얼마나 걸었을까
가로등 하나 없는
깜깜한 길을
얼마나 걸었을까
가로등 하나 없는
깜깜한 길을
차디찬 이 공기에
움츠려든 내 맘
잠에 들지 못해
견디기 힘든 이 밤
니가 있다면
한 번 더 일어 날 수 있게
내게 머물러 주길 너 없이
주저앉은 나
쏟아지는 빗속에 우두커니 서
한참 동안에 널 기다려
따뜻한 그 미소로
나를 안아줘
한 번 더 일어 날 수 있게
내게 머물러 주길 너 없이
주저앉은 나
쏟아지는 빗속에 우두커니 서
한참 동안에 널 기다려
이렇게 나 무너져야만 니가
한 번쯤 돌아 봐줄까
언젠가 길고 긴 새벽에
끝에 서게 되는 날
웃으며 말할 수 있길
함께 했던 추억들
그 하나만으로 살아갈 수 있을 테니까
Ne kadar olurdu
Tek bir sokak lambasının olmadan
karanlık yol
Bu soğuk havada
Benim küçülmüş kalp
Uyuyamazsın
Bu dayanılmaz gece
Eğer sen
Bir kez daha kalkmak böylece
Sana sensiz kalmak isteyen
oturuyorum
yağmurda ayakta
Bir süre bekleyeceğim
o sıcak gülümseme ile
sarıl bana
Bir kez daha kalkmak böylece
Sana sensiz kalmak isteyen
oturuyorum
yağmurda ayakta
Bir süre bekleyeceğim
Böyle daraltmak zorunda
Bir keresinde geri azından bakmak gerekir
Uzun ve uzun şafakta Birgün
gün sonunda durmak
Ben gülümseyip söyleyebiliriz umut
Anılar birlikte geçirdiğimiz
Oraya yalnız biriyle yaşamak mümkün olacak