The anguish of the earth absolves our eyes
Till beauty shines in all that we can see.
War is our scourge; yet war has made us wise,
And, fighting for our freedom, we are free.
The anguish of the earth absolves our eyes
Till beauty shines in all that we can see.
War is our scourge; yet war has made us wise,
And, fighting for our freedom, we are free.
Horror of wounds and anger at the foe,
And loss of things desired; all these must pass.
We are the happy legion, for we know
Time's but a golden wind that shakes the grass.
There was an hour when we were loth to part
From life we longed to share no less than others.
Now, having claimed this heritage of heart,
What need we more, my comrades and my brothers?
De angst van de aarde ontslaat onze ogen
Tot schoonheid straalt in alles wat we kunnen zien.
De oorlog is onze gesel; maar de oorlog heeft ons wijs gemaakt,
En, vechten voor onze vrijheid, zijn we vrij.
Horror van wonden en woede over de vijand,
En het verlies van dingen gewenst; al deze moeten passeren.
We zijn de gelukkige legioen, want wij weten
Time's maar een gouden wind die het gras schudt.
Er was een half uur toen we waren afkerig om een deel
Van het leven we verlangde ernaar om niet minder dan anderen te delen.
Nu, na dit erfgoed van het hart beweerde,
Wat hebben wij nog veel meer, mijn kameraden en mijn broers?