de mars van mijn vermoeide voeten gegeven
Met hen liep ik steden en plassen
Stranden en woestijnen, bergen en vlaktes
En je huis, je straat en je patio
[Vers 5]
Dank aan het leven, wat me zoveel heeft gegeven
Gaf me het hart dat zijn frame schudt
Als ik naar de vrucht van het menselijk brein kijk
Als ik zo ver van het slechte naar het goede kijk
Wanneer ik naar de onderkant van je heldere ogen kijk
[Vers 6]
Dank aan het leven, wat me zoveel heeft gegeven
Het heeft me gelach gegeven en het heeft me geschreeuwd
Dus ik onderscheid het geluk van gebrokenheid
De twee materialen die mijn lied vormen
En het lied van jou dat hetzelfde nummer is
En ieders liedje dat mijn eigen lied is
[Outro]
Dank aan het leven