The anguish of the earth absolves our eyes
Till beauty shines in all that we can see.
War is our scourge; yet war has made us wise,
And, fighting for our freedom, we are free.
The anguish of the earth absolves our eyes
Till beauty shines in all that we can see.
War is our scourge; yet war has made us wise,
And, fighting for our freedom, we are free.
Horror of wounds and anger at the foe,
And loss of things desired; all these must pass.
We are the happy legion, for we know
Time's but a golden wind that shakes the grass.
There was an hour when we were loth to part
From life we longed to share no less than others.
Now, having claimed this heritage of heart,
What need we more, my comrades and my brothers?
ความปวดร้าวของแผ่นดินให้อภัยดวงตาของเรา
จนถึงความงามส่องสว่างในทุกสิ่งที่เราสามารถมองเห็น
สงครามระบาดของเรา; ยังสงครามได้ทำให้เราฉลาด
และการต่อสู้เพื่อเสรีภาพของเรา, เรามีอิสระ
สยองขวัญจากบาดแผลและความโกรธที่ศัตรู,
และการสูญเสียของสิ่งที่ต้องการ; ทั้งหมดเหล่านี้จะต้องผ่าน
เรามีความสุขพยุหะเพราะเรารู้ว่า
เวลา แต่ลมทองที่สั่นหญ้า
มีชั่วโมงคือเมื่อเราไม่เต็มใจที่จะเป็นส่วนหนึ่ง
จากชีวิตที่เราอยากจะแบ่งปันไม่น้อยกว่าคนอื่น ๆ
ขณะนี้มีอ้างว่ามรดกของหัวใจนี้
เราต้องการอะไรเพิ่มเติมสหายของฉันและพี่ชายของฉันได้อย่างไร